Στα προβλήματα της Ελλάδας, δεν είναι άμοιροι ευθυνών οι Πολίτες της χώρας, για όλα όσα συμβαίνουν – αν και προηγούνται σαφώς οι Πολιτικοί. Θεωρούμε λοιπόν ότι είναι απαραίτητη η ριζική αλλαγή νοοτροπίας, καθώς επίσης η συνεπής, απόλυτη λειτουργία όλων, μέσα στα πλαίσια των νόμων.
Στην περίπτωση που κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε και σφυρίζουμε αδιάφορα, λέγοντας ας’ το αφήσουμε τώρα και βλέπουμε θα έρθει κάποιος άλλος τότε
Καλώς τα δεχτήκαμε…………..Το σχέδιο σιγά - σιγά υλοποιείται
α) Η απειλή της συλλογικής συνθηκολόγησης,
β) ο φόβος ενδεχόμενης επικράτησης του ολοκληρωτισμού στην Ευρώπη,
γ) ο τευτονικός κίνδυνος.
Στην περίπτωση που μας ρωτούσε κάποιος ποιοι θα μπορούσαν να είναι οι τρείς μεγαλύτεροι φόβοι της Ελλάδας, αλλά και των υπολοίπων Ευρωπαίων πολιτών, διότι με αρχή την χώρα μας, αμέσως μετά θα ξεκινήσει να επεκτείνεται ραγδαία και στα άλλα κράτη που είναι ποιο πειθαρχημένα (σε σχέση με την χώρα μας, ο φόβος είναι ντόμινο αναταραχών στα άλλα κράτη) τα μέτρα εφαρμόζονται γρηγορότερα κάτω από τις σημερινές συνθήκες, θα τοποθετούμαστε ως εξής:
(α) Ο φόβος χρεοκοπίας: Η δημιουργία δηλαδή μίας «πεποίθησης», μετά από συνεχείς βομβαρδισμούς με αρνητικές ειδήσεις από τα ελληνικά και διεθνή ΜΜΕ, σε σχέση με την οικονομική κατάσταση της χώρας μας, η οποία θα μας έπειθε συλλογικά ότι είναι αδύνατον να αποφύγει η Ελλάδα την πτώχευση.
Μία πτώχευση που φαίνεται ότι εμείς την δημιουργήσαμε για να μην αντιδράσουμε αφού φαινομενικά είναι δικό μας λάθος, είναι; Ή οδηγηθήκαμε έξυπνα; Προς την χρεοκοπία; Ξεγελάστηκαν – Κοροϊδεύτηκαν οι ταγοί μας μέσα από την εικονική πραγματικότητα της μίζας και της άπραχτης; Στην Αμερική μπορείς να προσφύγεις στα δικαστήρια και να απαιτήσεις υψηλές αποζημιώσεις όταν σε έχουν ξεγελάσει. (Αν και δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να χρεοκοπήσει η Ελλάδα)
Αμέσως μετά το ίδιο σενάριο θα επεκταθεί και στα άλλα κράτη Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία, Ιρλανδία κλπ. Η ενδεχόμενη επιτυχία ενός τέτοιου σεναρίου, εάν λειτουργήσει κατ’ αυτόν τον τρόπο, αποτελεί το μεγαλύτερο κίνδυνο στην ιστορία της Ευρώπης.
Επακόλουθα της είναι η διοχέτευση χρημάτων σε ασφαλής προορισμούς, ( που δεν θα είναι η Ελβετία) η οποία θα θέσει κυρίως σε κίνδυνο αρχικά το Ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα, δημιουργώντας πάγωμα στις επενδύσεις του ιδιωτικού τομέα, πιστωτική συρρίκνωση, απόσυρση της ρευστότητας από την αγορά, αδράνεια επιχειρηματιών και εργαζομένων, αποταμίευση σε ασφαλείς προορισμούς από τους έχοντες, ουρές στα ταμεία των τραπεζών κλπ.
(β) Ολοκληρωτισμός στην Ευρώπη: Οι κρίσεις αυτής της μορφής προκαλούν την πτώση όλων των αξιών ακίνητα, μετοχές, ομόλογα κλπ και διογκώνουν την ανεργία, η οποία θα φέρει τελικά μεγάλες κοινωνικές αναταραχές. Οι αναταραχές αυτές όπως απεργίες, κινητοποιήσεις, ταξικοί πόλεμοι κλπ στρώνουν το δρόμο με τη σειρά τους σε απολυταρχικά καθεστώτα – με τις «περιφερειακές», αδύναμες χώρες να «υποτάσσονται» στις ισχυρές του «κέντρου». (βεβαίως η Γαλλία μην θεωρήσει τον εαυτό της κέντρο)
Αναλυτικότερα, η οικονομική ανάπτυξη που έχει προηγηθεί στο «κέντρο», σε κάποιες πλεονασματικές χώρες της ΕΕ, ήταν το αποτέλεσμα της συσσώρευσης του κεφαλαίου – μίας διαδικασίας που απαιτεί χαμηλούς μισθούς και υψηλούς ρυθμούς αποταμίευσης, με μακροχρόνιο σχεδιασμό. ( τουλάχιστον 50 – 100 χρόνων βλέπε Γερμανία)
Η «λειτουργία» αυτή επιτυγχάνεται πολύ πιο εύκολα κάτω από μία αυταρχική κυβέρνηση, η οποία είναι σε θέση να επιβάλλει τη θέληση της στους ανθρώπους – σε αντίθεση με μία δημοκρατική κυβέρνηση, η οποία ανταποκρίνεται στις επιθυμίες του εκλογικού σώματος.
Σε ένα τέτοιο μοντέλο, η χώρα στην ανάγκη εξεύρεσης χρήματος ( αφού δεν παράγει) υποχρεωτικά συμμαχεί με τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, βοηθώντας τα να συσσωρεύσουν περισσότερο κεφάλαιο. ( άνοδος επιτοκίων στην ανάγκη δανεισμού, μεθοδευμένος θάνατος λόγω ασφυξίας)
Η συγκεκριμένη στρατηγική απαιτεί υψηλή κεντρική Ευρωπαϊκή κυβερνητική ηγεσία, στο βιομηχανικό σχεδιασμό, στα στρατευμένα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, στον υψηλό βαθμό προστασίας της οικονομίας, καθώς επίσης την ικανότητα ελέγχου των μισθών. Στη συνέχεια, ένα τέτοιο κράτος εύκολα μπορεί να επεκταθεί στα γύρω κράτη με την επέκταση των επιχειρήσεων του, διεισδύοντας (δήθεν) ειρηνικά στις άλλες κατεστραμμένες οικονομικά χώρες.
Έτσι αρχίζει να απορροφάει, να εισάγει δηλαδή φορολογικά έσοδα, μέσω της τιμολογιακής πολιτικής που ακολουθείται από τις πολυεθνικές του. Υποχρεώνει έμμεσα τα κράτη να χρεωθούν, έτσι ώστε να αμβλυνθούν οι αντιστάσεις των πολιτών τους, καθώς επίσης των θεσμών τους και να εμφανίζεται τελικά σαν το λευκό ιππότη – το μοναδικό δηλαδή οργανισμό, ο οποίος έχει τη δυνατότητα να χρηματοδοτήσει την αποφυγή της χρεοκοπίας, έναντι φυσικά ανταλλαγμάτων και χωρίς φαινομενικά να το επιθυμεί ή να το επιδιώκει.
Σύμφωνα τώρα με τον αυστριακό φιλόσοφο K. Popper και την, με βάση των Πλάτωνα, «πολιτική» ανάλυση του, ένα ολοκληρωτικό καθεστώς διακρίνεται από μία «τριμερή» οργάνωση της Πολιτείας:
από τους «φύλακες», η κύρια αρετή των οποίων είναι η σοφία - από τις κυβερνήσεις των κρατών ουσιαστικά, στις οποίες ο μοναδικός αποδεκτός έλεγχος είναι ο αυτοέλεγχος ( ο απλός λαός λέει Γιάννης πίνει Γιάννης κερνάει)
από τους «επικούρους», με την ανδρεία να αποτελεί το χαρακτηριστικό τους – σήμερα αποτελούν μέρος τους κάποιες δημόσιες υπηρεσίες (ειδικά η «επίλεκτη» οικονομική αστυνομία, ή τα ΜΑΤ, σε χώρες που έχουν «μεγαλουργήσει» στον τομέα της υποταγής των πολιτών τους), με κύριο μέλημα ενός τέτοιου κράτους την πλήρη υποταγή, τη δική τους σταθερότητα και την ασφάλεια, καθώς επίσης
από όλους τους «υπόλοιπους πολίτες», επιχειρηματίες και εργαζομένους, οι οποίοι συνυπάρχουν σε μία άβουλη, αταξική κοινωνία - απαιτείται να διακατέχονται από την αρετή της απόλυτης υπακοής, με κύριο χαρακτηριστικό την συνεχή φορολογική αποταμίευση.
Κατά τον ίδιο, οι φύλακες και οι επίκουροι πρέπει να είναι «προικισμένοι» με ένα χαρακτήρα βίαιο και ευγενικό συγχρόνως, ενώ σωφροσύνη σημαίνει να γνωρίζει κανείς τη θέση του – δηλαδή, να είναι ικανοποιημένος από αυτήν. Σε ένα ολοκληρωτικό καθεστώς το Δίκαιο είναι συνώνυμο με το «συμφέρον» της άριστης Πολιτείας, όπου η βασική αρχή της θεωρίας της Δικαιοσύνης είναι η εξής:
«Έργο και σκοπός του ατόμου θα πρέπει να είναι η διατήρηση και η ενίσχυση της σταθερότητας του κράτους». Επίσης αναφέρει ότι, «Το μέρος υφίσταται για χάρη του όλου, αλλά το όλον δεν υφίσταται για χάρη του μέρους», όπως και ότι «Κριτήριο ηθικότητας είναι το συμφέρον του κράτους».
Τέλος, συμπληρώνει πως, «Το κράτος το ίδιο δεν μπορεί ποτέ να έχει λάθος σε οποιαδήποτε πράξη του, ενόσω είναι ισχυρό – το κράτος έχει το δικαίωμα όχι μόνο να ασκεί βία στους πολίτες του, αν αυτό θα οδηγούσε σε μία αύξηση της δύναμης του, αλλά και να κάνει επιθέσεις σε άλλα κράτη - με την προϋπόθεση όμως πως αυτό γίνεται χωρίς να μειώνεται η δύναμη του».
(γ) Η τευτονική απειλή: Ο τρίτος και τελευταίος φόβος μας «πηγάζει» από την απίστευτη επίθεση που δεχόμαστε από την ηγέτιδα δύναμη της Ευρωζώνης, τη Γερμανία (επιστρατεύονται» ακόμη και «κίτρινες δημοσκοπήσεις εναντίον της Ελλάδας), στα πλαίσια της δημιουργίας εκείνων των προϋποθέσεων, οι οποίες θα διευκόλυναν τα όποια σχέδια της (ευτυχώς, ο εφιάλτης της που λέγεται Ρωσία παραμένει ισχυρότατος σύμμαχος μας).
Στο σημείο αυτό έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η πρόσφατη στάση της Ελβετίας (πηγή: MM 17.02.10), η οποία κατηγορεί δημόσια τη Γερμανία (μέσω του προέδρου της ομοσπονδίας των φορολογουμένων και βουλευτή κ. Alfred Heer), για ασέβεια απέναντι στο Ελβετικό Κράτος Δικαίου, καθώς επίσης για «τρομοκρατία» των Ελβετών πολιτών, από τη Γερμανική Μυστική Υπηρεσία.
Ο Ελβετός έχει προτείνει την ψήφιση ενός νόμου, ο οποίος προβλέπει την άρση του τραπεζικού απορρήτου για όλους τους πολιτικούς, καθώς επίσης για τους πάσης φύσεως δημοσίους λειτουργούς. Το γεγονός αυτό φαίνεται ότι θορύβησε σε πολύ μεγάλο βαθμό όλους τους γερμανούς κρατικούς υπαλλήλους, όπως και τα στελέχη των κομμάτων εξουσίας της χώρας. Ο κ. Heer, σε πρόσφατη συνέντευξη του σε γερμανικό περιοδικό, αναφέρει χαρακτηριστικά τα παρακάτω:
«Η Γερμανία διέπεται από μία διπλή ηθική – άλλη για τους Πολιτικούς και άλλη για τους Πολίτες. Υπάρχουν πολλές τεκμηριωμένες περιπτώσεις, κατά τις οποίες αρκετοί γερμανοί υπηρεσιακοί παράγοντες έχουν δωροδοκηθεί ή έχουν εισπράξει «μαύρα» χρήματα για τα κόμματα τους, τα οποία κυκλοφόρησαν μέσα από ιδρύματα στο Λιχτενστάιν ή από κρυφούς ελβετικούς λογαριασμούς, χωρίς να ελεγχθούν ποτέ….
Η εμπιστοσύνη των Γερμανών πολιτών στις κυβερνήσεις τους δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλη….Οι Γερμανοί πολιτικοί δεν σέβονται τη χώρα μας και μας απειλούν ακόμη και με στρατιωτικά μέσα.
«Παίζουν» το ρόλο του καθαρού, αφού δεν είναι σε καμία περίπτωση….Όταν το γερμανικό κράτος ελέγχει φορολογικά τους πολίτες του, αλλά όχι τους δημοσίους λειτουργούς του, κάτι δεν πάει καλά με τη δημοκρατία».
Με όλα τα παραπάνω συμπαεραίνουμε πως: Οι κρίσεις είναι απολύτως κατασκευασμένες και εφευρέθηκαν για να κάμψουν κάθε αντίσταση των λαών, στόχος είναι τα εισοδήματα να περιοριστούν, ο πλούτος θα είναι στα χέρια άκρως ελεγχομένων και οι λαοί θα εξαθλιωθούν.
Τρίτη 23 Φεβρουαρίου 2010
Σάββατο 13 Φεβρουαρίου 2010
ΚΕΡΚΥΡΑ & ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Πολύ-πολύ καλό δεν χορταίνεται!!!!!!!!!
Καταπληκτικό ότι και ο κόσμος συμμετέχει .
Στην κεντρική αγορά της Βαλέντσια, τραγουδιστές της όπερας της πόλης είναι μεταμφιεσμένοι σε πωλητές..
Ξαφνικά από τα μεγάφωνα αρχίζει να ακούγεται μουσική από την όπερα Traviata του Verdi και... Κέρκυρα και πολιτισμός
Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου 2010
Η δερματική Επαφή με το σόι μου
Κάθε φορά πού μπαίνω σε μιαν από τις μισογκρεμισμένες και μισοζωγραφισμένες εκείνες μικρές εκκλησιές που απoμείναν ενσωματωμένες, ίδια βράχια, μέσα στο ελληνικό ύπαιθρο, και με χτυπήσει η μυρωδιά της υγρασίας των τοίχων, μου φαίνεται ότι έρχομαι σε άμεση, σε δερματική σχεδόν επαφή με το σόι μου - λες κι έχω αποδείξεις ότι αυτό κρατάει ολόισα από το Βυζάντιο. Κι ένας κόσμος ολόκληρος τότε, με τα μωβ και τα χρυσά του διακόσμου του, μου προσφέρεται σε κοινωνία, μυστική. Πρέπει να σέβεται κανείς πολύ τις αισθήσεις, να τρέμει στη συνείδηση της αγιότητας τους, για να μπορεί να φτάνει έτσι, από τούς αντίποδες, στο ίδιο xριστανικό αποτέλεσμα. (Οδυσσέα Ελύτη, Ανοιχτά Χαρτιά)
Η βλακεία, η εγωπάθεια,
«Η βλακεία, η εγωπάθεια, η μωρία και η γενική αναπηρία της ηγετικής τάξης στη σημερινή Ελλάδα σε φέρνει στην ανάγκη να ξεράσεις... Είμαι βέβαιος πως τούτοι οι ελεεινοί δεν αντιπροσωπεύουν τίποτε και υπάρχουν άγνωστοι, πολλοί που δεν ξέρουν αλλά που αξίζουν, που σε φωνάζουν» (Γιώργος Σεφέρης, “Πολιτικό ημερολόγιο”).
Δευτέρα 8 Φεβρουαρίου 2010
Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2010
Οι… ληστές με τα λευκά κολάρα από το Σίτι του Λονδίνου.
Με την συνεχή εκτύπωση νέων χαρτονομισμάτων μας υποχρεώνουν να πληρώνουμε με το αίμα μας την πρέσα τους και το χαρτί τους. Εκτυπώνουν αφειδώς χρήματα, περιορίζοντας πληθωριστικά το εξωτερικό χρέος τους (πληρώνουν σε δολάρια, με ουσιαστικό κόστος το χαρτί, την «πρέσα» και τους εργάτες).
Με λίγα λόγια τόσο η Η.Π.Α όσο και η Γερμανία κήρυξαν και επίσημα οικονομικό πόλεμο με την χώρα μας. Δηλαδή, έστρεψαν τον αντίχειρα προς τα κάτω, σαν άλλος Νέρωνας, καταδικάζοντας τη χώρα μας, να σηκώσει λευκή σημαία, φορτώνοντας μας με μεγάλα ποσά πρόσθετων τόκων και αντλώντας μεγάλα πρόσθετα κέρδη στους επενδυτές και στις αναδόχους τράπεζες. Επιβαρύνοντας δυσβάσταχτα το μέλλον της χώρας και των παιδιών μας, μετά την κυνική κερδοσκοπική εκστρατεία που εξαπέλυσαν οι… ληστές με τα λευκά κολάρα από το Σίτι του Λονδίνου.
Έτσι, ξαφνικά βρέθηκε η Ελλάδα, που ως την Παρασκευή ήταν το «μαύρο πρόβατο» των αγορών και καθημερινά διακινούνταν σενάρια χρεοκοπίας, να προσελκύει προσφορές 25 δις. ευρώ, για μια έκδοση με αρχικό στόχο 3-5 δις. ευρώ!
Προφανές είναι, ότι το υπουργείο Οικονομικών αποφάσισε να πληρώσει… «προστασία». Παραδόθηκε αμαχητί στα παιχνίδια των πιστωτών, πληρώνοντας όσο-όσο για να δανεισθεί από τη διεθνή αγορά, χωρίς καν να αξιοποιήσει ένα βασικό μοχλό πίεσης που θα μπορούσε να κινήσει απέναντι στις μεγάλες τράπεζες: την προσφυγή σε δανεισμό με «λαϊκά» ομόλογα, από το ευρύ αποταμιευτικό κοινό, ασκώντας έτσι πίεση για να μειωθεί το κόστος δανεισμού.
Η αλήθεια είναι ότι οι πολιτικοί αυτής της χώρας απέτυχαν παταγωδώς. Τα αποτελέσματα των έργων τους είναι η αφαίμαξη ,η αλόγιστες σπατάλες, ο διασυρμός και ο απόλυτος εξευτελισμός της χώρας, καθώς επίσης ένα αρκετά μεγάλο μέρος του λαού και ιδιαιτέρως κάποιων συνδικαλιστικών χώρων οδήγησαν και συνεχίζουν να οδηγούν τη χώρα στην καταστροφή.
Η Ελλάδα δεν χρωστάει απολύτως τίποτα σε κανέναν και λαός που δεν σέβεται και δεν διαφυλάττει ως κόρη οφθαλμού την ιστορία του δεν έχει μέλλον. ( Οι Ήρωες του 1821 αλλά και του 1940 κλπ, έδωσαν την ζωή τους λέγοντας, η Ελλάδα μας, δεν μας χρωστάει. Εμείς της οφείλουμε και την ζωή μας) Ας καταλάβουμε πως όλοι εμείς της χρωστάμε και την ζωή μας, πρέπει σήμερα να σταθούμε στο ύψος μας (αν διαθέτουμε) να την βοηθήσουμε, διότι αυτό είναι το καθήκον μας απέναντι στη χώρα και το μέλλον των παιδιών μας. Έτσι θα σώσουμε την όποια αξιοπρέπεια και τιμή, μας έχει απομείνει, τέλος να βγούμε μέσα από αυτό τον πόλεμο με ελαφριές απώλειες.
Οφείλουμε να στηρίξουμε και να εμπιστευθούμε, την Πολιτική Ηγεσία του τόπου μας. Ιδιαιτέρως αυτή ακριβώς την ιστορική στιγμή. Βεβαίως απαραίτητη προϋπόθεση είναι οι πολιτικοί όλων των παρατάξεων να αφήσουν τα πολιτικά παιχνίδια εξουσίας, να εμπνεύσουν εμπιστοσύνη στο λαό, να ενωθούν έστω και κάτω από την απειλή της διάλυσης της χώρας ( είναι εύκολο να διαλύεις αλλά δύσκολο να συνθέτεις και να πετυχαίνεις) διότι την έχουν χάσει και να βγουν να πουν την αλήθεια στο λαό παρουσιάζοντας και ένα πρόγραμμα εξόδου από την κρίση. Αλλά πάντα μέσα από την Ευρώπη και την ζώνη του Ευρώ. Δεν θέλω να θυμίσω σε κανέναν τις αχαρακτήριστες πράξεις και κινήσεις όλων εκείνων των πολιτικών, που ενώ η χώρα μόλις έβγαινε από τα 400 χρόνια τούρκικης σκλαβιάς, άφραγκη και κακομοιριασμένη, αυτοί ασκούσαν πολιτικά παιχνίδια.
Ο διοικητής της τράπεζας της Ελλάδος αναφέρει σε άρθρο του.
<<Η ελληνική οικονομία αυτήν τη στιγμή βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι. Η αλήθεια είναι ότι θα έχει λιγότερο κόστος να λύσει τα προβλήματά της μέσα στην Ευρωζώνη. Αντί να οδηγηθεί σε τραγωδία. Μία καλύτερη παρομοίωση για τα ελληνικά προβλήματα είναι η «Οδύσσεια» του Ομήρου. Σε αυτό το έπος οι σειρήνες παρότρυναν τους ναυτικούς να πέσουν στη θάλασσα, όπου θα έβρισκαν τον θάνατο. Αυτοί που υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα θα πρέπει να φύγει από την ευρωζώνη είναι σαν τις σειρήνες του Ομήρου. Η χώρα δεν θα πρέπει να υποκύψει σε αυτά τα κελεύσματα, αλλά να εφαρμόσει τα απαραίτητα μέτρα, χωρίς να απειλεί τον λαό. Το μέλλον της οικονομίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το μέλλον της ευρωζώνης.>>
Γιατί η Ελλάδα;
Η Ελλάδα σήμερα βρίσκεται στο επίκεντρο της αμερικανό-ευρωπαϊκής διαμάχης, διότι τα σφάλματα μας, οι «αλλότριες» ευθύνες και ο υπερπληθωρισμός ομολόγων, φαίνεται να εξελίσσεται σε μία καταστροφική πανδημία.
Η τάση του αμερικανικού δολαρίου, σε σχέση με το ευρώ, έδειχνε χωρίς δεύτερη σκέψη, ότι σύντομα θα «εισπράτταμε» δύο δολάρια, για κάθε ευρώ που θα «πουλούσαμε».
Τα προβλήματα της Οικονομίας των Η.Π.Α. ήταν και είναι μεγάλα (υπερχρέωση, τεράστια ελλείμματα, αποβιομηχανοποίηση, ανεργία κλπ), που μόνο με την συνεχή εκτύπωση νέων χαρτονομισμάτων (πληθωριστική αντιμετώπιση των χρεών), καθώς επίσης με την ανεξέλεγκτη έκδοση ομολόγων του δημοσίου (χωρίς φυσικά αντίκρισμα), θα μπορούσαν να «συγκρατηθούν» - έστω για εκείνο το χρονικό διάστημα που θα χρειαζόταν η παγκόσμια Οικονομία για να ανακάμψει (εάν υποθέσουμε ότι θα εμποδιστεί, ή έστω θα μετριασθεί κάπως, ο ρυθμός της αναδιανομής εισοδημάτων προς όφελος της Ασίας κυρίως).
Η Αμερική, σε συνεργασία πάντοτε με τη Μ. Βρετανία όπου το εξωτερικό χρέος των Η.Π.Α. ξεπερνάει τα 15 τρις $, ενώ της Μ. Βρετανίας είναι συγκριτικά πολύ υψηλότερο, με πάνω από 10 τρις $, έτσι όπως αυτές εκφράζονται από τον μονοπωλιακό καπιταλισμό με έδρα τη Wall Street
Η Γερμανία που προσπαθεί να ηγηθεί της «Ενωμένης Ευρώπης», δοκιμάζοντας στην πράξη την «ειρηνική διείσδυση» (υπενθυμίζουμε εδώ τον Keynes, ο οποίος αναφέρει, σε ένα από τα βιβλία του, το πολιτικό σχέδιο της Γερμανίας, το οποίο απέβλεπε στη δημιουργία μία ευρωπαϊκής οικονομικής ζώνης, κυρίως στην Κεντρική Ευρώπη, η οποία θα υπάγονταν στη σφαίρα της οικονομικής επιρροής της
Η «επιλογή» της Ελλάδας, η απάντηση δηλαδή στην ερώτηση γιατί προτιμήθηκε η χώρα μας από τις δύο αντιμαχόμενες «δυνάμεις», γιατί αυτή δηλαδή και όχι κάποια άλλη, είναι μάλλον προφανής σε όλους τους υπεύθυνους Πολίτες – στην πλειοψηφία των Ελλήνων.
Αναμφίβολα, λόγω της διαχρονικής ανικανότητας, της αποδεδειγμένης διαφθοράς και του ήθους των δημοσίων λειτουργών της, η περίοπτη θέση μας στην διεθνή κατάταξη, της διαφθοράς, είναι δυστυχώς η αιτία.
Γνωρίζοντας βέβαια ότι, αφενός μεν η Ελλάδα είναι το παλαιότερο πολιτισμένο κράτος του «δυτικού» κόσμου, αφετέρου δε την θεωρία του Πλάτωνα (σύμφωνα με την οποία όσο κανείς απομακρύνεται χρονικά από τους «τέλειους απογόνους», τόσο αυξάνεται η «παρακμή»), ίσως η κατάσταση μας να αιτιολογείται καθώς επίσης να τεκμηριώνει το ότι, προηγείται η πλήρης καταστροφή των υπαρχόντων δομών, εάν θέλει κανείς να επιτύχει τη ριζική αλλαγή μίας ανάλογης κοινωνίας.
Η Τουρκία ετοιμάζει αποκλειστική οικονομική ζώνη στην Μεσόγειο
Τα τελευταία δυο χρόνια οι Τούρκοι προσπαθούν να δημοσιεύσουν, όποτε τους δοθεί η ευκαιρία, έναν εντελώς απαράδεκτο χάρτη χωρίς να λαμβάνουν υπόψη το Δίκαιο της Θάλασσας. Εκεί δείχνουν ότι η Κύπρος αποτελείται από δύο κράτη και η αποκαλούμενη «νότιος» Κύπρος έχει μια περιορισμένη ΑΟΖ. Επιπλέον αρνούνται να δώσουν δικαιώματα ΑΟΖ στην Κρήτη και στα Δωδεκάνησα και με αυτή την οριοθέτηση παριστάνουν ότι έχουν θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο!
Η τραγωδία έγκειται στο γεγονός ότι έχουν πλησιάσει τους Αιγυπτίους που φαίνεται ότι αποδέχονται μια τέτοια οριοθέτηση που δεν δίνει δικαιώματα ΑΟΖ στα ελληνικά νησιά Καστελόριζο και Στρογγύλη και έτσι παριστάνουν ότι η ΑΟΖ της Αιγύπτου συνορεύει με την ΑΟΖ της Τουρκίας. Αυτό βέβαια σημαίνει ότι δεν υπάρχουν θαλάσσια σύνορα ανάμεσα στην Ελλάδα και την Κύπρο.
Εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς το μεγάλο πρόβλημα της Τουρκίας και το λόγο που δεν επιθυμεί καμία διαπραγμάτευση με την Ελλάδα σχετικά με την οριοθέτηση της ΑΟΖ στο Αιγαίο Πέλαγος. Από τον ίδιο χάρτη διαπιστώνουμε επίσης τη μεγάλη ζημιά που κάνει το Καστελόριζο στην Τουρκία, αγκάθι πραγματικό για τα πονηρά της σχέδια στην Μεσόγειο. Τέλος, ο χάρτης δείχνει την ΑΟΖ της Κύπρου και της Αιγύπτου όπου ξεκάθαρα φαίνεται ότι η Τουρκία δεν έχει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο.
Για να καταλάβουμε καλύτερα το πρόβλημα της Τουρκίας πρέπει να κάνουμε μια ιστορική αναδρομή στην ιστορία του Δίκαιου της Θάλασσας. Η Τουρκία και η Βενεζουέλα είναι δύο κράτη που δεν υπέγραψαν την Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας το 1982 και αρνούνται μέχρι σήμερα να προσχωρήσουν σ' αυτήν. Το πρόβλημά τους είναι παρόμοιο γιατί και τα δύο κράτη έχουν μπροστά στις ακτές τους νησιά που δεν τους ανήκουν.
Αυτό ακριβώς είναι και το πρόβλημα της Τουρκίας γατί έχει μια πολύ περιορισμένη ΑΟΖ στο Αιγαίο Πέλαγος μια και απέναντι από τις ακτές της υπάρχουν ελληνικά νησιά που διαθέτουν δικοί τους ΑΟΖ όπως ορίζει το άρθρο 121 της Συνθήκης του Δίκαιου της Θάλασσας.
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έκανε ένα τραγικό λάθος όταν αποφάσισε να αρχίσει συνομιλίες με την Αίγυπτο για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών των δυο κρατών. Το τραγικό λάθος έγκειται στο γεγονός ότι η Ελλάδα άρχισε τις συνομιλίες της με την Αίγυπτο χωρίς να πάρει κάποια ρητή και σαφή διαβεβαίωση από αυτήν ότι θα δοθούν πλήρη δικαιώματα στο Καστελόριζο. Τώρα που οι συνομιλίες έχουν προχωρήσει φαίνεται ότι οι Αιγύπτιοι δεν θέλουν να δώσουν πλήρη δικαιώματα στο Καστελόριζο και αυτό δημιουργεί ένα τεράστιο πρόβλημα στη ελληνική πλευρά.
Τα πράγματα βέβαια έγιναν χειρότερα όταν οι Αιγύπτιοι ενημέρωσαν την ελληνική πλευρά ότι θα αρχίσουν συνομιλίες για οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών με τη Τουρκία τη στιγμή που η Αίγυπτος δεν διαθέτει θαλάσσια σύνορα με τη Τουρκία! Η Αίγυπτος θα μπορούσε να διαθέτει θαλάσσια σύνορα με τη Τουρκία μόνο αν δεν αναγνωρισθούν τα δικαιώματα του Καστελόριζου. Ο νοών νοήτω.
Η Αίγυπτος ενημέρωσε την ελληνική πλευρά ότι θα είχε συνομιλίες μαζί της στο Κάιρο στις 20 Ιουνίου του 2009 και αμέσως μετά στις 22 Ιουνίου 2009 με τη τουρκική πλευρά! Η Ελλάδα αντί να προβεί σε έντονη διαμαρτυρία για αυτή την αιγυπτιακή θέση, που παραβιάζει ξεκάθαρα το Δίκαιο της Θάλασσας, πήγε στη συνάντηση στις 20 Ιουνίου γνωρίζοντας ότι δυο μέρες αργότερα Αιγύπτιοι και Τούρκοι θα καθόντουσαν στο ίδιο τραπέζι.
Η σημερινή κυβέρνηση φαίνεται να μην έχει ασχοληθεί καθόλου με αυτό το θέμα και δεν έχει αναλάβει καμία πρωτοβουλία ζητώντας δυο απλά πράγματα από του Αιγύπτιους. Πρώτον, να μη κάνουν κάποια συμφωνία με την Τουρκία και δεύτερον, να κάνουν οριοθέτηση ΑΟΖ με την Ελλάδα με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας που και αυτοί έχουν υπογράψει.
Πριν μερικά χρόνια η κυπριακή πλευρά προσέγγισε την ελληνική κυβέρνηση και της ζήτησε να προχωρήσουν στην οριοθέτηση της ΑΟΖ των δυο κρατών, αλλά δυστυχώς η Ελλάδα δεν άδραξε μια τόσο μεγάλη ευκαιρία που θα δημιουργούσε και ένα προηγούμενο όχι μόνο για το Καστελόριζο αλλά και θα δημιουργούσε μόνιμα θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο!
Η άρνηση της ελληνικής κυβέρνησης να οριοθετήσει την δική της ΑΟΖ με αυτή της Κύπρου δεν αποτελεί μόνο πράξη δειλίας αλλά και μεγάλης απερισκεψίας. Εύχεται κανείς η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να διορθώσει σύντομα αυτό το λάθος και ταυτόχρονα να ζητήσει την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) για αυτή την οριοθέτηση δυο κρατών-μελών της.
Η ΕΕ πρέπει επιτέλους να προστατέψει τα συμφέροντά της στην περιοχή, γιατί μια οριοθέτηση ΑΟΖ ανάμεσα στην Αίγυπτο και την Τουρκία μειώνει το μέγεθος της ΑΟΖ της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Μεσόγειο. Εάν η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν πραγματοποιήσει άμεσα οριοθέτηση της ΑΟΖ ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Κύπρο και να προκαταλάβει την παράνομη Τουρκική ΑΟΖ στην Μεσόγειο, τότε η Ελλάδα θα υποστεί μια μεγάλη ήττα.
TOY ΘΕΟΔΩΡΟY Κ. ΚΑΡΥΩΤΗ
Καθηγητή Πολιτικής Οικονομίας στις Ηνωμένες Πολιτείες και μέλος της Ελληνικής Αντιπροσωπείας στην Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας.
Πηγή Οικονιμία
Η τραγωδία έγκειται στο γεγονός ότι έχουν πλησιάσει τους Αιγυπτίους που φαίνεται ότι αποδέχονται μια τέτοια οριοθέτηση που δεν δίνει δικαιώματα ΑΟΖ στα ελληνικά νησιά Καστελόριζο και Στρογγύλη και έτσι παριστάνουν ότι η ΑΟΖ της Αιγύπτου συνορεύει με την ΑΟΖ της Τουρκίας. Αυτό βέβαια σημαίνει ότι δεν υπάρχουν θαλάσσια σύνορα ανάμεσα στην Ελλάδα και την Κύπρο.
Εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς το μεγάλο πρόβλημα της Τουρκίας και το λόγο που δεν επιθυμεί καμία διαπραγμάτευση με την Ελλάδα σχετικά με την οριοθέτηση της ΑΟΖ στο Αιγαίο Πέλαγος. Από τον ίδιο χάρτη διαπιστώνουμε επίσης τη μεγάλη ζημιά που κάνει το Καστελόριζο στην Τουρκία, αγκάθι πραγματικό για τα πονηρά της σχέδια στην Μεσόγειο. Τέλος, ο χάρτης δείχνει την ΑΟΖ της Κύπρου και της Αιγύπτου όπου ξεκάθαρα φαίνεται ότι η Τουρκία δεν έχει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο.
Για να καταλάβουμε καλύτερα το πρόβλημα της Τουρκίας πρέπει να κάνουμε μια ιστορική αναδρομή στην ιστορία του Δίκαιου της Θάλασσας. Η Τουρκία και η Βενεζουέλα είναι δύο κράτη που δεν υπέγραψαν την Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας το 1982 και αρνούνται μέχρι σήμερα να προσχωρήσουν σ' αυτήν. Το πρόβλημά τους είναι παρόμοιο γιατί και τα δύο κράτη έχουν μπροστά στις ακτές τους νησιά που δεν τους ανήκουν.
Αυτό ακριβώς είναι και το πρόβλημα της Τουρκίας γατί έχει μια πολύ περιορισμένη ΑΟΖ στο Αιγαίο Πέλαγος μια και απέναντι από τις ακτές της υπάρχουν ελληνικά νησιά που διαθέτουν δικοί τους ΑΟΖ όπως ορίζει το άρθρο 121 της Συνθήκης του Δίκαιου της Θάλασσας.
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έκανε ένα τραγικό λάθος όταν αποφάσισε να αρχίσει συνομιλίες με την Αίγυπτο για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών των δυο κρατών. Το τραγικό λάθος έγκειται στο γεγονός ότι η Ελλάδα άρχισε τις συνομιλίες της με την Αίγυπτο χωρίς να πάρει κάποια ρητή και σαφή διαβεβαίωση από αυτήν ότι θα δοθούν πλήρη δικαιώματα στο Καστελόριζο. Τώρα που οι συνομιλίες έχουν προχωρήσει φαίνεται ότι οι Αιγύπτιοι δεν θέλουν να δώσουν πλήρη δικαιώματα στο Καστελόριζο και αυτό δημιουργεί ένα τεράστιο πρόβλημα στη ελληνική πλευρά.
Τα πράγματα βέβαια έγιναν χειρότερα όταν οι Αιγύπτιοι ενημέρωσαν την ελληνική πλευρά ότι θα αρχίσουν συνομιλίες για οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών με τη Τουρκία τη στιγμή που η Αίγυπτος δεν διαθέτει θαλάσσια σύνορα με τη Τουρκία! Η Αίγυπτος θα μπορούσε να διαθέτει θαλάσσια σύνορα με τη Τουρκία μόνο αν δεν αναγνωρισθούν τα δικαιώματα του Καστελόριζου. Ο νοών νοήτω.
Η Αίγυπτος ενημέρωσε την ελληνική πλευρά ότι θα είχε συνομιλίες μαζί της στο Κάιρο στις 20 Ιουνίου του 2009 και αμέσως μετά στις 22 Ιουνίου 2009 με τη τουρκική πλευρά! Η Ελλάδα αντί να προβεί σε έντονη διαμαρτυρία για αυτή την αιγυπτιακή θέση, που παραβιάζει ξεκάθαρα το Δίκαιο της Θάλασσας, πήγε στη συνάντηση στις 20 Ιουνίου γνωρίζοντας ότι δυο μέρες αργότερα Αιγύπτιοι και Τούρκοι θα καθόντουσαν στο ίδιο τραπέζι.
Η σημερινή κυβέρνηση φαίνεται να μην έχει ασχοληθεί καθόλου με αυτό το θέμα και δεν έχει αναλάβει καμία πρωτοβουλία ζητώντας δυο απλά πράγματα από του Αιγύπτιους. Πρώτον, να μη κάνουν κάποια συμφωνία με την Τουρκία και δεύτερον, να κάνουν οριοθέτηση ΑΟΖ με την Ελλάδα με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας που και αυτοί έχουν υπογράψει.
Πριν μερικά χρόνια η κυπριακή πλευρά προσέγγισε την ελληνική κυβέρνηση και της ζήτησε να προχωρήσουν στην οριοθέτηση της ΑΟΖ των δυο κρατών, αλλά δυστυχώς η Ελλάδα δεν άδραξε μια τόσο μεγάλη ευκαιρία που θα δημιουργούσε και ένα προηγούμενο όχι μόνο για το Καστελόριζο αλλά και θα δημιουργούσε μόνιμα θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο!
Η άρνηση της ελληνικής κυβέρνησης να οριοθετήσει την δική της ΑΟΖ με αυτή της Κύπρου δεν αποτελεί μόνο πράξη δειλίας αλλά και μεγάλης απερισκεψίας. Εύχεται κανείς η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να διορθώσει σύντομα αυτό το λάθος και ταυτόχρονα να ζητήσει την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) για αυτή την οριοθέτηση δυο κρατών-μελών της.
Η ΕΕ πρέπει επιτέλους να προστατέψει τα συμφέροντά της στην περιοχή, γιατί μια οριοθέτηση ΑΟΖ ανάμεσα στην Αίγυπτο και την Τουρκία μειώνει το μέγεθος της ΑΟΖ της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Μεσόγειο. Εάν η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν πραγματοποιήσει άμεσα οριοθέτηση της ΑΟΖ ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Κύπρο και να προκαταλάβει την παράνομη Τουρκική ΑΟΖ στην Μεσόγειο, τότε η Ελλάδα θα υποστεί μια μεγάλη ήττα.
TOY ΘΕΟΔΩΡΟY Κ. ΚΑΡΥΩΤΗ
Καθηγητή Πολιτικής Οικονομίας στις Ηνωμένες Πολιτείες και μέλος της Ελληνικής Αντιπροσωπείας στην Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας.
Πηγή Οικονιμία
Roubini: Η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει
Η Ελλάδα έχει ήδη χρεοκοπήσει κατά τον κ. Nouriel Roubini, σε δήλωσή του στο CNBC.com από το Νταβός στο οποίο βρίσκεται εν όψει του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ.
"Η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει", τόνισε ο κ. Roubini, προσθέτοντας ότι "κοιτάξτε, πρέπει να ζητήσουν από την Κίνα να τους βοηθήσει". Σημείωσε, δε, ότι εάν η κατάσταση της Ελλάδας χειροτερέψει τότε η Ε.Ε. θα αναγκαστεί να τη βοηθήσει.
Νωρίτερα, πάντως, σε δηλώσεις του στο Bloomberg ο κ. Roubini είχε χαρακτηρίσει σοβαρότερο πρόβλημα για την ευρωζώνη τη δυσχερή θέση της ισπανικής οικονομίας από αυτήν της Ελλάδας.
Σε προηγούμενες δηλώσεις του ο κ. Roubini είχε υποστηρίξει χαρακτηριστικά ότι η Ισπανία -η τέταρτη ισχυρότερη οικονομία της ευρωζώνης- αποτελεί μεγαλύτερη απειλή για την περιοχή του ευρώ, με δεδομένες την αυξημένη ανεργία της αλλά και τις "αδύναμες" τράπεζες. Ο κ. Roubini υποστήριξε πως η προσοχή στρέφεται στην Ελλάδα και λανθασμένα αφήνει έξω την περίπτωση της Ισπανίας.
Χαρακτηριστικά, τόνισε: "Εάν η Ελλάδα καταρρεύσει, αυτό θα αποτελέσει πρόβλημα για την ευρωζώνη. Εάν καταρρεύσει η Ισπανία, αυτό θα είναι καταστροφή".
Πηγή Euro2day
"Η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει", τόνισε ο κ. Roubini, προσθέτοντας ότι "κοιτάξτε, πρέπει να ζητήσουν από την Κίνα να τους βοηθήσει". Σημείωσε, δε, ότι εάν η κατάσταση της Ελλάδας χειροτερέψει τότε η Ε.Ε. θα αναγκαστεί να τη βοηθήσει.
Νωρίτερα, πάντως, σε δηλώσεις του στο Bloomberg ο κ. Roubini είχε χαρακτηρίσει σοβαρότερο πρόβλημα για την ευρωζώνη τη δυσχερή θέση της ισπανικής οικονομίας από αυτήν της Ελλάδας.
Σε προηγούμενες δηλώσεις του ο κ. Roubini είχε υποστηρίξει χαρακτηριστικά ότι η Ισπανία -η τέταρτη ισχυρότερη οικονομία της ευρωζώνης- αποτελεί μεγαλύτερη απειλή για την περιοχή του ευρώ, με δεδομένες την αυξημένη ανεργία της αλλά και τις "αδύναμες" τράπεζες. Ο κ. Roubini υποστήριξε πως η προσοχή στρέφεται στην Ελλάδα και λανθασμένα αφήνει έξω την περίπτωση της Ισπανίας.
Χαρακτηριστικά, τόνισε: "Εάν η Ελλάδα καταρρεύσει, αυτό θα αποτελέσει πρόβλημα για την ευρωζώνη. Εάν καταρρεύσει η Ισπανία, αυτό θα είναι καταστροφή".
Πηγή Euro2day
Δευτέρα 11 Ιανουαρίου 2010
Οι Πολίτες είναι οι καινούργιοι εχθροί των κρατών;
Έχουν γραφτεί τόσα πολλά για το πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί η κρίση που ειλικρινά έχει καταντήσει εμπαιγμός απέναντι στους πολίτες.
Δεν μπορώ να πιστέψω πως κανείς από τους ταγούς αυτού του τόπου αλήθεια, πως δεν γνωρίζει τι πρέπει να κάνει, απλά δεν θέλει να το κάνει, δεν μπορεί τόσες προτάσεις από έμπειρους και σοβαρούς καθ΄ όλα ως προς την επιστήμη τους οικονομολόγους αλλά και από τα Ιστορικά στοιχεία άλλων κρίσεων, να μην εφαρμόζονται μέτρα ανάπτυξης και στήριξης, αλλά να επιμένουν στον στραγγαλισμό των πολιτών και του παραγωγικού ιστού, μέσω ληστρικών φόρων. (αλλά και μιας νοοτροπίας ασύλληπτης, δηλαδή εσείς οι πολίτες τελικά είστε οι κλέφτες, εσείς φταίτε για τις κακοδιαχειρίσεις, εσείς φέρατε την χώρα στην πτώχευση)
Να θυμίσουμε πως ψηφίζεστε καθ’ ένας από σας σε αυτό το υπούργημα για να εφαρμόσετε τα δικαιώματα του πολίτη από το σύνταγμα σε βασικούς τομείς όπως, παιδεία, υγεία, εργασία , πρόοδο, πολιτισμό, σύνταξη, και όχι, για σπατάλες, σκάνδαλα, δάνεια, και αδιαφανείς διαδικασίες. Όλα τα παραπάνω οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι ταγοί της χώρας μας ( και της Ευρώπης ) οδηγούν το λαό στη πλήρη εξαθλίωση σε συνεργασία με τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ή καλύτερα Αποχαύνωσης, ακολουθώντας ένα οργανωμένο σχέδιο προς αυτή την κατεύθυνση. Σίγουρα πολλοί θα πουν πως είμαι γραφικός αλλά ας προσέξουμε λίγο παρακάτω.
Ερωτηματικά πολιτών και Μηδενικά αισθήματα Ενοχής
Όλοι οι πολίτες της Ευρώπης αναρωτιούνται Πόσα τελικά χρήματα μας μένουν από την εργασία μας; Οι φορολογούμενοι (πολίτες που αντιμετωπίζονται ως εχθροί του κράτους) πληρώνουν όλο και υψηλότερα ποσά στα ταμεία. Οι φορολογία που μας επιβάλλεται είναι δυσανάλογη, σε σχέση με τις υπηρεσίες που μας παρέχονται.
Αναρωτιέται κανείς γιατί να υπάρχει αυτή η παράδοξη και περίεργη εχθρότητα.
Γιατί όλοι οι πολίτες της Ευρώπης νιώθουν ξαφνικά ότι ληστεύονται από τα κράτη τους; Σίγουρα όλοι οι δείκτες που δημοσιεύονται είναι κατασκευασμένοι κατά το δοκούν.
Οι πολίτες της Ευρώπης μήπως δεν έσωσαν τις τράπεζες από κατάρρευση πρόσφατα και μαζί με αυτές τη συνέχεια να διατηρούν τις περιουσίες τους; Γιατί αφού οι πολίτες έσωσαν τις τράπεζες (οι κυβερνήσεις μεν αλλά οι πολίτες πλήρωσαν το κόστος) πληρώνουν τόκους; Το δημοψήφισμα που απαίτησαν και κατάφεραν οι Πολίτες της Ισλανδίας, οι οποίοι δεν συμφωνούν με τη ανάληψη εκ μέρους τους των οφειλών των τραπεζών, δεν διδάσκει; Στην Γερμανία γιατί διακηρύσσεται η ανάγκη ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΠΟΛΙΤΩΝ; Γιατί μέσω της φοροαποφυγής των πολυεθνικών η διαφορά να συμπληρώνεται από τις μικρές επιχειρήσεις και από τους πολίτες και τέλος από τα ίδια τα δανειζόμενα κράτη δεν τους φτάνουν όσα απομυζούν; Αλήθεια όλοι αυτοί οι ληστρικοί φόροι είναι για να μπορεί το κράτος να προσφέρει στους πολίτες τα κοινωνικά καθήκοντα του; Αφού μέχρι σήμερα δεν τα εκπληρώνει θα τα εκπληρώσει στο μέλλον;
Συνεχίζοντας, γιατί αναγνωρίζει ο γάλλος συγγραφέας M.Houellebecq, στο βιβλίο με τον τίτλο «Εχθροί του λαού» ότι ο ίδιος, λόγω της υψηλής φορολογικής του επιβάρυνσης στη Γαλλία και των, συνδεδεμένων με αυτήν, περιορισμών των ατομικών του ελευθεριών, «μετανάστευσε» στο εξωτερικό (φυσικά στην Ιρλανδία, 15% φόρος εισοδήματος), ενώ τα συναισθήματα «ενοχής» από αυτήν του την ενέργεια είναι «μηδενικά.
Απολύτως μηδενικά»; Δεν είναι αλήθεια και τα συναισθήματα ενοχής των επιχειρηματιών που μεταφέρουν τις εταιρείες τους σε «ανταγωνιστικές» φορολογικά χώρες, όπως η Βουλγαρία (10% φόρος) ή άλλες, αφού η εξασφάλιση όσο το δυνατόν περισσότερων ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων «εντέλλεται» από τον καπιταλισμό; Απολύτως μηδενικά»; συναισθήματα ενοχής αλήθεια δεν νιώθουν και οι Έλληνες που μεταφέρουν καθημερινά τα χρήματα τους έξω από τη χώρα; «Είναι μήπως το «μη αλληλέγγυο» πνεύμα της εποχής, αυτό που στέκεται απέναντι μας ή, ίσως, οι γνωστές, αμετανόητες πολιτικές;»
Μήπως είναι ψέμα ό,τι από αυτές τις πολιτικές δημιουργήθηκαν άκρως επικίνδυνες «υπερβολές» (φούσκες), ενώ καθημερινά καταπατώνται πλήθος από κοινωνικές αξίες, από αυτήν την υπερισχύουσα, ψυχρή και ανελέητη λογική, απλά και μόνο περισσότερη ελευθερία, μέσα από ένα πολύ «λιγότερο» κράτος;
Το γεγονός αυτό οφείλεται στα χρέη του παρελθόντος και στους αυξανόμενους τόκους τους, με τους οποίους επιβαρυνόμαστε πια όλοι μας.
Όπως φαίνεται λοιπόν και από άλλες ισχυρότερες χώρες, όταν εισέλθει κανείς στον «καθοδικό σπειροειδή κύκλο» των χρεών, δύσκολα πια μπορεί να ξεφύγει. Όσο πιο πολύ δανείζετε η επιβάρυνση των τόκων περιορίζει τις δυνατότητες χειρισμού των προβλημάτων μίας χώρας, τόσο μεγαλύτερο είναι το κίνητρο μίας βραχυπρόθεσμης ανάληψης νέων χρεών, με στόχο να εξισώσει τη διαταραγμένη ισορροπία της «ανταποδοτικότητας» των φορολογικών εσόδων - της εξομοίωσης του «δούναι και λαβείν» δηλαδή, το οποίο προσδιορίζει την οικονομική σχέση της Πολιτείας με τους Πολίτες της.
Τι κάνει το κράτος λοιπόν για να αποκρύψει ότι οι Πολίτες λαμβάνουν λιγότερα από αυτά που προσφέρουν, ως φορολογούμενοι; Απλούστατα δανείζεται κάθε φορά το ποσόν που του λείπει, έτσι ώστε να αναβάλλει την αίσθηση της μειούμενης ανταποδοτικότητας εκ μέρους της πλειοψηφίας του πληθυσμού – όλων αυτών δηλαδή που εξαρτώνται από τη σωστή λειτουργία του κράτους. ( Τον ίδιο ακριβώς σχεδιασμό έχουν εφαρμόσει όλοι οι Δήμοι της χώρας και ο Δήμος Κερκυραίων με αποτέλεσμα την υπερχρέωση και την απαξίωση)
Εξειδικεύοντας στην Ελλάδα, το πρόβλημα του δημοσίου χρέους και των «κοινωνικών» επιπτώσεων του, είναι σαφώς μεγαλύτερο από το αντίστοιχο άλλων «δυτικών» χωρών – πόσο μάλλον της Γερμανίας. Οι πίνακες που ακολουθούν, «διαγράφουν» το μέγεθος του, όσο ίσως τίποτα άλλο, χωρίς να χρειάζονται περιττά λόγια και «περίπλοκες» ερμηνείες «ειδικών»:
Όταν το 41,50% του προϋπολογισμού προέρχεται από νέα πιστωτικά έσοδα (δανεισμό), ενώ η εξόφληση του παλαιότερου δανεισμού (χρεολύσια) είναι μόλις 21,20% - με μισθούς ΔΥ, ασφάλιση, συντάξεις, και τοκοχρεολύσια να υπερβαίνουν το 81% των συνολικών δαπανών του ελληνικού δημοσίου, τότε καταλαβαίνουμε πολύ εύκολα ότι δεν μένει σχεδόν τίποτα που να μπορεί να λειτουργήσει «ανταποδοτικά» προς τους Πολίτες - διατηρώντας ανέπαφη την κοινωνική ειρήνη και την συνοχή της χώρας.
ΠΙΝΑΚΑΣ Ι: ΕΣΟΔΑ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ
ΕΣΟΔΑ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ 2010 ΠΟΣΟΣΤΑ 100%
Πιστωτικά έσοδα (δανεισμός) 41,50
Φόρος Εισοδήματος 17,30
Φ.Π.Α. 17,00
Φόροι κατανάλωσης 10,80
Λοιποί άμεσοι φόροι 5,70
Μη φορολογικά έσοδα 3,10
Λοιποί έμμεσοι φόροι 2,30
Μη τακτικά έσοδα 1,50
Φόροι στη περιουσία 0,90
Πηγή: Υπουργείο Οικονομικών
ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΙ: ΕΞΟΔΑ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ
ΔΑΠΑΝΕΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ 2010 ΠΟΣΟΣΤΑ 100%
Μισθοί και συντάξεις 28,50
Χρεολύσια 21,20
Ασφάλιση, Περίθαλψη, Κοινωνική προστασία* 17,50
Τόκοι 14,10
Λειτουργικές και λοιπές δαπάνες 10,40
Αποδιδόμενοι πόροι 5,30
Εξοπλιστικά προγράμματα 2,20
Λοιπές δαπάνες 0,80
Πηγή: Υπουργείο Οικονομικών
* Στην ασφάλιση περιλαμβάνεται και ποσόν 550 εκ. € που δίνεται σε ομόλογα δημοσίου
Δεν μπορώ να πιστέψω πως κανείς από τους ταγούς αυτού του τόπου αλήθεια, πως δεν γνωρίζει τι πρέπει να κάνει, απλά δεν θέλει να το κάνει, δεν μπορεί τόσες προτάσεις από έμπειρους και σοβαρούς καθ΄ όλα ως προς την επιστήμη τους οικονομολόγους αλλά και από τα Ιστορικά στοιχεία άλλων κρίσεων, να μην εφαρμόζονται μέτρα ανάπτυξης και στήριξης, αλλά να επιμένουν στον στραγγαλισμό των πολιτών και του παραγωγικού ιστού, μέσω ληστρικών φόρων. (αλλά και μιας νοοτροπίας ασύλληπτης, δηλαδή εσείς οι πολίτες τελικά είστε οι κλέφτες, εσείς φταίτε για τις κακοδιαχειρίσεις, εσείς φέρατε την χώρα στην πτώχευση)
Να θυμίσουμε πως ψηφίζεστε καθ’ ένας από σας σε αυτό το υπούργημα για να εφαρμόσετε τα δικαιώματα του πολίτη από το σύνταγμα σε βασικούς τομείς όπως, παιδεία, υγεία, εργασία , πρόοδο, πολιτισμό, σύνταξη, και όχι, για σπατάλες, σκάνδαλα, δάνεια, και αδιαφανείς διαδικασίες. Όλα τα παραπάνω οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι ταγοί της χώρας μας ( και της Ευρώπης ) οδηγούν το λαό στη πλήρη εξαθλίωση σε συνεργασία με τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ή καλύτερα Αποχαύνωσης, ακολουθώντας ένα οργανωμένο σχέδιο προς αυτή την κατεύθυνση. Σίγουρα πολλοί θα πουν πως είμαι γραφικός αλλά ας προσέξουμε λίγο παρακάτω.
Ερωτηματικά πολιτών και Μηδενικά αισθήματα Ενοχής
Όλοι οι πολίτες της Ευρώπης αναρωτιούνται Πόσα τελικά χρήματα μας μένουν από την εργασία μας; Οι φορολογούμενοι (πολίτες που αντιμετωπίζονται ως εχθροί του κράτους) πληρώνουν όλο και υψηλότερα ποσά στα ταμεία. Οι φορολογία που μας επιβάλλεται είναι δυσανάλογη, σε σχέση με τις υπηρεσίες που μας παρέχονται.
Αναρωτιέται κανείς γιατί να υπάρχει αυτή η παράδοξη και περίεργη εχθρότητα.
Γιατί όλοι οι πολίτες της Ευρώπης νιώθουν ξαφνικά ότι ληστεύονται από τα κράτη τους; Σίγουρα όλοι οι δείκτες που δημοσιεύονται είναι κατασκευασμένοι κατά το δοκούν.
Οι πολίτες της Ευρώπης μήπως δεν έσωσαν τις τράπεζες από κατάρρευση πρόσφατα και μαζί με αυτές τη συνέχεια να διατηρούν τις περιουσίες τους; Γιατί αφού οι πολίτες έσωσαν τις τράπεζες (οι κυβερνήσεις μεν αλλά οι πολίτες πλήρωσαν το κόστος) πληρώνουν τόκους; Το δημοψήφισμα που απαίτησαν και κατάφεραν οι Πολίτες της Ισλανδίας, οι οποίοι δεν συμφωνούν με τη ανάληψη εκ μέρους τους των οφειλών των τραπεζών, δεν διδάσκει; Στην Γερμανία γιατί διακηρύσσεται η ανάγκη ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΠΟΛΙΤΩΝ; Γιατί μέσω της φοροαποφυγής των πολυεθνικών η διαφορά να συμπληρώνεται από τις μικρές επιχειρήσεις και από τους πολίτες και τέλος από τα ίδια τα δανειζόμενα κράτη δεν τους φτάνουν όσα απομυζούν; Αλήθεια όλοι αυτοί οι ληστρικοί φόροι είναι για να μπορεί το κράτος να προσφέρει στους πολίτες τα κοινωνικά καθήκοντα του; Αφού μέχρι σήμερα δεν τα εκπληρώνει θα τα εκπληρώσει στο μέλλον;
Συνεχίζοντας, γιατί αναγνωρίζει ο γάλλος συγγραφέας M.Houellebecq, στο βιβλίο με τον τίτλο «Εχθροί του λαού» ότι ο ίδιος, λόγω της υψηλής φορολογικής του επιβάρυνσης στη Γαλλία και των, συνδεδεμένων με αυτήν, περιορισμών των ατομικών του ελευθεριών, «μετανάστευσε» στο εξωτερικό (φυσικά στην Ιρλανδία, 15% φόρος εισοδήματος), ενώ τα συναισθήματα «ενοχής» από αυτήν του την ενέργεια είναι «μηδενικά.
Απολύτως μηδενικά»; Δεν είναι αλήθεια και τα συναισθήματα ενοχής των επιχειρηματιών που μεταφέρουν τις εταιρείες τους σε «ανταγωνιστικές» φορολογικά χώρες, όπως η Βουλγαρία (10% φόρος) ή άλλες, αφού η εξασφάλιση όσο το δυνατόν περισσότερων ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων «εντέλλεται» από τον καπιταλισμό; Απολύτως μηδενικά»; συναισθήματα ενοχής αλήθεια δεν νιώθουν και οι Έλληνες που μεταφέρουν καθημερινά τα χρήματα τους έξω από τη χώρα; «Είναι μήπως το «μη αλληλέγγυο» πνεύμα της εποχής, αυτό που στέκεται απέναντι μας ή, ίσως, οι γνωστές, αμετανόητες πολιτικές;»
Μήπως είναι ψέμα ό,τι από αυτές τις πολιτικές δημιουργήθηκαν άκρως επικίνδυνες «υπερβολές» (φούσκες), ενώ καθημερινά καταπατώνται πλήθος από κοινωνικές αξίες, από αυτήν την υπερισχύουσα, ψυχρή και ανελέητη λογική, απλά και μόνο περισσότερη ελευθερία, μέσα από ένα πολύ «λιγότερο» κράτος;
Το γεγονός αυτό οφείλεται στα χρέη του παρελθόντος και στους αυξανόμενους τόκους τους, με τους οποίους επιβαρυνόμαστε πια όλοι μας.
Όπως φαίνεται λοιπόν και από άλλες ισχυρότερες χώρες, όταν εισέλθει κανείς στον «καθοδικό σπειροειδή κύκλο» των χρεών, δύσκολα πια μπορεί να ξεφύγει. Όσο πιο πολύ δανείζετε η επιβάρυνση των τόκων περιορίζει τις δυνατότητες χειρισμού των προβλημάτων μίας χώρας, τόσο μεγαλύτερο είναι το κίνητρο μίας βραχυπρόθεσμης ανάληψης νέων χρεών, με στόχο να εξισώσει τη διαταραγμένη ισορροπία της «ανταποδοτικότητας» των φορολογικών εσόδων - της εξομοίωσης του «δούναι και λαβείν» δηλαδή, το οποίο προσδιορίζει την οικονομική σχέση της Πολιτείας με τους Πολίτες της.
Τι κάνει το κράτος λοιπόν για να αποκρύψει ότι οι Πολίτες λαμβάνουν λιγότερα από αυτά που προσφέρουν, ως φορολογούμενοι; Απλούστατα δανείζεται κάθε φορά το ποσόν που του λείπει, έτσι ώστε να αναβάλλει την αίσθηση της μειούμενης ανταποδοτικότητας εκ μέρους της πλειοψηφίας του πληθυσμού – όλων αυτών δηλαδή που εξαρτώνται από τη σωστή λειτουργία του κράτους. ( Τον ίδιο ακριβώς σχεδιασμό έχουν εφαρμόσει όλοι οι Δήμοι της χώρας και ο Δήμος Κερκυραίων με αποτέλεσμα την υπερχρέωση και την απαξίωση)
Εξειδικεύοντας στην Ελλάδα, το πρόβλημα του δημοσίου χρέους και των «κοινωνικών» επιπτώσεων του, είναι σαφώς μεγαλύτερο από το αντίστοιχο άλλων «δυτικών» χωρών – πόσο μάλλον της Γερμανίας. Οι πίνακες που ακολουθούν, «διαγράφουν» το μέγεθος του, όσο ίσως τίποτα άλλο, χωρίς να χρειάζονται περιττά λόγια και «περίπλοκες» ερμηνείες «ειδικών»:
Όταν το 41,50% του προϋπολογισμού προέρχεται από νέα πιστωτικά έσοδα (δανεισμό), ενώ η εξόφληση του παλαιότερου δανεισμού (χρεολύσια) είναι μόλις 21,20% - με μισθούς ΔΥ, ασφάλιση, συντάξεις, και τοκοχρεολύσια να υπερβαίνουν το 81% των συνολικών δαπανών του ελληνικού δημοσίου, τότε καταλαβαίνουμε πολύ εύκολα ότι δεν μένει σχεδόν τίποτα που να μπορεί να λειτουργήσει «ανταποδοτικά» προς τους Πολίτες - διατηρώντας ανέπαφη την κοινωνική ειρήνη και την συνοχή της χώρας.
ΠΙΝΑΚΑΣ Ι: ΕΣΟΔΑ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ
ΕΣΟΔΑ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ 2010 ΠΟΣΟΣΤΑ 100%
Πιστωτικά έσοδα (δανεισμός) 41,50
Φόρος Εισοδήματος 17,30
Φ.Π.Α. 17,00
Φόροι κατανάλωσης 10,80
Λοιποί άμεσοι φόροι 5,70
Μη φορολογικά έσοδα 3,10
Λοιποί έμμεσοι φόροι 2,30
Μη τακτικά έσοδα 1,50
Φόροι στη περιουσία 0,90
Πηγή: Υπουργείο Οικονομικών
ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΙ: ΕΞΟΔΑ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ
ΔΑΠΑΝΕΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ 2010 ΠΟΣΟΣΤΑ 100%
Μισθοί και συντάξεις 28,50
Χρεολύσια 21,20
Ασφάλιση, Περίθαλψη, Κοινωνική προστασία* 17,50
Τόκοι 14,10
Λειτουργικές και λοιπές δαπάνες 10,40
Αποδιδόμενοι πόροι 5,30
Εξοπλιστικά προγράμματα 2,20
Λοιπές δαπάνες 0,80
Πηγή: Υπουργείο Οικονομικών
* Στην ασφάλιση περιλαμβάνεται και ποσόν 550 εκ. € που δίνεται σε ομόλογα δημοσίου
Τρίτη 5 Ιανουαρίου 2010
ΕΧΘΡΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Οι Έλληνες αμείβονται λιγότερο έχουν την ποιο ακριβή διαβίωση από το μέσο όρο της Ευρώπης και φορολογούνται περισσότερο από όλους τους Ευρωπαίους
Ίσως μας παρεξηγήσετε, αλλά αυτή εδώ η στήλη επιμένει πως κανείς ταγός αυτού του τόπου δεν έχει πάρει απολύτως κανένα μήνυμα για το τι συμβαίνει γύρω του και γιατί έχουν καταντήσει έτσι τον ποιο ευλογημένο λαό της Ευρώπης.
Σταματήστε επιτέλους να πυροβολείτε το λαό, σταματήστε να συντηρείτε δαιδαλώδης καταστάσεις (προ πάντων φορολογικές) ανεφάρμοστες, ακατανόητες που παράγουν καθημερινά παρανόμους από το τίποτα.
Γιατί δημιουργείτε την ψευδαίσθηση και κάνετε τον κόσμο να πιστεύει πως ο Ελληνικός λαός αλήθεια είναι παράνομοι και κλέφτες;
Ενώ αντιθέτως είναι κατά πολύ περισσότερο εντιμότεροι από του υπολοίπους Ευρωπαίους και συνεισφέρουν στην χώρα τους όλα εκείνα που εσείς αρνείστε να προσφέρετε, (βάσει του Συντάγματος) δηλώνετε αδυναμία προσαρμογής και τέλος η ιστορία μας διδάσκει
α) Οι εχθροί των Ελλήνων όταν ερχόντουσαν έξω από την χώρα αναχαιτιζόταν, όταν όμως οι εχθροί ήταν οι ίδιοι τότε οι όλεθροι και καταστροφές ήταν αναπόφευκτοι.
β) Κατασπαταλήσατε με περισσή ασυδοσία την δημόσια περιουσία της χώρας ακόμη και όταν τα ταμεία της βρισκόντουσαν ακόμη και σε μικρή υποτιθέμενη ανάπτυξη με μοναδική στο κόσμο ατιμωρησία.
Ο ανταγωνισμός είναι σίγουρα σκληρός και στις αγορές ισχύει το ρητό << Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΟΥ Η ΖΩΗ ΜΟΥ >> Αλλά σεις, στην προσπάθεια να καλύψετε την αναποτελεσματικότητα σας, με ποιο δικαίωμα προσπαθείτε να πείσετε τους πάντες, πως οι Έλληνες είμαστε
1. Άρρωστοι,
2. Ευχαριστιόμαστε να δημιουργούμε προβλήματα στη χώρα
3. Το μοναδικό άθλημα που υπερτερούμε είναι η φοροδιαφυγή
4. Ανεξήγητα μας αρέσει να παρανομούμε καθημερινά
5. Το αθλητικό ιδεώδες της φυλής μας είναι η στρεβλή συμπεριφορά
6. Διαθέτουμε αρνητική στάση απέναντι στο κράτος μας και στη δημόσια διοίκηση
7. Διαθέτουμε μηδενιστική και απορριπτική στάση. κλπ
Δυστυχώς για σας όμως, δεν είναι αλήθεια διότι γνωρίζετε πολύ καλά πως το μεγάλο μέρος του πληθυσμού μας, επιβιώνει χωρίς τη δική σας στήριξη, χρόνια τώρα, στηριζόμενο στις δικές του αποκλειστικά δυνάμεις, χωρίς την παραμικρή «προστασία» από το κράτος του.
(Σας δίνω το παρακάτω παράδειγμα, στη Γερμανία 100.000 άτομα προσάγονται κάθε χρόνο στα Δικαστήρια, λόγω ιδιωτικής χρεοκοπίας. Το μέσο καθαρό ετήσιο εισόδημα των ελευθέρων επαγγελματιών, με βάση τις φορολογικές τους δηλώσεις, είναι 14.580 €, έναντι περίπου 12.000 € των Ελλήνων)
Εξηγούμε αλλά και θα επιθυμούσα μια απάντηση από τον αρμόδιο Υπουργό
Μήπως δεν φορολογείται έμμεσα ο Πολίτης, με χίλιους δυο τρόπους; όπως
1. Από τα φροντιστήρια που πρέπει να στέλνει τα παιδιά του - επειδή το κράτος συνεχίζει να επιμένει σε λάθος σύστημα στην χώρα των γραμμάτων και του πολιτισμού υποχρεώνουμε τα παιδιά μας να οδηγούνται (χιλιάδες παιδιά Ελλήνων) σε χώρες του εξωτερικού, οι χώρες αυτές «εξαργυρώνουν» αδρά τις αδυναμίες μας.
2. Πόσοι καθηγητές των δημοσίων σχολείων δεν διδάσκουν σωστά, για να κάνουν ιδιωτικά μαθήματα; Επειδή δεν αμείβονται σωστά ο Ελληνικός λαός συνεισφέρει στα έσοδα των δασκάλων και των καθηγητών.
3. Οι γιατροί που υποχρεώνεται να πληρώνει ο Ελληνικός λαός, επειδή ουσιαστικά εξασκούν το επάγγελμα τους στα ιδιωτικά τους ιατρεία - ενώ μέσα από τον «επίσημο» χώρο εργασίας τους (νοσοκομεία, ΙΚΑ κλπ), προσελκύουν απλά και μόνο πελάτες.
4. Από πολλούς άλλους ( π.χ υπάλληλοι εφοριών, υπάλληλοι πολεοδομιών, κλπ) οι οποίοι, μήπως προστατευμένοι από μία συντεχνιακή νομοθεσία στα μέτρα τους, τον «απομυζούν» σε σταθερή βάση; Πολίτες α και β ίσως και γ κατηγορίας;
5. Δεν είναι φόροι τα υπερβολικά ποσά που πληρώνονται στους Δήμους, όπως για την αποκομιδή των σκουπιδιών, όταν υπολογίζονται με το τετραγωνικό του ακινήτου και όχι με το μέγεθος του «κάδου», όπως παντού στο εξωτερικό, με αποτέλεσμα ο ιδιοκτήτης ενός ακινήτου, ακόμη και όταν δεν είναι νοικιασμένο, όταν δεν έχει δηλαδή σκουπίδια, να πληρώνει το ίδιο ποσόν, σαν να είχε;
6. Δεν είναι «φόροι» οι συνεχώς αυξανόμενες τιμές πλήθους «αγαθών» και «υπηρεσιών», ακόμη και προϊόντων βασικής διατροφής, επειδή ο ανταγωνισμός δεν λειτουργεί σχεδόν σε κανέναν επιχειρηματικό κλάδο;
7. Δεν είναι φόροι όταν ενώ μειώνονται οι τιμές χρέωσης, οι οποίες κάποια στιγμή αυξήθηκαν, έστω αιτιολογημένα; για παράδειγμα, το ηλεκτρικό ρεύμα λόγω πετρελαίου, ή τα καύσιμα αυτά όμως παρέμειναν ακριβά, παρά την πτώση που ακολούθησε; Δεν συνιστούν και αυτές οι τιμές με τη σειρά τους φόρους, αφού η υπεραξία πηγαίνει καθαρά στα δημόσια ταμεία και βεβαίως μειώνουν άδικα το εισόδημα μας;
8. Εάν όλοι αυτοί οι «φόροι», όπως και πολλοί άλλοι μπορούμε να αναφέρουμε χιλιάδες για παράδειγμα τα νέα τέλη κυκλοφορίας, με το απίστευτο τέλος για το περιβάλλον - που ευχόμαστε όμως να διατεθεί για το περιβάλλον, μήπως δεν καταλήγουν στα ταμεία του κράτους κάποιοι καταλήγουν βέβαια, αλλά κακοδιαχειρίζονται - εάν δεν μεταναστεύουν στα ταμεία της διαφθοράς.
9. Εάν όλα τα παραπάνω τα προσθέσουμε στο είδη υπάρχον 21% περίπου του ΑΕΠ που πληρώνουμε για φόρους που είναι το ίδιο σχεδόν με τη Γερμανία, και υψηλότερο από την Ιαπωνία. Επιτέλους δεν θα πρέπει να αναγνωρίσετε τις φοροδοτικές ικανότητες του πληθυσμού μας; Του έντιμου φορολογικά, εν μέσω παγκόσμιας, ευρωπαϊκής αλλά και αμιγώς Ελληνικής ύφεσης και κρίσης;
Περαιτέρω, εάν ο μέσος Πολίτης δεν έχει τη δυνατότητα της «φοροαποφυγής» των πολυεθνικών (που «επιβάλλεται» ουσιαστικά από αυτές στα κράτη, με τη βοήθεια των πανίσχυρων «λόμπυ» τους), πρέπει να αντιμετωπίζει με απάθεια και με κατανόηση τις νομότυπες «υπεξαιρέσεις» τους; Εάν η «φορολογική βάση», το φορολογητέο δηλαδή εισόδημα που έχει στη διάθεση της η Πολιτεία, μειώνεται αντιστρόφως ανάλογα με τον αριθμό και το μέγεθος των πολυεθνικών, πρέπει ο Πολίτης να λειτουργεί «εξισορροπητικά», πληρώνοντας ο ίδιος τους φόρους που εκλείπουν; που έχουν «αφαιρέσει» δηλαδή οι πολυεθνικές με την βοήθεια των πολιτικών από τα ταμεία του κράτους;
Εάν οι φόροι που πληρώνουμε δεν μπορούν να αυξηθούν ενώ η οικονομική μας κατάσταση το επιβάλλει, λόγω υπερβολικών ελλειμμάτων πως θα λύσουμε τα προβλήματα μας; Η άλλη λύση είναι η υγιής οικονομική ανάπτυξη, η οποία προϋποθέτει έναν «λειτουργικό» παραγωγικό μηχανισμό, εάν δεν μπορεί να επιτευχθεί λόγω της σχεδόν πλήρους καταστροφής του, πως είναι δυνατόν να ξεφύγουμε από την παγίδα της ρευστότητας και να αποφύγουμε τη χρεοκοπία;
Οι πολιτικοί και η δημόσια διοίκηση να σταματήσουν την απίστευτη αλαζονεία της εξουσίας, να σταματήσουν να ενοχοποιούν τους πολίτες, για τα μέχρι σήμερα ολέθρια λάθη τους, χωρίς την συναίνεση των πολιτών δεν υπάρχει επιτυχία σε ΚΑΝΕΝΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΣΧΕΔΙΟ.
Μηδενική και άμεση φορολόγηση, εννοούμε την πλήρη κατάργηση όλων των φόρων, οι οποίοι δεν διαπιστώνονται αυτόματα και δεν εκπίπτουν» στην πηγή. Κάθε άλλη προσπάθεια είναι αποτέλεσμα πολύπλοκων και κοστοβόρων κρατικών ελέγχων. Αυτές οι λειτουργίες συμβάλλουν στην διαφθορά και ενισχύουν την κοινωνική εγκληματικότητα (φοροδιαφυγή κλπ), δημιουργούν μεγάλες ανισότητες όπως, για παράδειγμα, τη συνεχώς μεγαλύτερη φορολογική επιβάρυνση της εξαρτημένης εργασίας, σε σχέση με την ανεξάρτητη – αντίθετα, τη μεγαλύτερη ελεγκτική επιβάρυνση των ελευθέρων επαγγελματιών, ( εδώ ευθύνονται και τα Επιμελητήρια) οι οποίες θα πρέπει να εξαλειφθούν.
Ίσως μας παρεξηγήσετε, αλλά αυτή εδώ η στήλη επιμένει πως κανείς ταγός αυτού του τόπου δεν έχει πάρει απολύτως κανένα μήνυμα για το τι συμβαίνει γύρω του και γιατί έχουν καταντήσει έτσι τον ποιο ευλογημένο λαό της Ευρώπης.
Σταματήστε επιτέλους να πυροβολείτε το λαό, σταματήστε να συντηρείτε δαιδαλώδης καταστάσεις (προ πάντων φορολογικές) ανεφάρμοστες, ακατανόητες που παράγουν καθημερινά παρανόμους από το τίποτα.
Γιατί δημιουργείτε την ψευδαίσθηση και κάνετε τον κόσμο να πιστεύει πως ο Ελληνικός λαός αλήθεια είναι παράνομοι και κλέφτες;
Ενώ αντιθέτως είναι κατά πολύ περισσότερο εντιμότεροι από του υπολοίπους Ευρωπαίους και συνεισφέρουν στην χώρα τους όλα εκείνα που εσείς αρνείστε να προσφέρετε, (βάσει του Συντάγματος) δηλώνετε αδυναμία προσαρμογής και τέλος η ιστορία μας διδάσκει
α) Οι εχθροί των Ελλήνων όταν ερχόντουσαν έξω από την χώρα αναχαιτιζόταν, όταν όμως οι εχθροί ήταν οι ίδιοι τότε οι όλεθροι και καταστροφές ήταν αναπόφευκτοι.
β) Κατασπαταλήσατε με περισσή ασυδοσία την δημόσια περιουσία της χώρας ακόμη και όταν τα ταμεία της βρισκόντουσαν ακόμη και σε μικρή υποτιθέμενη ανάπτυξη με μοναδική στο κόσμο ατιμωρησία.
Ο ανταγωνισμός είναι σίγουρα σκληρός και στις αγορές ισχύει το ρητό << Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΟΥ Η ΖΩΗ ΜΟΥ >> Αλλά σεις, στην προσπάθεια να καλύψετε την αναποτελεσματικότητα σας, με ποιο δικαίωμα προσπαθείτε να πείσετε τους πάντες, πως οι Έλληνες είμαστε
1. Άρρωστοι,
2. Ευχαριστιόμαστε να δημιουργούμε προβλήματα στη χώρα
3. Το μοναδικό άθλημα που υπερτερούμε είναι η φοροδιαφυγή
4. Ανεξήγητα μας αρέσει να παρανομούμε καθημερινά
5. Το αθλητικό ιδεώδες της φυλής μας είναι η στρεβλή συμπεριφορά
6. Διαθέτουμε αρνητική στάση απέναντι στο κράτος μας και στη δημόσια διοίκηση
7. Διαθέτουμε μηδενιστική και απορριπτική στάση. κλπ
Δυστυχώς για σας όμως, δεν είναι αλήθεια διότι γνωρίζετε πολύ καλά πως το μεγάλο μέρος του πληθυσμού μας, επιβιώνει χωρίς τη δική σας στήριξη, χρόνια τώρα, στηριζόμενο στις δικές του αποκλειστικά δυνάμεις, χωρίς την παραμικρή «προστασία» από το κράτος του.
(Σας δίνω το παρακάτω παράδειγμα, στη Γερμανία 100.000 άτομα προσάγονται κάθε χρόνο στα Δικαστήρια, λόγω ιδιωτικής χρεοκοπίας. Το μέσο καθαρό ετήσιο εισόδημα των ελευθέρων επαγγελματιών, με βάση τις φορολογικές τους δηλώσεις, είναι 14.580 €, έναντι περίπου 12.000 € των Ελλήνων)
Εξηγούμε αλλά και θα επιθυμούσα μια απάντηση από τον αρμόδιο Υπουργό
Μήπως δεν φορολογείται έμμεσα ο Πολίτης, με χίλιους δυο τρόπους; όπως
1. Από τα φροντιστήρια που πρέπει να στέλνει τα παιδιά του - επειδή το κράτος συνεχίζει να επιμένει σε λάθος σύστημα στην χώρα των γραμμάτων και του πολιτισμού υποχρεώνουμε τα παιδιά μας να οδηγούνται (χιλιάδες παιδιά Ελλήνων) σε χώρες του εξωτερικού, οι χώρες αυτές «εξαργυρώνουν» αδρά τις αδυναμίες μας.
2. Πόσοι καθηγητές των δημοσίων σχολείων δεν διδάσκουν σωστά, για να κάνουν ιδιωτικά μαθήματα; Επειδή δεν αμείβονται σωστά ο Ελληνικός λαός συνεισφέρει στα έσοδα των δασκάλων και των καθηγητών.
3. Οι γιατροί που υποχρεώνεται να πληρώνει ο Ελληνικός λαός, επειδή ουσιαστικά εξασκούν το επάγγελμα τους στα ιδιωτικά τους ιατρεία - ενώ μέσα από τον «επίσημο» χώρο εργασίας τους (νοσοκομεία, ΙΚΑ κλπ), προσελκύουν απλά και μόνο πελάτες.
4. Από πολλούς άλλους ( π.χ υπάλληλοι εφοριών, υπάλληλοι πολεοδομιών, κλπ) οι οποίοι, μήπως προστατευμένοι από μία συντεχνιακή νομοθεσία στα μέτρα τους, τον «απομυζούν» σε σταθερή βάση; Πολίτες α και β ίσως και γ κατηγορίας;
5. Δεν είναι φόροι τα υπερβολικά ποσά που πληρώνονται στους Δήμους, όπως για την αποκομιδή των σκουπιδιών, όταν υπολογίζονται με το τετραγωνικό του ακινήτου και όχι με το μέγεθος του «κάδου», όπως παντού στο εξωτερικό, με αποτέλεσμα ο ιδιοκτήτης ενός ακινήτου, ακόμη και όταν δεν είναι νοικιασμένο, όταν δεν έχει δηλαδή σκουπίδια, να πληρώνει το ίδιο ποσόν, σαν να είχε;
6. Δεν είναι «φόροι» οι συνεχώς αυξανόμενες τιμές πλήθους «αγαθών» και «υπηρεσιών», ακόμη και προϊόντων βασικής διατροφής, επειδή ο ανταγωνισμός δεν λειτουργεί σχεδόν σε κανέναν επιχειρηματικό κλάδο;
7. Δεν είναι φόροι όταν ενώ μειώνονται οι τιμές χρέωσης, οι οποίες κάποια στιγμή αυξήθηκαν, έστω αιτιολογημένα; για παράδειγμα, το ηλεκτρικό ρεύμα λόγω πετρελαίου, ή τα καύσιμα αυτά όμως παρέμειναν ακριβά, παρά την πτώση που ακολούθησε; Δεν συνιστούν και αυτές οι τιμές με τη σειρά τους φόρους, αφού η υπεραξία πηγαίνει καθαρά στα δημόσια ταμεία και βεβαίως μειώνουν άδικα το εισόδημα μας;
8. Εάν όλοι αυτοί οι «φόροι», όπως και πολλοί άλλοι μπορούμε να αναφέρουμε χιλιάδες για παράδειγμα τα νέα τέλη κυκλοφορίας, με το απίστευτο τέλος για το περιβάλλον - που ευχόμαστε όμως να διατεθεί για το περιβάλλον, μήπως δεν καταλήγουν στα ταμεία του κράτους κάποιοι καταλήγουν βέβαια, αλλά κακοδιαχειρίζονται - εάν δεν μεταναστεύουν στα ταμεία της διαφθοράς.
9. Εάν όλα τα παραπάνω τα προσθέσουμε στο είδη υπάρχον 21% περίπου του ΑΕΠ που πληρώνουμε για φόρους που είναι το ίδιο σχεδόν με τη Γερμανία, και υψηλότερο από την Ιαπωνία. Επιτέλους δεν θα πρέπει να αναγνωρίσετε τις φοροδοτικές ικανότητες του πληθυσμού μας; Του έντιμου φορολογικά, εν μέσω παγκόσμιας, ευρωπαϊκής αλλά και αμιγώς Ελληνικής ύφεσης και κρίσης;
Περαιτέρω, εάν ο μέσος Πολίτης δεν έχει τη δυνατότητα της «φοροαποφυγής» των πολυεθνικών (που «επιβάλλεται» ουσιαστικά από αυτές στα κράτη, με τη βοήθεια των πανίσχυρων «λόμπυ» τους), πρέπει να αντιμετωπίζει με απάθεια και με κατανόηση τις νομότυπες «υπεξαιρέσεις» τους; Εάν η «φορολογική βάση», το φορολογητέο δηλαδή εισόδημα που έχει στη διάθεση της η Πολιτεία, μειώνεται αντιστρόφως ανάλογα με τον αριθμό και το μέγεθος των πολυεθνικών, πρέπει ο Πολίτης να λειτουργεί «εξισορροπητικά», πληρώνοντας ο ίδιος τους φόρους που εκλείπουν; που έχουν «αφαιρέσει» δηλαδή οι πολυεθνικές με την βοήθεια των πολιτικών από τα ταμεία του κράτους;
Εάν οι φόροι που πληρώνουμε δεν μπορούν να αυξηθούν ενώ η οικονομική μας κατάσταση το επιβάλλει, λόγω υπερβολικών ελλειμμάτων πως θα λύσουμε τα προβλήματα μας; Η άλλη λύση είναι η υγιής οικονομική ανάπτυξη, η οποία προϋποθέτει έναν «λειτουργικό» παραγωγικό μηχανισμό, εάν δεν μπορεί να επιτευχθεί λόγω της σχεδόν πλήρους καταστροφής του, πως είναι δυνατόν να ξεφύγουμε από την παγίδα της ρευστότητας και να αποφύγουμε τη χρεοκοπία;
Οι πολιτικοί και η δημόσια διοίκηση να σταματήσουν την απίστευτη αλαζονεία της εξουσίας, να σταματήσουν να ενοχοποιούν τους πολίτες, για τα μέχρι σήμερα ολέθρια λάθη τους, χωρίς την συναίνεση των πολιτών δεν υπάρχει επιτυχία σε ΚΑΝΕΝΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΣΧΕΔΙΟ.
Μηδενική και άμεση φορολόγηση, εννοούμε την πλήρη κατάργηση όλων των φόρων, οι οποίοι δεν διαπιστώνονται αυτόματα και δεν εκπίπτουν» στην πηγή. Κάθε άλλη προσπάθεια είναι αποτέλεσμα πολύπλοκων και κοστοβόρων κρατικών ελέγχων. Αυτές οι λειτουργίες συμβάλλουν στην διαφθορά και ενισχύουν την κοινωνική εγκληματικότητα (φοροδιαφυγή κλπ), δημιουργούν μεγάλες ανισότητες όπως, για παράδειγμα, τη συνεχώς μεγαλύτερη φορολογική επιβάρυνση της εξαρτημένης εργασίας, σε σχέση με την ανεξάρτητη – αντίθετα, τη μεγαλύτερη ελεγκτική επιβάρυνση των ελευθέρων επαγγελματιών, ( εδώ ευθύνονται και τα Επιμελητήρια) οι οποίες θα πρέπει να εξαλειφθούν.
Πέμπτη 31 Δεκεμβρίου 2009
Προς τον Στέφανο Ληναίο
Αγαπητέ μου Στέφανε,
Η φιλοδοξία μου αυτή τη στιγμή είναι να ξεκινήσουμε μιαν αληθινή εκστρατεία για τα θέματα αυτά που τα θεωρώ εξ ίσου σημαντικά και κρίσιμα με τον κίνδυνο της Δικτατορίας. Τουλάχιστον αυτό μου λέει η πείρα και η διαίσθησή μου.
Μακάρι να συμφωνείς μαζί μου. Όλα αυτά τα χρόνια μας προωθείς κείμενα συναφή καταγγέλλοντας το μαράζι που ροκανίζει την χώρα και τον λαό μας.
Πιστεύω πως ήρθε η ώρα. Το κείμενο αυτό, αν σε βρίσκει σύμφωνο, πρέπει να πάει παντού.
Στην αρχή σκέφτηκα να βρω διάφορους επώνυμους. Όμως τελικά βρίσκω τον «ηλεκτρονικό» τρόπο δημοκρατικότερο κα ασφαλέστερο. Εξ άλλου μας ενδιαφέρουν οι χιλιάδες απλοί πολίτες, που σίγουρα υποφέρουν όπως εμείς.
Γι’ αυτό προτείνω στο τέλος του κειμένου (εννοώ και τις αποκαλύψεις του ΑΡΔΗΝ) να μπει μια σχετική έκκληση προς τον κόσμο που συμφωνεί, να υπογράψει στην δική σου ηλεκτρονική διεύθυνση, προσθέτοντας αν το επιθυμεί τα δικά του σχόλια και προτάσεις.
Για όλα αυτά σε παρακαλώ να έχουμε μια τακτική επαφή και όταν χρειαστεί, να περάσεις να τα πούμε και δια ζώσης…
Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς,
Μίκης Θεοδωράκης
Η φιλοδοξία μου αυτή τη στιγμή είναι να ξεκινήσουμε μιαν αληθινή εκστρατεία για τα θέματα αυτά που τα θεωρώ εξ ίσου σημαντικά και κρίσιμα με τον κίνδυνο της Δικτατορίας. Τουλάχιστον αυτό μου λέει η πείρα και η διαίσθησή μου.
Μακάρι να συμφωνείς μαζί μου. Όλα αυτά τα χρόνια μας προωθείς κείμενα συναφή καταγγέλλοντας το μαράζι που ροκανίζει την χώρα και τον λαό μας.
Πιστεύω πως ήρθε η ώρα. Το κείμενο αυτό, αν σε βρίσκει σύμφωνο, πρέπει να πάει παντού.
Στην αρχή σκέφτηκα να βρω διάφορους επώνυμους. Όμως τελικά βρίσκω τον «ηλεκτρονικό» τρόπο δημοκρατικότερο κα ασφαλέστερο. Εξ άλλου μας ενδιαφέρουν οι χιλιάδες απλοί πολίτες, που σίγουρα υποφέρουν όπως εμείς.
Γι’ αυτό προτείνω στο τέλος του κειμένου (εννοώ και τις αποκαλύψεις του ΑΡΔΗΝ) να μπει μια σχετική έκκληση προς τον κόσμο που συμφωνεί, να υπογράψει στην δική σου ηλεκτρονική διεύθυνση, προσθέτοντας αν το επιθυμεί τα δικά του σχόλια και προτάσεις.
Για όλα αυτά σε παρακαλώ να έχουμε μια τακτική επαφή και όταν χρειαστεί, να περάσεις να τα πούμε και δια ζώσης…
Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς,
Μίκης Θεοδωράκης
ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ ΚΑΛΕΙ ΣΕ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΞΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΝΤΟΠΙΟΥΣ ΣΥΝΩΜΟΤΕΣ
"Σ’ αυτή την ιστορική καμπή που βρισκόμαστε, τρία είναι τα κύρια μέτωπα στα οποία οφείλουμε να πάρουμε σαφή στάση: Το πρώτο αφορά την Κύπρο και το σχέδιο Ανάν. Το δεύτερο αφορά τα Σκόπια και το όνομα «Μακεδονία». Και το τρίτο την υπεράσπιση της ελληνικότητας μπροστά στην επίθεση που δέχεται από ανθελληνικές και διεθνείς οργανωμένες δυνάμεις.
1) Κύπρος: Παρά το ότι ο ελληνοκυπριακός λαός απέρριψε το Σχέδιο Ανάν με μεγάλη πλειροψηφία (70%), εν τούτοις τόσο μέσα στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα υπάρχουν πρόσωπα και δυνάμεις που συνωμοτούν, ώστε με την δημιουργία καταλλήλων συνθηκών να το επιβάλουν τελικά, μιας και η επικράτησή του εξακολουθεί να αποτελεί βασικό στόχο της πολιτικής των ΗΠΑ, που θέλουν μ’ αυτόν τον τρόπο να εξασφαλίσουν ένα σημαντικό στρατηγικό έρεισμα για τα άμεσα και μακροπρόθεσμα σχέδιά τους στην Μέση Ανατολή. Είναι ανάγκη λοιπόν να βρεθεί ένας τρόπος, ώστε να ακουστεί η φωνή της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού που δεν συμφωνεί στην εφαρμογή αυτού του Σχεδίου, το οποίο είναι αντίθετο με τα συμφέροντα της Κύπρου και ειδικότερα των Ελληνοκυπρίων, που αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα του Ελληνικού Έθνους.
2) Σκόπια: Δεν θα πρέπει να έχει για μας καμμιά απολύτως σημασία το γεγονός ότι τα έχουν ήδη αναγνωρίσει με το όνομά τους πολλά κράτη δια διάφορους εμφανείς λόγους. Στην πραγματικότητα όσοι το κάνουν, αγνοούν ή και περιφρονούν την ιστορική αλήθεια. Άγνοια ασυγχώρητη, που οδηγεί στην ουσιαστική γελοιοποίησή τους. Το γεγονός και μόνο ότι έτσι θα νομίζουν ότι με την επιλογή τους αυτή θα συνυπάρχουν με τα τρισέγγονα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, θα αποτελεί γι’ αυτούς αιτία χλευασμού και υποτίμησης της σοβαρότητάς τους. Και υποθέτουμε ότι είναι περιττό να επαναλάβουμε εδώ τα λόγια του ίδιου του πρώην Προέδρου των Σκοπίων κ. Γκλιγκόρωφ, ότι δηλαδή οι Σκοπιανοί είναι Σλαύοι, η εθνικότητά τους Σλαυική και η γλώσσα τους ένα μείγμα Σλαυικής και Βουλγαρικής διαλέκτου. Εκείνο όμως που θα πρέπει να μας αφορά ως Έλληνες, είναι το γεγονός ότι ορισμένοι ηγέτες των Σκοπιανών αποφάσισαν να εκμεταλλευτούν το όνομα «Μακεδονία», ανακηρύσσοντας τον εαυτό τους ως μοναδικούς απογόνους-κληρονόμους της αρχαίας Μακεδονίας, του Φιλίππου και του Μεγάλου Αλεξάνδρου και με το εύρημα της «Μακεδονίας του Αιγαίου» να διεκδικούν χωρίς ντροπή τα εδάφη της σημερινής ελληνικής Μακεδονίας από δύση σε ανατολή χαράζοντας σαν σύνορα στον νότο τις παρυφές του Ολύμπου! Φτάνουν στο σημείο μάλιστα να διατείνονται ότι η Θεσσαλονίκη, που την προορίζουν ως πρωτεύουσά τους, βρίσκεται σήμερα υπό ελληνική κατοχή! Πρόκειται για ένα βλακώδες, αισχρό και προσβλητικό παραλήρημα, απέναντι στο οποίο το μόνο που ταιριάζει σ’ έναν υπεύθυνο λαό και ένα υπεύθυνο κράτος είναι η απόλυτη περιφρόνησή. Που σημαίνει ότι δεν δεχόμαστε καμμιά σχέση και ακόμα πιο πολύ καμμιά συζήτηση μαζί τους. Είτε μόνοι μας είτε με τη μεσολάβηση του ΟΗΕ όπως γίνεται σήμερα. Και το μόνο που οφείλουμε να πράξουμε είναι να δηλώσουμε καθαρά ότι εμείς δεν πρόκειται ποτέ να τους χαρίσουμε το όνομα «Μακεδονία» και ότι δεν θέλουμε να έχουμε καμμιά σχέση οικονομική και διπλωματική μαζί τους. Κλείνουμε τα σύνορα. Και δεν καταδεχόμαστε ούτε να τους εμποδίσουμε να μπουν στην αγκαλιά του ΝΑΤΟ και της Ευρώπης, που τόσο πολύ επιθυμεί την παρουσία ανάμεσά τους των γνήσιων απογόνων του …Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ας τους χαίρονται λοιπόν, μιας και στην πραγματικότητα απολαμβάνουν την πλήρη εύνοια των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, που έχουν ήδη μεταβάλει μαζί με το Κόσοβο και τα μισά Σκόπια σε μια από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές τους βάσεις στον κόσμο. Με άλλα λόγια αποτελούν ήδη ένα στρατηγικής σημασίας προτεκτοράτο των ΗΠΑ και για τον λόγο αυτόν οι απειλές τους με στόχο τα εδάφη μας θα πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπ’ όψιν. Μετά από όλα αυτά η συμμετοχή μας στις διαδικασίες που μας επιβάλλονται άνωθεν για δήθεν σύνθετες ονομασίες για όλες τις χρήσεις και πράσινα άλογα -γιατί αυτό που θα γίνει τελικά είναι να παραμείνει το όνομα «Μακεδονία»- αποτελεί απαράδεκτη υποχώρηση, που θίγει την σοβαρότητα και την αξιοπρέπειά μας. Πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά ότι.η στάση αυτή δεν ταιριάζει σε λαούς όπως ο δικός μας, που είχε το θάρρος να αντιταχθεί στους ισχυρούς σε δύσκολες και κρίσιμες περιόδους προστατεύοντας την ιστορία του, την τιμή και την υπερηφάνεια του.
3) Το τρίτο και σημαντικότερο εθνικό πρόβλημα που θα πρέπει να μας απασχολήσει, είναι η αποκάλυψη και καταγγελία στον ελληνικό λαό των κύκλων, ομάδων και οργανώσεων που σε συνεργασία με διεθνείς οργανισμούς επιδιώκουν την κατεδάφιση της ελληνικότητας. Μεταξύ των διεθνών οργανώσεων πρωτεύοντα ρόλο έπαιξε το «Ίδρυμα Σόρος», που συγκαταλέγεται μεταξύ εκείνων των δυνάμεων που αποφάσισαν την διάλυση της Γιουγκοσλαυίας, τον πόλεμο στην Γεωργία και την αποσύνθεσή της, την υποταγή στη Δύση της Ουκρανίας και που σήμερα αναμοχλεύουν τους εθνικισμούς στην Αλβανία προετοιμάζοντας το όραμα για την Μεγάλη Αλβανία με τη δημιουργία του Κοσόβου και με στόχο την Ήπειρο (Τσαμουριά) αλλά και στα Σκόπια με την ενίσχυση της προβολής της «Μακεδονίας του Αιγαίου».
Όσον αφορά τη χώρα μας, με στόχο το ...χτύπημα της ελληνικότητας, αποβλέπουν στην αποδιοργάνωση της συνοχής του ελληνικού έθνους ξεκινώντας από την παραμόρφωση ιδιαίτερα της σύγχρονης ιστορίας μας -πριν, κατά και μετά την επανάσταση του 1821- και την εξάλειψη του ελληνικού πολιτισμού, παραδοσιακού και σύγχρονου. Ορισμένοι Έλληνες, ουσιαστικοί πράκτορες αυτών των ύποπτων διεθνών οργανώσεων εργάζονται εδώ και πολύ καιρό συστηματικά. Έχουν διεισδύσει μέσα στους πλέον σημαντικούς και ευπαθείς τομείς της κοινωνικής μας ζωής, όπως η Παιδεία, η εξωτερική πολιτική, τα ΜΜΕ, καθώς και στους κομματικούς χώρους έχοντας ήδη κατορθώσει να σταθεροποιήσουν ένα σημαντικό προγεφύρωμα με την οικονομική ενίσχυση των ξένων και στηριζόμενοι στην άγνοια των πολλών και στην αποσιώπηση εκ μέρους των οπορτουνιστών έχουν ήδη προξενήσει μεγάλες βλάβες στην παραδοσιακή συνοχή του λαού μας τουλάχιστον ως προς τις παραδοσιακές του αξίες, που τον έκαναν να είναι αυτός που είναι. Σε πείσμα όλων των δεινών που κατά καιρούς δοκιμάζουν την αντοχή του. Επομένως η καλλιέργεια του πατριωτισμού αποτελεί σήμερα τη μοναδική απάντηση, ώστε ο λαός μας να μπορέσει να αποκρούσει ενημερωμένος, ενωμένος και άγρυπνος αυτό το σατανικό σχέδιο ξεσκεπάζοντας και απομονώνοντας τους εχθρούς του, όποιοι και αν είναι και όπου κι αν βρίσκονται. Αρκετά κοιμηθήκαμε έως τώρα. Καιρός να ξυπνήσουμε, να εγερθούμε, να εξεγερθούμε και ενωμένοι να αντιμετωπίσουμε όπως αρμόζει τους μεγάλους κινδύνους που απειλούν την ιστορία, τον πολιτισμό, το ήθος, τις παραδόσεις και τελικά την ακεραιότητά μας.
Αθήνα, 21.12.2009 Μίκης Θεοδωράκης
1) Κύπρος: Παρά το ότι ο ελληνοκυπριακός λαός απέρριψε το Σχέδιο Ανάν με μεγάλη πλειροψηφία (70%), εν τούτοις τόσο μέσα στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα υπάρχουν πρόσωπα και δυνάμεις που συνωμοτούν, ώστε με την δημιουργία καταλλήλων συνθηκών να το επιβάλουν τελικά, μιας και η επικράτησή του εξακολουθεί να αποτελεί βασικό στόχο της πολιτικής των ΗΠΑ, που θέλουν μ’ αυτόν τον τρόπο να εξασφαλίσουν ένα σημαντικό στρατηγικό έρεισμα για τα άμεσα και μακροπρόθεσμα σχέδιά τους στην Μέση Ανατολή. Είναι ανάγκη λοιπόν να βρεθεί ένας τρόπος, ώστε να ακουστεί η φωνή της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού που δεν συμφωνεί στην εφαρμογή αυτού του Σχεδίου, το οποίο είναι αντίθετο με τα συμφέροντα της Κύπρου και ειδικότερα των Ελληνοκυπρίων, που αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα του Ελληνικού Έθνους.
2) Σκόπια: Δεν θα πρέπει να έχει για μας καμμιά απολύτως σημασία το γεγονός ότι τα έχουν ήδη αναγνωρίσει με το όνομά τους πολλά κράτη δια διάφορους εμφανείς λόγους. Στην πραγματικότητα όσοι το κάνουν, αγνοούν ή και περιφρονούν την ιστορική αλήθεια. Άγνοια ασυγχώρητη, που οδηγεί στην ουσιαστική γελοιοποίησή τους. Το γεγονός και μόνο ότι έτσι θα νομίζουν ότι με την επιλογή τους αυτή θα συνυπάρχουν με τα τρισέγγονα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, θα αποτελεί γι’ αυτούς αιτία χλευασμού και υποτίμησης της σοβαρότητάς τους. Και υποθέτουμε ότι είναι περιττό να επαναλάβουμε εδώ τα λόγια του ίδιου του πρώην Προέδρου των Σκοπίων κ. Γκλιγκόρωφ, ότι δηλαδή οι Σκοπιανοί είναι Σλαύοι, η εθνικότητά τους Σλαυική και η γλώσσα τους ένα μείγμα Σλαυικής και Βουλγαρικής διαλέκτου. Εκείνο όμως που θα πρέπει να μας αφορά ως Έλληνες, είναι το γεγονός ότι ορισμένοι ηγέτες των Σκοπιανών αποφάσισαν να εκμεταλλευτούν το όνομα «Μακεδονία», ανακηρύσσοντας τον εαυτό τους ως μοναδικούς απογόνους-κληρονόμους της αρχαίας Μακεδονίας, του Φιλίππου και του Μεγάλου Αλεξάνδρου και με το εύρημα της «Μακεδονίας του Αιγαίου» να διεκδικούν χωρίς ντροπή τα εδάφη της σημερινής ελληνικής Μακεδονίας από δύση σε ανατολή χαράζοντας σαν σύνορα στον νότο τις παρυφές του Ολύμπου! Φτάνουν στο σημείο μάλιστα να διατείνονται ότι η Θεσσαλονίκη, που την προορίζουν ως πρωτεύουσά τους, βρίσκεται σήμερα υπό ελληνική κατοχή! Πρόκειται για ένα βλακώδες, αισχρό και προσβλητικό παραλήρημα, απέναντι στο οποίο το μόνο που ταιριάζει σ’ έναν υπεύθυνο λαό και ένα υπεύθυνο κράτος είναι η απόλυτη περιφρόνησή. Που σημαίνει ότι δεν δεχόμαστε καμμιά σχέση και ακόμα πιο πολύ καμμιά συζήτηση μαζί τους. Είτε μόνοι μας είτε με τη μεσολάβηση του ΟΗΕ όπως γίνεται σήμερα. Και το μόνο που οφείλουμε να πράξουμε είναι να δηλώσουμε καθαρά ότι εμείς δεν πρόκειται ποτέ να τους χαρίσουμε το όνομα «Μακεδονία» και ότι δεν θέλουμε να έχουμε καμμιά σχέση οικονομική και διπλωματική μαζί τους. Κλείνουμε τα σύνορα. Και δεν καταδεχόμαστε ούτε να τους εμποδίσουμε να μπουν στην αγκαλιά του ΝΑΤΟ και της Ευρώπης, που τόσο πολύ επιθυμεί την παρουσία ανάμεσά τους των γνήσιων απογόνων του …Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ας τους χαίρονται λοιπόν, μιας και στην πραγματικότητα απολαμβάνουν την πλήρη εύνοια των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, που έχουν ήδη μεταβάλει μαζί με το Κόσοβο και τα μισά Σκόπια σε μια από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές τους βάσεις στον κόσμο. Με άλλα λόγια αποτελούν ήδη ένα στρατηγικής σημασίας προτεκτοράτο των ΗΠΑ και για τον λόγο αυτόν οι απειλές τους με στόχο τα εδάφη μας θα πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπ’ όψιν. Μετά από όλα αυτά η συμμετοχή μας στις διαδικασίες που μας επιβάλλονται άνωθεν για δήθεν σύνθετες ονομασίες για όλες τις χρήσεις και πράσινα άλογα -γιατί αυτό που θα γίνει τελικά είναι να παραμείνει το όνομα «Μακεδονία»- αποτελεί απαράδεκτη υποχώρηση, που θίγει την σοβαρότητα και την αξιοπρέπειά μας. Πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά ότι.η στάση αυτή δεν ταιριάζει σε λαούς όπως ο δικός μας, που είχε το θάρρος να αντιταχθεί στους ισχυρούς σε δύσκολες και κρίσιμες περιόδους προστατεύοντας την ιστορία του, την τιμή και την υπερηφάνεια του.
3) Το τρίτο και σημαντικότερο εθνικό πρόβλημα που θα πρέπει να μας απασχολήσει, είναι η αποκάλυψη και καταγγελία στον ελληνικό λαό των κύκλων, ομάδων και οργανώσεων που σε συνεργασία με διεθνείς οργανισμούς επιδιώκουν την κατεδάφιση της ελληνικότητας. Μεταξύ των διεθνών οργανώσεων πρωτεύοντα ρόλο έπαιξε το «Ίδρυμα Σόρος», που συγκαταλέγεται μεταξύ εκείνων των δυνάμεων που αποφάσισαν την διάλυση της Γιουγκοσλαυίας, τον πόλεμο στην Γεωργία και την αποσύνθεσή της, την υποταγή στη Δύση της Ουκρανίας και που σήμερα αναμοχλεύουν τους εθνικισμούς στην Αλβανία προετοιμάζοντας το όραμα για την Μεγάλη Αλβανία με τη δημιουργία του Κοσόβου και με στόχο την Ήπειρο (Τσαμουριά) αλλά και στα Σκόπια με την ενίσχυση της προβολής της «Μακεδονίας του Αιγαίου».
Όσον αφορά τη χώρα μας, με στόχο το ...χτύπημα της ελληνικότητας, αποβλέπουν στην αποδιοργάνωση της συνοχής του ελληνικού έθνους ξεκινώντας από την παραμόρφωση ιδιαίτερα της σύγχρονης ιστορίας μας -πριν, κατά και μετά την επανάσταση του 1821- και την εξάλειψη του ελληνικού πολιτισμού, παραδοσιακού και σύγχρονου. Ορισμένοι Έλληνες, ουσιαστικοί πράκτορες αυτών των ύποπτων διεθνών οργανώσεων εργάζονται εδώ και πολύ καιρό συστηματικά. Έχουν διεισδύσει μέσα στους πλέον σημαντικούς και ευπαθείς τομείς της κοινωνικής μας ζωής, όπως η Παιδεία, η εξωτερική πολιτική, τα ΜΜΕ, καθώς και στους κομματικούς χώρους έχοντας ήδη κατορθώσει να σταθεροποιήσουν ένα σημαντικό προγεφύρωμα με την οικονομική ενίσχυση των ξένων και στηριζόμενοι στην άγνοια των πολλών και στην αποσιώπηση εκ μέρους των οπορτουνιστών έχουν ήδη προξενήσει μεγάλες βλάβες στην παραδοσιακή συνοχή του λαού μας τουλάχιστον ως προς τις παραδοσιακές του αξίες, που τον έκαναν να είναι αυτός που είναι. Σε πείσμα όλων των δεινών που κατά καιρούς δοκιμάζουν την αντοχή του. Επομένως η καλλιέργεια του πατριωτισμού αποτελεί σήμερα τη μοναδική απάντηση, ώστε ο λαός μας να μπορέσει να αποκρούσει ενημερωμένος, ενωμένος και άγρυπνος αυτό το σατανικό σχέδιο ξεσκεπάζοντας και απομονώνοντας τους εχθρούς του, όποιοι και αν είναι και όπου κι αν βρίσκονται. Αρκετά κοιμηθήκαμε έως τώρα. Καιρός να ξυπνήσουμε, να εγερθούμε, να εξεγερθούμε και ενωμένοι να αντιμετωπίσουμε όπως αρμόζει τους μεγάλους κινδύνους που απειλούν την ιστορία, τον πολιτισμό, το ήθος, τις παραδόσεις και τελικά την ακεραιότητά μας.
Αθήνα, 21.12.2009 Μίκης Θεοδωράκης
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ (21-12-2009)
Προχτές το βράδυ στην ΝΕΤ ο Νίκος Δήμου στην εκπομπή «Στα άκρα» επαναλάμβανε τις γνωστές απόψεις Ρεπούση-Λιάκου-Κουλούρη-Άννας Φραγκουδάκη και του νέου «φρούτου», της κ. Δραγώνα, βουλευτού του ΠΑΣΟΚ και «ειδικής γραμματέως του Ενιαίου Διοικητικού Τομέα Θεμάτων Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού Εκπαίδευσης Ελληνοπαίδων» δηλαδή στην καρδιά της διαμόρφωσης της σκέψης, των γνώσεων και του ήθους των Ελλήνων του μέλλοντος. Στην συμμορία συμμετέχει και ο κ. Νίκος Μουζέλης, σύζυγος της κ. Θ. Δραγώνα, καθηγητής του LSE (?) και επιστημονικός υπεύθυνος του «Κέντρου Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής της ΓΣΕΕ»!!! Άλλο ένα πόστο-κλειδί.
Το 1999 συναντάμε την κ. Δραγώνα μαζί με τους «επιφανέστερους Έλληνες αναθεωρητές ιστοριογράφους» σε διεθνές συνέδριο στην Χάλκη του CDRSEE (Κέντρο για την Δημοκρατία και την Συμφιλίωση στην Νοτιοανατολική Ευρώπη) και του ΕΛΙΑΜΕΠ (έδρα του κ. Βερέμη) με θέμα την «Εθνική Μνήμη» (δηλ. λέω εγώ, «πώς θα καταργήσουμε την εθνική μας μνήμη»).
Η κ. Δραγώνα στο βιβλίο της «Τι είν’ η πατρίδα μας;» πιάνει τον … ταύρο από τα κέρατα (θαύμασε ύφος γραφής):
«Η ελληνική ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από τον 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε έξωθεν σε μια εποχή εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού. Κοντολογίς κάποιοι από το εξωτερικό μας είπαν τον 19ο αιώνα ότι είμαστε Έλληνες κι εμείς το δεχθήκαμε για να κονομήσουμε (!!!) πουλώντας το παραμύθι ότι είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων».
(Τρέμετε άθλιοι «κονομάκηδες» Σεφέρη και Ελύτη, που στην ομιλία σας κατά την απονομή του βραβείου Νόμπελ υμνήσατε την συνέχεια του ελληνικού έθνους από τον Όμηρο έως σήμερα). Στο εν λόγω βιβλίο της η σύμβουλος της κ. Άννας Διαμαντοπούλου αναφέρει σχετικά: «Η αρχαιότητα χρησιμοποιείται σαν πρότυπο υπεριστορικό (!) με αποτέλεσμα να «αποδεικνύει» την αναξιότητα της ελληνικής κοινωνίας και του πολιτισμού της».
Επίσης το Έθνος περιγράφεται ως «οντότητα υπερχρονική και στατική» με αποτέλεσμα να ναρκοθετείται η έννοια της εξέλιξης και να καλλιεργούνται αντίθετα με τις αξίες της εποχής μας εθνοκεντρισμός και ξενοφοβία».
Ο μόνος που απάντησε δημοσίως σ’ αυτά απ’ ό,τι γνωρίζω, είναι ο Κώστας Γεωργουσόπουλος σε τελευταίο άρθρο του στα «ΝΕΑ», ο οποίος προς τιμήν του απαντώντας σε σχετικό με τα παραπάνω άρθρο της κ. Άννας Φραγκουδάκη, στενής φίλης και ομοϊδεάτισσας της ειδικής γραμματέως του υπουργείου Παιδείας:
«Η κ. Φραγκουδάκη θεωρεί πως κάθε αναφορά σε πατρίδα, πατριωτισμό, έθνος είναι συντηρητική, δεξιά και σχεδόν φασιστική πολιτική (…). Έτσι καλό θα είναι να απαλειφθούν από τα σχολικά βιβλία όλα τα ποιήματα, τα διηγήματα και τα δοκίμια που αναφέρουν θετικούς χαρακτηρισμούς ως έννοιες «πατρίδα», «έθνος». Πρέπει ευθύς να αφαιρεθούν από τα σχολικά εγχειρίδια όλες οι αναφορές που υπάρχουν στο έργο του Σολωμού και ιδίως στον πατριδοκαπηλικό «Ύμνο εις την Ελευθερίαν» στις έννοιες «πατρίδα» και «έθνος». Αν δεν γίνεται να καταχωνιαστεί η «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους» του Παπαρηγόπουλου, καλό θα είναι να καεί. Οπωσδήποτε όμως θα πρέπει να καεί και μάλιστα δημοσίως το φασιστικό μυθιστόρημα της Πηνελόπης Δέλτα «Για την Πατρίδα». Να εξοβελισθούν τα δεκατετράστιχα του Παλαμά «Πατρίδες» (…). Εντός σύντομης προθεσμίας πρέπει να αλλάξουν όνομα η ποδοσφαιρική ομάδα «Εθνικός», το «Εθνικό Θέατρο», η εφημερίδα «Έθνος», το «Πατριωτικό Ίδρυμα», το «Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών», το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης και το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, η Εθνική Λυρική Σκηνή κλπ. κλπ.»
Όπως καταλαβαίνεις, μπροστά σ’ αυτή την βαρυχειμωνιά που μας προέκυψε ξαφνικά, ένας μονάχα κούκος δεν φέρνει την Άνοιξη. Εκτός πια κι αν όλοι οι Έλληνες, ανώνυμοι και επώνυμοι, έχουν περιπέσει σε χειμερία νάρκη ή έχουν (έχουμε) χάσει τα ανακλαστικά μας ως Έλληνες πατριώτες…
Νομίζω ότι ήρθε ο καιρός, πρώτον να ενημερώσουμε όσο γίνεται πιο πλατειά, πιο υψηλά και πιο βαθειά τους Έλληνες πολίτες, ανεξάρτητα από μόρφωση, ιδιότητα, ειδικότητα, επάγγελμα και αξίωμα. Δεύτερον να αποκαλύψουμε τη συνωμοσία και τους συνωμότες έναν-έναν, να αποκαλύψουμε τις απόψεις, τις προσπάθειες, τις πράξεις και τα έργα τους και κυρίως αυτούς που κρύβονται πίσω τους, που φαίνεται ότι είναι τόσο ισχυροί και επικίνδυνοι, ώστε να έχουν ως τώρα κατορθώσει να τους προωθήσουν στα νευραλγικότερα σημεία της εθνικής μας ζωής και ειδικά στην Παιδεία, στα ΜΜΕ, ακόμα και στο Κέντρο όπου σχεδιάζεται η εξωτερική μας πολιτική, στο Υπουργείο Εξωτερικών! Τρίτον, να προβάλουμε τις λεπτομερείς αποκαλύψεις του «ΑΡΔΗΝ» για το ΕΛΙΑΜΕΠ, που φαίνεται ότι παίζει τον ρόλο της ραχοκοκκαλιάς απ’ όπου εκπορεύονται οι ειδικευμένες ομάδες των συνωμοτών. Τέταρτον, να περάσουμε όσο γίνεται περισσότερο στην αντεπίθεση, αφού πρώτα πεισθούν όλοι ότι η πατρίδα μας αντιμετωπίζει τον μεγαλύτερο ίσως κίνδυνο στην ιστορία της, γιατί αυτή τη φορά προέρχεται από τα μέσα και όχι από έξω, όπως έως τώρα.
Δεν αντιμετωπίζουμε εχθρικούς στρατούς με όπλα που τραυματίζουν και σκοτώνουν τα σώματα αλλά την ψυχή μας! Γιατί έχουμε μέσα στο σώμα μας έναν καρκίνο, που αν τον αφήσουμε να γενικευθεί, το αποτέλεσμα θα είναι να καταστραφούν τα ευαίσθητά μας «όργανα», δηλαδή οι αξίες, πάνω στις οποίες στηρίζεται η ίδια η ζωή του «σώματος», που είναι η ελληνική κοινωνία, η ελληνική πατρίδα και το ελληνικό έθνος, που κατ’ εικόνα και ομοίωσή τους γεννηθήκαμε, μεγαλώσαμε και γίναμε αυτοί που είμαστε -καλοί, κακοί αλλά είμαστε εμείς και όχι κάποιοι απρόσωποι, όπως επιχειρούν ως φαίνεται να μας κάνουν ξένοι και ντόπιοι συνωμότες, για τα δικά τους συμφέροντα.
Επειδή γνωρίζω ότι συμφωνείς μ’ αυτές τις απόψεις, σου στέλνω μαζί με το γράμμα αυτό (που αν νομίζεις μπορεί να πάρει δημοσιότητα), μια προσωπική έκκληση προς τους συμπατριώτες μας, με τον τίτλο «Για την υπεράσπιση της εθνικής μας συνείδησης».
Πιστεύω ακράδαντα ότι όπως στην εποχή της Εθνικής Αντίστασης ο κύριος στόχος ήταν η Ελευθερία της πατρίδας και τον καιρό της Αντίστασης κατά της Χούντας η Δημοκρατία, σήμερα που προβάλλουν όλο και πιο πολύ οι κίνδυνοι, τόσο εξωτερικοί όσο και εσωτερικοί, για την ακεραιότητα της πατρίδας μας (κάθε μορφής), ο κύριος στόχος όλων των Ελλήνων, ανεξάρτητα από ιδεολογίες και κόμματα, θα πρέπει να είναι ο Πατριωτισμός.
Σε χαιρετώ με αγάπη,
Μίκης Θεοδωράκης
Το 1999 συναντάμε την κ. Δραγώνα μαζί με τους «επιφανέστερους Έλληνες αναθεωρητές ιστοριογράφους» σε διεθνές συνέδριο στην Χάλκη του CDRSEE (Κέντρο για την Δημοκρατία και την Συμφιλίωση στην Νοτιοανατολική Ευρώπη) και του ΕΛΙΑΜΕΠ (έδρα του κ. Βερέμη) με θέμα την «Εθνική Μνήμη» (δηλ. λέω εγώ, «πώς θα καταργήσουμε την εθνική μας μνήμη»).
Η κ. Δραγώνα στο βιβλίο της «Τι είν’ η πατρίδα μας;» πιάνει τον … ταύρο από τα κέρατα (θαύμασε ύφος γραφής):
«Η ελληνική ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από τον 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε έξωθεν σε μια εποχή εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού. Κοντολογίς κάποιοι από το εξωτερικό μας είπαν τον 19ο αιώνα ότι είμαστε Έλληνες κι εμείς το δεχθήκαμε για να κονομήσουμε (!!!) πουλώντας το παραμύθι ότι είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων».
(Τρέμετε άθλιοι «κονομάκηδες» Σεφέρη και Ελύτη, που στην ομιλία σας κατά την απονομή του βραβείου Νόμπελ υμνήσατε την συνέχεια του ελληνικού έθνους από τον Όμηρο έως σήμερα). Στο εν λόγω βιβλίο της η σύμβουλος της κ. Άννας Διαμαντοπούλου αναφέρει σχετικά: «Η αρχαιότητα χρησιμοποιείται σαν πρότυπο υπεριστορικό (!) με αποτέλεσμα να «αποδεικνύει» την αναξιότητα της ελληνικής κοινωνίας και του πολιτισμού της».
Επίσης το Έθνος περιγράφεται ως «οντότητα υπερχρονική και στατική» με αποτέλεσμα να ναρκοθετείται η έννοια της εξέλιξης και να καλλιεργούνται αντίθετα με τις αξίες της εποχής μας εθνοκεντρισμός και ξενοφοβία».
Ο μόνος που απάντησε δημοσίως σ’ αυτά απ’ ό,τι γνωρίζω, είναι ο Κώστας Γεωργουσόπουλος σε τελευταίο άρθρο του στα «ΝΕΑ», ο οποίος προς τιμήν του απαντώντας σε σχετικό με τα παραπάνω άρθρο της κ. Άννας Φραγκουδάκη, στενής φίλης και ομοϊδεάτισσας της ειδικής γραμματέως του υπουργείου Παιδείας:
«Η κ. Φραγκουδάκη θεωρεί πως κάθε αναφορά σε πατρίδα, πατριωτισμό, έθνος είναι συντηρητική, δεξιά και σχεδόν φασιστική πολιτική (…). Έτσι καλό θα είναι να απαλειφθούν από τα σχολικά βιβλία όλα τα ποιήματα, τα διηγήματα και τα δοκίμια που αναφέρουν θετικούς χαρακτηρισμούς ως έννοιες «πατρίδα», «έθνος». Πρέπει ευθύς να αφαιρεθούν από τα σχολικά εγχειρίδια όλες οι αναφορές που υπάρχουν στο έργο του Σολωμού και ιδίως στον πατριδοκαπηλικό «Ύμνο εις την Ελευθερίαν» στις έννοιες «πατρίδα» και «έθνος». Αν δεν γίνεται να καταχωνιαστεί η «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους» του Παπαρηγόπουλου, καλό θα είναι να καεί. Οπωσδήποτε όμως θα πρέπει να καεί και μάλιστα δημοσίως το φασιστικό μυθιστόρημα της Πηνελόπης Δέλτα «Για την Πατρίδα». Να εξοβελισθούν τα δεκατετράστιχα του Παλαμά «Πατρίδες» (…). Εντός σύντομης προθεσμίας πρέπει να αλλάξουν όνομα η ποδοσφαιρική ομάδα «Εθνικός», το «Εθνικό Θέατρο», η εφημερίδα «Έθνος», το «Πατριωτικό Ίδρυμα», το «Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών», το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης και το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, η Εθνική Λυρική Σκηνή κλπ. κλπ.»
Όπως καταλαβαίνεις, μπροστά σ’ αυτή την βαρυχειμωνιά που μας προέκυψε ξαφνικά, ένας μονάχα κούκος δεν φέρνει την Άνοιξη. Εκτός πια κι αν όλοι οι Έλληνες, ανώνυμοι και επώνυμοι, έχουν περιπέσει σε χειμερία νάρκη ή έχουν (έχουμε) χάσει τα ανακλαστικά μας ως Έλληνες πατριώτες…
Νομίζω ότι ήρθε ο καιρός, πρώτον να ενημερώσουμε όσο γίνεται πιο πλατειά, πιο υψηλά και πιο βαθειά τους Έλληνες πολίτες, ανεξάρτητα από μόρφωση, ιδιότητα, ειδικότητα, επάγγελμα και αξίωμα. Δεύτερον να αποκαλύψουμε τη συνωμοσία και τους συνωμότες έναν-έναν, να αποκαλύψουμε τις απόψεις, τις προσπάθειες, τις πράξεις και τα έργα τους και κυρίως αυτούς που κρύβονται πίσω τους, που φαίνεται ότι είναι τόσο ισχυροί και επικίνδυνοι, ώστε να έχουν ως τώρα κατορθώσει να τους προωθήσουν στα νευραλγικότερα σημεία της εθνικής μας ζωής και ειδικά στην Παιδεία, στα ΜΜΕ, ακόμα και στο Κέντρο όπου σχεδιάζεται η εξωτερική μας πολιτική, στο Υπουργείο Εξωτερικών! Τρίτον, να προβάλουμε τις λεπτομερείς αποκαλύψεις του «ΑΡΔΗΝ» για το ΕΛΙΑΜΕΠ, που φαίνεται ότι παίζει τον ρόλο της ραχοκοκκαλιάς απ’ όπου εκπορεύονται οι ειδικευμένες ομάδες των συνωμοτών. Τέταρτον, να περάσουμε όσο γίνεται περισσότερο στην αντεπίθεση, αφού πρώτα πεισθούν όλοι ότι η πατρίδα μας αντιμετωπίζει τον μεγαλύτερο ίσως κίνδυνο στην ιστορία της, γιατί αυτή τη φορά προέρχεται από τα μέσα και όχι από έξω, όπως έως τώρα.
Δεν αντιμετωπίζουμε εχθρικούς στρατούς με όπλα που τραυματίζουν και σκοτώνουν τα σώματα αλλά την ψυχή μας! Γιατί έχουμε μέσα στο σώμα μας έναν καρκίνο, που αν τον αφήσουμε να γενικευθεί, το αποτέλεσμα θα είναι να καταστραφούν τα ευαίσθητά μας «όργανα», δηλαδή οι αξίες, πάνω στις οποίες στηρίζεται η ίδια η ζωή του «σώματος», που είναι η ελληνική κοινωνία, η ελληνική πατρίδα και το ελληνικό έθνος, που κατ’ εικόνα και ομοίωσή τους γεννηθήκαμε, μεγαλώσαμε και γίναμε αυτοί που είμαστε -καλοί, κακοί αλλά είμαστε εμείς και όχι κάποιοι απρόσωποι, όπως επιχειρούν ως φαίνεται να μας κάνουν ξένοι και ντόπιοι συνωμότες, για τα δικά τους συμφέροντα.
Επειδή γνωρίζω ότι συμφωνείς μ’ αυτές τις απόψεις, σου στέλνω μαζί με το γράμμα αυτό (που αν νομίζεις μπορεί να πάρει δημοσιότητα), μια προσωπική έκκληση προς τους συμπατριώτες μας, με τον τίτλο «Για την υπεράσπιση της εθνικής μας συνείδησης».
Πιστεύω ακράδαντα ότι όπως στην εποχή της Εθνικής Αντίστασης ο κύριος στόχος ήταν η Ελευθερία της πατρίδας και τον καιρό της Αντίστασης κατά της Χούντας η Δημοκρατία, σήμερα που προβάλλουν όλο και πιο πολύ οι κίνδυνοι, τόσο εξωτερικοί όσο και εσωτερικοί, για την ακεραιότητα της πατρίδας μας (κάθε μορφής), ο κύριος στόχος όλων των Ελλήνων, ανεξάρτητα από ιδεολογίες και κόμματα, θα πρέπει να είναι ο Πατριωτισμός.
Σε χαιρετώ με αγάπη,
Μίκης Θεοδωράκης
Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2009
Οι μεγάλες ευκαιρίες
Οι επιχειρήσεις Κοινής Ωφελείας, όπως η Ηλεκτροδότηση, η Ύδρευση, οι Συγκοινωνίες, οι Επικοινωνίες, τα Λιμάνια, τα Αεροδρόμια, οι Υποδομές και όλα τα υπόλοιπα θα πρέπει να παραμείνουν στην ιδιοκτησία του κράτους και να εξετασθούν σε σχέση με τον τρόπο λειτουργίας τους, κάτω από εντελώς νέες προϋποθέσεις. Η διατήρηση κάποιων άλλων επιχειρήσεων, οι οποίες συντελούν αποφασιστικά στη δίκαιη λειτουργία της κοινωνίας, σε μεμονωμένη μορφή στην ιδιοκτησία του κράτους (για παράδειγμα μία και μόνο τράπεζα κρατική, παράλληλα και ανταγωνιστικά με τις όποιες ιδιωτικές), θα ολοκλήρωνε ιδανικά την κοινωνική ζωή.
Φυσικά είμαστε της άποψης ότι, οι επιχειρήσεις Κοινής Ωφελείας θα πρέπει να λειτουργούν με πλήρη «ιδιωτικοοικονομικά» κριτήρια, για να χρησιμοποιήσουμε τον όρο που είναι ευρέως γνωστός. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να είναι κερδοφόρες, να συμβαδίζουν απολύτως με τα διεθνή λογιστικά πρότυπα και να είναι υποχρεωτικά εισηγμένες στο Χρηματιστήριο. Μέτοχοι μειοψηφίας τους όμως θα πρέπει να είναι κυρίως οι μικροεπενδυτές-πολίτες του κράτους που δραστηριοποιούνται, οι οποίοι θα απολαμβάνουν τα όποια οφέλη υπεραξίας δημιουργούνται από την ορθολογιστική, ανταγωνιστική διεθνώς, λειτουργία τους.
Μοναδικό, αλλά καθόλου μικρό, πρόβλημα φαίνεται να είναι η εξασφάλιση της αποτελεσματικότητας αυτών των επιχειρήσεων, αφού τα εκάστοτε κυβερνητικά κόμματα δεν μπορούν (παρά το ότι αναμφίβολα το επιθυμούν) να στελεχωθούν με άτομα της ποιότητας που απαιτεί η ορθολογιστική λειτουργία τέτοιου μεγέθους επιχειρήσεων.
Στην περίπτωση όμως που α) η στελέχωση αυτών των επιχειρήσεων αποφασιζόταν να είναι «υπερκομματική» (εθνική, αντικειμενική) και β) το κράτος περιοριζόταν στην επίβλεψη (ξανά με υπερκομματικά κριτήρια) και όχι στη λειτουργία των επιχειρήσεων Κοινής Ωφελείας, είτε με το να προσλαμβάνει «εξωτερικό management», είτε με το να ενοικιάζει απλά τις υποδομές υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, ίσως το πρόβλημα να ήταν κατά πολύ μικρότερο από αυτό που φαίνεται να είναι εκ πρώτης όψεως.
«Οι πολιτικοί ενδιαφέρονται μόνο για την καρέκλα τους…. οι διαφορές μεταξύ των κομμάτων εξουσίας είναι ανύπαρκτες, με τις δήθεν διαφορές να βγαίνουν από το συρτάρι και να γυαλίζονται μόνο όταν έρχονται εκλογές. Δημοσιογράφοι και πολιτικοί μιλούν την ίδια γλώσσα, ο έλεγχος και η ανεξαρτησία του Τύπου είναι προ πολλού παρελθόν, κανένας δεν ελέγχει ουσιαστικά κανέναν, κανένας πολιτικός δεν τιμωρείται για τα λάθη ή τις παραλείψεις του…»
«Κατηγορεί κάποιος πολιτικός το σύστημα της παιδείας και αφήνει ανέγγιχτα όσα το εμποδίζουν», συνεχίζει ο πολιτικολόγος χαρακτηριστικά, θυμίζοντας μας δυστυχώς τη χώρα μας, όπου τα φροντιστήρια ζουν και βασιλεύουν, ενώ χιλιάδες παιδιά μένουν έξω από τα Πανεπιστήμια που, ειδικά στις επαρχίες, κλείνουν από την έλλειψη σπουδαστών, «Υπόσχονται μία αναδιάρθρωση των υπηρεσιών Υγείας και, αντί γι’ αυτήν, αυξάνουν τα ασφάλιστρα…..Ίσως πραγματικά ο κόσμος, ο λαός δηλαδή, να καταλαβαίνει λανθασμένα όλα όσα συμβαίνουν», «Εν τούτοις όμως νοιώθει, διαισθάνεται δηλαδή, τα περισσότερα σωστά – απλά δεν μπορεί να το εκφράσει».
Ειδικά όσον αφορά τη χώρα μας, επιθυμούμε να τονίσουμε ακόμη μία φορά ότι, η «πολιτική» απάντηση με τη βοήθεια της ιστορίας μας, στηρίζεται στην εξασφάλιση των παρακάτω προϋποθέσεων:
α) Σε ένα σύνολο υγιών οικονομικών & πολιτικών θεσμών, οι οποίοι να καθορίζουν επακριβώς το πλαίσιο, μέσα στο οποίο να μπορούμε να αναπτυχθούμε, ανταγωνιζόμενοι με ίσους όρους. Το «σύστημα» δε που θα προκύπτει από αυτούς τους θεσμούς (μέσα στα γενικότερα πλαίσια του κοινωνικού καπιταλισμού), οφείλει να είναι απλό, γρήγορο, διαφανές και εύκολα κατανοητό από όλους τους πολίτες.
β) Σε ένα σύνολο συνειδητών πολιτών, το οποίο να κατανοεί επαρκώς τις αρχές της Οικονομίας και της Δημοκρατίας ή, τουλάχιστον, να έχει διαμορφώσει ένα χαρακτήρα συνεπή προς το συγκεκριμένο «τρόπο ζωής». Για παράδειγμα, να μην εξελίσσεται εις βάρος των άλλων, να μην συμπεριφέρεται όπως δεν θέλει να του συμπεριφέρονται, να μην επιβουλεύεται την ελευθερία των άλλων, να μην επιθυμεί αυτά που ανήκουν στους άλλους - κατά το αρχέτυπο «συνειδησιακό σύνταγμα» των 10 εντολών και να μην στηρίζει το βιοτικό του επίπεδο στα χρέη, αλλά στην παραγωγικότητα.
γ) Σε μία υψηλής ποιότητας ηγεσία, η οποία να μπορεί να κατευθύνει ορθολογικά το κράτος (όχι απλά να διαχειρίζεται το δημόσιο πλούτο), καθώς επίσης να διαφυλάσσει τη χώρα της, τουλάχιστον στις κρίσιμες στιγμές – χωρίς ποτέ να επιτρέπει σε τρίτους να την προσβάλλουν. Τα απολύτως απαραίτητα χαρίσματα που πρέπει να διαθέτει η ηγεσία αυτή δεν είναι άλλα από το να μπορεί να πείθει τεκμηριωμένα, να εμπνέει και να διδάσκει - να εκπαιδεύει δηλαδή τους κυβερνωμένους.
Σίγουρα θα υπάρχουν πολλές άλλες ασφαλιστικές δικλίδες και ευκαιρίες, καθώς επίσης πολλοί άλλοι κίνδυνοι - η αποστασιοποίηση γενικότερα και ειδικά η αποχή κάποιας μερίδας πολιτών από τα κοινά, αποτελεί το μεγαλύτερο. Εμείς απλά διατυπώσαμε μερικές σκέψεις, ελπίζοντας να συνεχίσει τόσο η αναζήτηση, όσο και η περαιτέρω ανάλυση, έτσι ώστε πραγματικά να αναδυθεί μέσα από τον τεράστιο κίνδυνο η απίστευτα μεγάλη ευκαιρία για όλους μας – ειδικά για την Ελλάδα που μπορεί, μέσα από αυτήν την κρίση, να βγει εξαιρετικά κερδισμένη, ανακτώντας τη θέση που πραγματικά της αξίζει.
Τέλος στραφείτε στο λαό και προσπαθήστε να τον πείσετε να αναλάβει ο ίδιος με εσωτερικό δανεισμό το χρέος της χώρας. ΟΙ Τόκοι ας πάνε στο λαό και όχι στους ξένους
Φυσικά είμαστε της άποψης ότι, οι επιχειρήσεις Κοινής Ωφελείας θα πρέπει να λειτουργούν με πλήρη «ιδιωτικοοικονομικά» κριτήρια, για να χρησιμοποιήσουμε τον όρο που είναι ευρέως γνωστός. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να είναι κερδοφόρες, να συμβαδίζουν απολύτως με τα διεθνή λογιστικά πρότυπα και να είναι υποχρεωτικά εισηγμένες στο Χρηματιστήριο. Μέτοχοι μειοψηφίας τους όμως θα πρέπει να είναι κυρίως οι μικροεπενδυτές-πολίτες του κράτους που δραστηριοποιούνται, οι οποίοι θα απολαμβάνουν τα όποια οφέλη υπεραξίας δημιουργούνται από την ορθολογιστική, ανταγωνιστική διεθνώς, λειτουργία τους.
Μοναδικό, αλλά καθόλου μικρό, πρόβλημα φαίνεται να είναι η εξασφάλιση της αποτελεσματικότητας αυτών των επιχειρήσεων, αφού τα εκάστοτε κυβερνητικά κόμματα δεν μπορούν (παρά το ότι αναμφίβολα το επιθυμούν) να στελεχωθούν με άτομα της ποιότητας που απαιτεί η ορθολογιστική λειτουργία τέτοιου μεγέθους επιχειρήσεων.
Στην περίπτωση όμως που α) η στελέχωση αυτών των επιχειρήσεων αποφασιζόταν να είναι «υπερκομματική» (εθνική, αντικειμενική) και β) το κράτος περιοριζόταν στην επίβλεψη (ξανά με υπερκομματικά κριτήρια) και όχι στη λειτουργία των επιχειρήσεων Κοινής Ωφελείας, είτε με το να προσλαμβάνει «εξωτερικό management», είτε με το να ενοικιάζει απλά τις υποδομές υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, ίσως το πρόβλημα να ήταν κατά πολύ μικρότερο από αυτό που φαίνεται να είναι εκ πρώτης όψεως.
«Οι πολιτικοί ενδιαφέρονται μόνο για την καρέκλα τους…. οι διαφορές μεταξύ των κομμάτων εξουσίας είναι ανύπαρκτες, με τις δήθεν διαφορές να βγαίνουν από το συρτάρι και να γυαλίζονται μόνο όταν έρχονται εκλογές. Δημοσιογράφοι και πολιτικοί μιλούν την ίδια γλώσσα, ο έλεγχος και η ανεξαρτησία του Τύπου είναι προ πολλού παρελθόν, κανένας δεν ελέγχει ουσιαστικά κανέναν, κανένας πολιτικός δεν τιμωρείται για τα λάθη ή τις παραλείψεις του…»
«Κατηγορεί κάποιος πολιτικός το σύστημα της παιδείας και αφήνει ανέγγιχτα όσα το εμποδίζουν», συνεχίζει ο πολιτικολόγος χαρακτηριστικά, θυμίζοντας μας δυστυχώς τη χώρα μας, όπου τα φροντιστήρια ζουν και βασιλεύουν, ενώ χιλιάδες παιδιά μένουν έξω από τα Πανεπιστήμια που, ειδικά στις επαρχίες, κλείνουν από την έλλειψη σπουδαστών, «Υπόσχονται μία αναδιάρθρωση των υπηρεσιών Υγείας και, αντί γι’ αυτήν, αυξάνουν τα ασφάλιστρα…..Ίσως πραγματικά ο κόσμος, ο λαός δηλαδή, να καταλαβαίνει λανθασμένα όλα όσα συμβαίνουν», «Εν τούτοις όμως νοιώθει, διαισθάνεται δηλαδή, τα περισσότερα σωστά – απλά δεν μπορεί να το εκφράσει».
Ειδικά όσον αφορά τη χώρα μας, επιθυμούμε να τονίσουμε ακόμη μία φορά ότι, η «πολιτική» απάντηση με τη βοήθεια της ιστορίας μας, στηρίζεται στην εξασφάλιση των παρακάτω προϋποθέσεων:
α) Σε ένα σύνολο υγιών οικονομικών & πολιτικών θεσμών, οι οποίοι να καθορίζουν επακριβώς το πλαίσιο, μέσα στο οποίο να μπορούμε να αναπτυχθούμε, ανταγωνιζόμενοι με ίσους όρους. Το «σύστημα» δε που θα προκύπτει από αυτούς τους θεσμούς (μέσα στα γενικότερα πλαίσια του κοινωνικού καπιταλισμού), οφείλει να είναι απλό, γρήγορο, διαφανές και εύκολα κατανοητό από όλους τους πολίτες.
β) Σε ένα σύνολο συνειδητών πολιτών, το οποίο να κατανοεί επαρκώς τις αρχές της Οικονομίας και της Δημοκρατίας ή, τουλάχιστον, να έχει διαμορφώσει ένα χαρακτήρα συνεπή προς το συγκεκριμένο «τρόπο ζωής». Για παράδειγμα, να μην εξελίσσεται εις βάρος των άλλων, να μην συμπεριφέρεται όπως δεν θέλει να του συμπεριφέρονται, να μην επιβουλεύεται την ελευθερία των άλλων, να μην επιθυμεί αυτά που ανήκουν στους άλλους - κατά το αρχέτυπο «συνειδησιακό σύνταγμα» των 10 εντολών και να μην στηρίζει το βιοτικό του επίπεδο στα χρέη, αλλά στην παραγωγικότητα.
γ) Σε μία υψηλής ποιότητας ηγεσία, η οποία να μπορεί να κατευθύνει ορθολογικά το κράτος (όχι απλά να διαχειρίζεται το δημόσιο πλούτο), καθώς επίσης να διαφυλάσσει τη χώρα της, τουλάχιστον στις κρίσιμες στιγμές – χωρίς ποτέ να επιτρέπει σε τρίτους να την προσβάλλουν. Τα απολύτως απαραίτητα χαρίσματα που πρέπει να διαθέτει η ηγεσία αυτή δεν είναι άλλα από το να μπορεί να πείθει τεκμηριωμένα, να εμπνέει και να διδάσκει - να εκπαιδεύει δηλαδή τους κυβερνωμένους.
Σίγουρα θα υπάρχουν πολλές άλλες ασφαλιστικές δικλίδες και ευκαιρίες, καθώς επίσης πολλοί άλλοι κίνδυνοι - η αποστασιοποίηση γενικότερα και ειδικά η αποχή κάποιας μερίδας πολιτών από τα κοινά, αποτελεί το μεγαλύτερο. Εμείς απλά διατυπώσαμε μερικές σκέψεις, ελπίζοντας να συνεχίσει τόσο η αναζήτηση, όσο και η περαιτέρω ανάλυση, έτσι ώστε πραγματικά να αναδυθεί μέσα από τον τεράστιο κίνδυνο η απίστευτα μεγάλη ευκαιρία για όλους μας – ειδικά για την Ελλάδα που μπορεί, μέσα από αυτήν την κρίση, να βγει εξαιρετικά κερδισμένη, ανακτώντας τη θέση που πραγματικά της αξίζει.
Τέλος στραφείτε στο λαό και προσπαθήστε να τον πείσετε να αναλάβει ο ίδιος με εσωτερικό δανεισμό το χρέος της χώρας. ΟΙ Τόκοι ας πάνε στο λαό και όχι στους ξένους
Τετάρτη 25 Νοεμβρίου 2009
Το Πασοκ παρέδωσε το κράτος στον Αλμούνια
Το Πασοκ κατηγόρησε τον Αλογοσκούφη για την Απογραφή, το ίδιο μόλις ανέλαβε την διακυβέρνηση παρέδωσε ολόκληρη την χώρα στην κομισιόν ως ανίκανο να εκτελέσει την εντολή του λαού που μόλις ανέλαβε να κυβερνήσει.
Οι εθνοπατέρες από την μεταπολίτευση έως σήμερα ( που οι περισσότεροι είναι οι ίδιοι) τι λένε για το σημερινό δημιούργημα - έκτρωμα τους; Πως σήμερα δικαιολογούν στις συνειδήσεις τους στο σημείο που έφεραν την χώρα; Αλλά και οι πολίτες πως κατρακύλησαν έτσι που είναι οι αξίες τους; Ξέχασαν την παροιμία του σοφού λαού που λέει έχουμε ως κεφαλή ότι μας αξίζει;
Ανέκαθεν το κράτος μας ήταν σπάταλο και ανεπαρκές. Ανέκαθεν οι προϋπολογισμοί υπήρξαν ελλειμματικοί. Η σημερινή δραματική κατάσταση, που μας δημιούργησε η τελευταία εικοσαετία όμως, δεν έχει προηγούμενο.
Εκπλήσσεστε; Φαντάζομαι πως όχι... Ουδείς νοήμων άνθρωπος εκπλήσσεται. Οι άνθρωποι των επιχειρήσεων και της πιάτσας αντιλαμβάνεται ότι είναι αδύνατον υπό τις παρούσες οικονομικές συνθήκες τα έσοδα του κράτους να αυξηθούν σε σχέση με πέρυσι, σύμφωνα με τον προϋπολογισμό!
Η κατάσταση έχει ξεφύγει για δύο λόγους:
- Η χώρα με τον ένα ή τον άλλο τρόπο πέτυχε τη μείωση του κύκλου εργασιών των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και γενικά των επιχειρήσεων, ταυτόχρονα κατάφερε να πετύχει το κλείσιμο χιλιάδων επιχειρήσεων και αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αντίστοιχη μείωση των εσόδων του δημοσίου.
- Το κράτος (οι καλό- διαχειριστές του, η δημόσια διοίκηση) έχει αποδειχτεί το ίδιο ανίκανο να περιορίσει τα έξοδά του, όταν απαιτεί, την ίδια ώρα, από τους πολίτες του να κάνουν θυσίες και να εξοστρακίζουν καθημερινά τις όποιες προσπάθειες νέων επενδύσεων.
Ο Παπακωνσταντίνου δυστυχώς δεν μπορεί να πετύχει, στην κρίση το κράτος πρέπει να δημιουργήσει επενδύσεις, κάτι που δεν φαίνετε να υπάρχει στο άμεσο μέλλον.
Στο ΠΑΣΟΚ σήμερα βλέπουν ξεκάθαρα ότι δεν έπαιξαν καθαρά γνώριζαν την κατάσταση και έλεγαν ψέματα στο λαό, αποδεικνύεται ότι το μόνο που ήθελαν ήταν τα κλειδιά του καταστήματος. Όλοι μαζί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο έφεραν το κατάστημα σε κατάσταση διάλυσης. Οι παλαιότεροι βουλευτές του παλαιού ΠΑΣΟΚ, έχοντας εμπειρίες από το παρελθόν, σπεύδουν να πάρουν αποστάσεις ασφαλείας.
Συνεχίζουν, όμως, να λένε ψέματα στο λαό, όπως ακριβώς έκαναν και στην προεκλογική περίοδο.
Αλήθεια θα θέλαμε να γνωρίζουμε εάν, ο κ. Παπανδρέου έχει κατορθώσει να φέρει κάτι καινούργιο στην ελληνική πολιτική ζωή. Καλή είναι η διαδικτυακή δημοκρατία, αλλά ο κ. Παπανδρέου οφείλει να ξεκαθαρίσει αν εμπιστεύεται ή όχι τον κ. Παπακωνσταντίνου. Αν ο κ. Πάγκαλος μιλάει εξ ονόματός του ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ή αν ο κάθε ένας έχει αποφασίσει να ακολουθήσει το δικό του δρόμο σε αυτή την κυβέρνηση. Κι ο κ. Παπακωνσταντίνου από την πλευρά του οφείλει να ξεκαθαρίσει επίσης την θέση του. Μπορεί να παράγει έργο υπό αυτές τις συνθήκες; Αν πιστεύει ότι μπορεί, τότε δεν δικαιούται στο μέλλον να επικαλεστεί τον σημερινό πόλεμο που του γίνεται για να αιτιολογήσει πιθανή αποτυχία.
Ας θυμηθούμε τις εξαγγελίες, τα αδιευκρίνιστα πλάνα για τις πράσινες επενδύσεις, τα ευχολόγια να περνάμε όλοι καλά, αλλά αυτή η κυβέρνηση αρχίζει και δείχνει σημάδια κακής νοοτροπίας πολύ – πολύ νωρίς.
Να θυμίσουμε στον κ. Παπανδρέου ότι οι αλαζονικές συμπεριφορές απαξίωσαν την προηγούμενη κυβέρνηση στα μάτια των πολιτών. Δεν είναι δύσκολο να βρεθεί κανείς από το ζενίθ στο ναδίρ. Ο δρόμος για τις... άγονες γραμμές δεν είναι τόσο μακρινός όσο νομίζουν μερικοί...
Η χώρα οδεύει με ταχύτητα προς την πτώχευση. Θα αποφευχθεί; μένει να το δούμε. Μέχρι να μας πιάσει ναυτία και να ξεράσουμε από μέσα μας το εδώ και 30 χρόνια κομματικό-πολιτικό κατεστημένο.
Χρειάζονται πιο ουσιαστικά μέτρα που έχουν σχέση με τη διαφάνεια, με την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας, με τον περιορισμό του σπάταλου κράτους.
Αλλιώς οργή λαού φωνή θεού…………………….
Οι εθνοπατέρες από την μεταπολίτευση έως σήμερα ( που οι περισσότεροι είναι οι ίδιοι) τι λένε για το σημερινό δημιούργημα - έκτρωμα τους; Πως σήμερα δικαιολογούν στις συνειδήσεις τους στο σημείο που έφεραν την χώρα; Αλλά και οι πολίτες πως κατρακύλησαν έτσι που είναι οι αξίες τους; Ξέχασαν την παροιμία του σοφού λαού που λέει έχουμε ως κεφαλή ότι μας αξίζει;
Ανέκαθεν το κράτος μας ήταν σπάταλο και ανεπαρκές. Ανέκαθεν οι προϋπολογισμοί υπήρξαν ελλειμματικοί. Η σημερινή δραματική κατάσταση, που μας δημιούργησε η τελευταία εικοσαετία όμως, δεν έχει προηγούμενο.
Εκπλήσσεστε; Φαντάζομαι πως όχι... Ουδείς νοήμων άνθρωπος εκπλήσσεται. Οι άνθρωποι των επιχειρήσεων και της πιάτσας αντιλαμβάνεται ότι είναι αδύνατον υπό τις παρούσες οικονομικές συνθήκες τα έσοδα του κράτους να αυξηθούν σε σχέση με πέρυσι, σύμφωνα με τον προϋπολογισμό!
Η κατάσταση έχει ξεφύγει για δύο λόγους:
- Η χώρα με τον ένα ή τον άλλο τρόπο πέτυχε τη μείωση του κύκλου εργασιών των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και γενικά των επιχειρήσεων, ταυτόχρονα κατάφερε να πετύχει το κλείσιμο χιλιάδων επιχειρήσεων και αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αντίστοιχη μείωση των εσόδων του δημοσίου.
- Το κράτος (οι καλό- διαχειριστές του, η δημόσια διοίκηση) έχει αποδειχτεί το ίδιο ανίκανο να περιορίσει τα έξοδά του, όταν απαιτεί, την ίδια ώρα, από τους πολίτες του να κάνουν θυσίες και να εξοστρακίζουν καθημερινά τις όποιες προσπάθειες νέων επενδύσεων.
Ο Παπακωνσταντίνου δυστυχώς δεν μπορεί να πετύχει, στην κρίση το κράτος πρέπει να δημιουργήσει επενδύσεις, κάτι που δεν φαίνετε να υπάρχει στο άμεσο μέλλον.
Στο ΠΑΣΟΚ σήμερα βλέπουν ξεκάθαρα ότι δεν έπαιξαν καθαρά γνώριζαν την κατάσταση και έλεγαν ψέματα στο λαό, αποδεικνύεται ότι το μόνο που ήθελαν ήταν τα κλειδιά του καταστήματος. Όλοι μαζί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο έφεραν το κατάστημα σε κατάσταση διάλυσης. Οι παλαιότεροι βουλευτές του παλαιού ΠΑΣΟΚ, έχοντας εμπειρίες από το παρελθόν, σπεύδουν να πάρουν αποστάσεις ασφαλείας.
Συνεχίζουν, όμως, να λένε ψέματα στο λαό, όπως ακριβώς έκαναν και στην προεκλογική περίοδο.
Αλήθεια θα θέλαμε να γνωρίζουμε εάν, ο κ. Παπανδρέου έχει κατορθώσει να φέρει κάτι καινούργιο στην ελληνική πολιτική ζωή. Καλή είναι η διαδικτυακή δημοκρατία, αλλά ο κ. Παπανδρέου οφείλει να ξεκαθαρίσει αν εμπιστεύεται ή όχι τον κ. Παπακωνσταντίνου. Αν ο κ. Πάγκαλος μιλάει εξ ονόματός του ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ή αν ο κάθε ένας έχει αποφασίσει να ακολουθήσει το δικό του δρόμο σε αυτή την κυβέρνηση. Κι ο κ. Παπακωνσταντίνου από την πλευρά του οφείλει να ξεκαθαρίσει επίσης την θέση του. Μπορεί να παράγει έργο υπό αυτές τις συνθήκες; Αν πιστεύει ότι μπορεί, τότε δεν δικαιούται στο μέλλον να επικαλεστεί τον σημερινό πόλεμο που του γίνεται για να αιτιολογήσει πιθανή αποτυχία.
Ας θυμηθούμε τις εξαγγελίες, τα αδιευκρίνιστα πλάνα για τις πράσινες επενδύσεις, τα ευχολόγια να περνάμε όλοι καλά, αλλά αυτή η κυβέρνηση αρχίζει και δείχνει σημάδια κακής νοοτροπίας πολύ – πολύ νωρίς.
Να θυμίσουμε στον κ. Παπανδρέου ότι οι αλαζονικές συμπεριφορές απαξίωσαν την προηγούμενη κυβέρνηση στα μάτια των πολιτών. Δεν είναι δύσκολο να βρεθεί κανείς από το ζενίθ στο ναδίρ. Ο δρόμος για τις... άγονες γραμμές δεν είναι τόσο μακρινός όσο νομίζουν μερικοί...
Η χώρα οδεύει με ταχύτητα προς την πτώχευση. Θα αποφευχθεί; μένει να το δούμε. Μέχρι να μας πιάσει ναυτία και να ξεράσουμε από μέσα μας το εδώ και 30 χρόνια κομματικό-πολιτικό κατεστημένο.
Χρειάζονται πιο ουσιαστικά μέτρα που έχουν σχέση με τη διαφάνεια, με την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας, με τον περιορισμό του σπάταλου κράτους.
Αλλιώς οργή λαού φωνή θεού…………………….
Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2009
Ετοιμάζεται νέα κρίση την Άνοιξη
Οι κρίσεις είναι απολύτως κατασκευασμένες και εφευρέθηκαν για να κάμψουν κάθε αντίσταση των λαών, στόχος είναι τα εισοδήματα να περιοριστούν, ο πλούτος θα είναι στα χέρια άκρως ελεγχομένων και οι λαοί θα εξαθλιωθούν.
Έρχονται νέες καταρρεύσεις τραπεζών
Σε «μέγγενη» η νέα κυβέρνηση Κομισιόν, αγορά ομολόγων και οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης πιέζουν ασφυκτικά για γρήγορη δημοσιονομική προσαρμογή με σκληρά μέτρα
Κρίσιμο το β’ τρίμηνο του 2010 με λήξεις δανείων 22 δις. ευρώ για Δημόσιο και τράπεζες.
«Οι πιστωτές της χώρας δεν αμφιβάλλουν ότι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο η ελληνική δημοσιονομική κρίση κάποτε θα ξεπερασθεί». «Αν δεν το πίστευαν, θα “πυροβολούσαν” ήδη κατά ριπάς τα ελληνικά ομόλογα και το spread δεν θα παρέμενε στις 120 μονάδες βάσης, αλλά θα είχε ήδη εκτιναχθεί πάνω και από τις 300 μ.β. των αρχών του έτους».
Ωστόσο, αυτό που φαίνεται ότι επιδιώκουν οι διαχειριστές των ξένων οίκων, αλλά και των εγχώριων τραπεζών με μεγάλες θέσεις στην αγορά ομολόγων (συνολικά πλησιάζουν τα 40 δις. ευρώ) είναι να εξασφαλισθεί η δημοσιονομική προσαρμογή σε ορίζοντα, το αργότερο, διετίας.
Είναι σαφές ότι οι ξένοι παράγοντες των αγορών, όπως και η Κομισιόν, θα επιθυμούσαν για την Ελλάδα ένα σταθεροποιητικό πρόγραμμα που δεν θα απείχε πολύ από τα σκληρά μέτρα, τα οποία ήδη επιβλήθηκαν σε «προβληματικές» χώρες της περιφέρειας της Ε.Ε. (Ρουμανία και Λετονία), προκειμένου να τους χορηγηθεί οικονομική βοήθεια από τις Βρυξέλλες και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο:
- Στην περίπτωση της Λετονίας προβλέπονται, μεταξύ άλλων, η μείωση των δαπανών μισθοδοσίας στο δημόσιο τομέα κατά 15% και η εξαφάνιση κάθε είδους πρόσθετων παροχών σε δημοσίους υπαλλήλους (ακόμη και των επιδομάτων αδείας), καθώς και η αύξηση του κύριου συντελεστή του ΦΠΑ από το 18% στο 21% και ο διπλασιασμός του χαμηλού συντελεστή στο 10%.
- Στη Ρουμανία προβλέπεται «πάγωμα» αμοιβών στο Δημόσιο και δραστική μείωση της απασχόλησης, με μία πρόσληψη υπαλλήλου για κάθε επτά συνταξιοδοτήσεις (ο κος Καραμανλής στην Θεσσαλονίκη είχε μιλήσει για σχέση προσλήψεων /αποχωρήσεων δύο προς ένα…). Στο σκέλος των εσόδων προβλέπονται σκληρά μέτρα, με κυριότερη την κατάργηση φοροαπαλλαγών. Για το σύστημα συντάξεων, προβλέπεται «πλαφόν» στις αυξήσεις ίσο με τον πληθωρισμό και αύξηση ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, ιδιαίτερα για τις γυναίκες.
- Και στις δύο χώρες, όπου έχουν καταγραφεί πολλές περιπτώσεις διασπάθισης κοινοτικών κονδυλίων (πρακτική όχι άγνωστη στην Ελλάδα…)
- η Κομισιόν επέβαλε την αμείλικτη δίωξη των παραβατών, με ευέλικτες διαδικασίες άμεσης αναφοράς στις Βρυξέλλες.
Τέτοιες σκληρές λύσεις, με παραδοσιακές συνταγές που έχουν δοκιμασθεί κατ’ επανάληψη από το ΔΝΤ, οδηγώντας σε όλες τις περιπτώσεις και σε βίαιη αναδιανομή πλούτου, εις βάρος των ασθενέστερων στρωμάτων.
Αμέσως μετά την εμφάνιση Παπανδρέου στην ΔΕΘ άρχισαν να ηχούν προειδοποιητικά «καμπανάκια»:
- Ερωτηθείς την Δευτέρα σχετικά, ο Ευρωπαίος επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων Χ. Αλμούνια άφησε να εννοηθεί ότι η επόμενη κυβέρνηση δεν θα έχει την παραμικρή περίοδο χάριτος από την Κομισιόν, το φθινόπωρο θα παρουσιασθεί ένα «πακέτο» μέτρων, με στόχο τη μείωση του ελλείμματος στο τέλος του 2010.
Τις προειδοποιήσεις Αλμούνια, διαδέχθηκαν οι εξίσου αυστηρές δηλώσεις αναλυτή του οίκου Standard & Poor’s στο Reuter’s. «Πάνω από όλα, θα εξετάζουμε τη στρατηγική που θα εφαρμόσει η επόμενη κυβέρνηση για την αντιμετώπιση των δημοσιονομικών προκλήσεων, από όποια κυβέρνηση εκλεγεί. Σημειώνεται ότι η βαθμολογία των ελληνικών τίτλων από την S&P έχει μειωθεί στο Α-, ένα «σκαλοπάτι» χαμηλότερα από την κλίμακα ΒΒΒ. Μια υποβάθμιση στην «δεύτερη κατηγορία» θα προκαλούσε θύελλα στις αγορές ομολόγων, εκτιμούν οι αναλυτές.
Βεβαίως και πρέπει και επιβάλλεται ο καθένας να σέβεται την δημοσιονομική του πορεία αλλά όταν η πορεία είναι προκαθορισμένη και σέρνεσαι θέλοντας κα μη προς αυτή την κατεύθυνση η οποία σε τραβάει όπως ο καταρράκτης τότε αυτή που την σχεδίασαν τρίβουν τα χέρια τους για την επιτυχία τους.
Το ΝΑΤΟ και η Κομισιόν γνώριζαν και γνωρίζουν πολύ καλά
(άλλωστε ακριβώς αυτή την κατάσταση μεθόδευαν και επιθυμούν για την χώρα μας)
ότι μόνο με αυτή την κακή οικονομική κατάσταση, μόνο τότε μπορούν να υποχρεώσουν την Ελλάδα ούτως ώστε να μην έχει καμία απολύτως τύχη στο Σκοπιανό, το κυπριακό. τα Ελληνοτουρκικά, την Ενέργεια και σε οποιαδήποτε άλλη αντίθετη ή ανταγωνιστική θέση με αυτούς έχει η χώρα μας. Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΜΕΙΛΙΚΤΟΣ
Το ίδιο σενάριο εφαρμόζεται ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΚΡΑΤΟΣ, ακόμη και για εκείνα που σήμερα νομίζουν πως εξυπηρετούνται, έρχεται ή ώρα τους αργά, μεθοδευμένα και σταθερά.
Έρχονται νέες καταρρεύσεις τραπεζών
Σε «μέγγενη» η νέα κυβέρνηση Κομισιόν, αγορά ομολόγων και οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης πιέζουν ασφυκτικά για γρήγορη δημοσιονομική προσαρμογή με σκληρά μέτρα
Κρίσιμο το β’ τρίμηνο του 2010 με λήξεις δανείων 22 δις. ευρώ για Δημόσιο και τράπεζες.
«Οι πιστωτές της χώρας δεν αμφιβάλλουν ότι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο η ελληνική δημοσιονομική κρίση κάποτε θα ξεπερασθεί». «Αν δεν το πίστευαν, θα “πυροβολούσαν” ήδη κατά ριπάς τα ελληνικά ομόλογα και το spread δεν θα παρέμενε στις 120 μονάδες βάσης, αλλά θα είχε ήδη εκτιναχθεί πάνω και από τις 300 μ.β. των αρχών του έτους».
Ωστόσο, αυτό που φαίνεται ότι επιδιώκουν οι διαχειριστές των ξένων οίκων, αλλά και των εγχώριων τραπεζών με μεγάλες θέσεις στην αγορά ομολόγων (συνολικά πλησιάζουν τα 40 δις. ευρώ) είναι να εξασφαλισθεί η δημοσιονομική προσαρμογή σε ορίζοντα, το αργότερο, διετίας.
Είναι σαφές ότι οι ξένοι παράγοντες των αγορών, όπως και η Κομισιόν, θα επιθυμούσαν για την Ελλάδα ένα σταθεροποιητικό πρόγραμμα που δεν θα απείχε πολύ από τα σκληρά μέτρα, τα οποία ήδη επιβλήθηκαν σε «προβληματικές» χώρες της περιφέρειας της Ε.Ε. (Ρουμανία και Λετονία), προκειμένου να τους χορηγηθεί οικονομική βοήθεια από τις Βρυξέλλες και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο:
- Στην περίπτωση της Λετονίας προβλέπονται, μεταξύ άλλων, η μείωση των δαπανών μισθοδοσίας στο δημόσιο τομέα κατά 15% και η εξαφάνιση κάθε είδους πρόσθετων παροχών σε δημοσίους υπαλλήλους (ακόμη και των επιδομάτων αδείας), καθώς και η αύξηση του κύριου συντελεστή του ΦΠΑ από το 18% στο 21% και ο διπλασιασμός του χαμηλού συντελεστή στο 10%.
- Στη Ρουμανία προβλέπεται «πάγωμα» αμοιβών στο Δημόσιο και δραστική μείωση της απασχόλησης, με μία πρόσληψη υπαλλήλου για κάθε επτά συνταξιοδοτήσεις (ο κος Καραμανλής στην Θεσσαλονίκη είχε μιλήσει για σχέση προσλήψεων /αποχωρήσεων δύο προς ένα…). Στο σκέλος των εσόδων προβλέπονται σκληρά μέτρα, με κυριότερη την κατάργηση φοροαπαλλαγών. Για το σύστημα συντάξεων, προβλέπεται «πλαφόν» στις αυξήσεις ίσο με τον πληθωρισμό και αύξηση ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, ιδιαίτερα για τις γυναίκες.
- Και στις δύο χώρες, όπου έχουν καταγραφεί πολλές περιπτώσεις διασπάθισης κοινοτικών κονδυλίων (πρακτική όχι άγνωστη στην Ελλάδα…)
- η Κομισιόν επέβαλε την αμείλικτη δίωξη των παραβατών, με ευέλικτες διαδικασίες άμεσης αναφοράς στις Βρυξέλλες.
Τέτοιες σκληρές λύσεις, με παραδοσιακές συνταγές που έχουν δοκιμασθεί κατ’ επανάληψη από το ΔΝΤ, οδηγώντας σε όλες τις περιπτώσεις και σε βίαιη αναδιανομή πλούτου, εις βάρος των ασθενέστερων στρωμάτων.
Αμέσως μετά την εμφάνιση Παπανδρέου στην ΔΕΘ άρχισαν να ηχούν προειδοποιητικά «καμπανάκια»:
- Ερωτηθείς την Δευτέρα σχετικά, ο Ευρωπαίος επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων Χ. Αλμούνια άφησε να εννοηθεί ότι η επόμενη κυβέρνηση δεν θα έχει την παραμικρή περίοδο χάριτος από την Κομισιόν, το φθινόπωρο θα παρουσιασθεί ένα «πακέτο» μέτρων, με στόχο τη μείωση του ελλείμματος στο τέλος του 2010.
Τις προειδοποιήσεις Αλμούνια, διαδέχθηκαν οι εξίσου αυστηρές δηλώσεις αναλυτή του οίκου Standard & Poor’s στο Reuter’s. «Πάνω από όλα, θα εξετάζουμε τη στρατηγική που θα εφαρμόσει η επόμενη κυβέρνηση για την αντιμετώπιση των δημοσιονομικών προκλήσεων, από όποια κυβέρνηση εκλεγεί. Σημειώνεται ότι η βαθμολογία των ελληνικών τίτλων από την S&P έχει μειωθεί στο Α-, ένα «σκαλοπάτι» χαμηλότερα από την κλίμακα ΒΒΒ. Μια υποβάθμιση στην «δεύτερη κατηγορία» θα προκαλούσε θύελλα στις αγορές ομολόγων, εκτιμούν οι αναλυτές.
Βεβαίως και πρέπει και επιβάλλεται ο καθένας να σέβεται την δημοσιονομική του πορεία αλλά όταν η πορεία είναι προκαθορισμένη και σέρνεσαι θέλοντας κα μη προς αυτή την κατεύθυνση η οποία σε τραβάει όπως ο καταρράκτης τότε αυτή που την σχεδίασαν τρίβουν τα χέρια τους για την επιτυχία τους.
Το ΝΑΤΟ και η Κομισιόν γνώριζαν και γνωρίζουν πολύ καλά
(άλλωστε ακριβώς αυτή την κατάσταση μεθόδευαν και επιθυμούν για την χώρα μας)
ότι μόνο με αυτή την κακή οικονομική κατάσταση, μόνο τότε μπορούν να υποχρεώσουν την Ελλάδα ούτως ώστε να μην έχει καμία απολύτως τύχη στο Σκοπιανό, το κυπριακό. τα Ελληνοτουρκικά, την Ενέργεια και σε οποιαδήποτε άλλη αντίθετη ή ανταγωνιστική θέση με αυτούς έχει η χώρα μας. Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΜΕΙΛΙΚΤΟΣ
Το ίδιο σενάριο εφαρμόζεται ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΚΡΑΤΟΣ, ακόμη και για εκείνα που σήμερα νομίζουν πως εξυπηρετούνται, έρχεται ή ώρα τους αργά, μεθοδευμένα και σταθερά.
Πέμπτη 5 Νοεμβρίου 2009
Μετά δακρύων λυπούμαι τους Ανθρώπους, οίτινες δεν γνωρίζουν τον θεόν και τα ελέη αυτού
Εγνώριζον εν παιδίον. Η όψις αυτού ήτο αγγελική, ταπεινή, σεμνή, πραεία,
πρόσωπον λευκόν και ρόδινον, όμματα φωτεινά, κυανά, αγαθά και ήρεμα.
Μετά τινα έτη ήρχισε να ζη ασώτως και απώλεσε την χάριν του θεού.
Και εις ηλικίαν τριάκοντα περίπου ετών ωμοίαζε προς άνθρωπον και προς δαίμονα,
προς θηρίον και προς ληστήν, και όλη η όψις αυτού ήτο απαίσια και φοβερά.
(Ελλάδα μου Πατρίδα μου περίπου τόσα χρόνια πέρασαν από την μεταπολίτευση μέχρι σήμερα και σήμερα ή όψη σου είναι ακριβώς αυτή)
Εγνώριζον προσέτι κόρην τινά πολύ ωραίαν, έχουσαν πρόσωπον φωτεινόν και ευχάριστον, ώστε πολλοί εφθόνουν το κάλλος αυτής, αλλά δια αμαρτωλού βίου απώλεσεν αύτη την χάριν και απέβη θέαμα βδελυρόν.
(Ελλάδα μου Πατρίδα μου σήμερα έχεις όψη βιασμένης και άσωτης γυναίκας)
Είδον όμως και το εναντίον, ήτοι ανθρώπους εισερχομένους εις την Μονήν έχοντας πρόσωπον παραμεμορφωμένον εκ της αμαρτίας και των παθών, αλλά δια της μετανοίας και του ευσεβούς βίου ήλλαξαν και εγένοντο ωραίοι εις την όψιν.
(Ελλάδα μου Πατρίδα μου ποτέ δεν είναι αργά αρκεί να το θέλήσεις)
Πατήρ: 'Αγιος Σιλουανός
πρόσωπον λευκόν και ρόδινον, όμματα φωτεινά, κυανά, αγαθά και ήρεμα.
Μετά τινα έτη ήρχισε να ζη ασώτως και απώλεσε την χάριν του θεού.
Και εις ηλικίαν τριάκοντα περίπου ετών ωμοίαζε προς άνθρωπον και προς δαίμονα,
προς θηρίον και προς ληστήν, και όλη η όψις αυτού ήτο απαίσια και φοβερά.
(Ελλάδα μου Πατρίδα μου περίπου τόσα χρόνια πέρασαν από την μεταπολίτευση μέχρι σήμερα και σήμερα ή όψη σου είναι ακριβώς αυτή)
Εγνώριζον προσέτι κόρην τινά πολύ ωραίαν, έχουσαν πρόσωπον φωτεινόν και ευχάριστον, ώστε πολλοί εφθόνουν το κάλλος αυτής, αλλά δια αμαρτωλού βίου απώλεσεν αύτη την χάριν και απέβη θέαμα βδελυρόν.
(Ελλάδα μου Πατρίδα μου σήμερα έχεις όψη βιασμένης και άσωτης γυναίκας)
Είδον όμως και το εναντίον, ήτοι ανθρώπους εισερχομένους εις την Μονήν έχοντας πρόσωπον παραμεμορφωμένον εκ της αμαρτίας και των παθών, αλλά δια της μετανοίας και του ευσεβούς βίου ήλλαξαν και εγένοντο ωραίοι εις την όψιν.
(Ελλάδα μου Πατρίδα μου ποτέ δεν είναι αργά αρκεί να το θέλήσεις)
Πατήρ: 'Αγιος Σιλουανός
Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2009
Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΚΙΝΗΣΗ είναι η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ του ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
Πιστεύουμε πως η σημερινή Παγκόσμια οικονομική κατάσταση είναι κατευθυνόμενη και έχει να κάνει με την ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ.
Έχει σχεδιαστεί πολλά χρόνια πριν και εφαρμόζεται λίγο – λίγο από την πτώση των διδύμων πύργων και μετά, έτσι συμπεραίνουμε πως τα χειρότερα δεν τα είδαμε.
Αν αυτό το σκεπτικό ισχύει τότε βρισκόμαστε σε ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ.
Σκεφθείτε λίγο από πού μπορεί κανείς να αντλήσει σήμερα χρήματα; Ποια είναι η μοναδική πηγή ροής χρήματος στις αγορές; Στρατιωτικά τι θα κάνατε για να χτυπήσετε καίρια τον εχθρό; Μήπως θα χτυπάγατε την μοναδική πηγή ανεφοδιασμού που έχει; Στην περίπτωση μας τις τράπεζες; Αλήθεια αν κατέρρεαν οι τράπεζες διεθνώς πως θα ήμασταν την επόμενη μέρα;
Πολλοί θα τρέξουν να πουν αυτά είναι Σενάρια Επιστημονικής Φαντασίας ίσως αλλά ας προσέξουμε λίγο τα παρακάτω γεγονότα.
Η επόμενη παγκόσμια οικονομική κρίση έχει ήδη ξεκινήσει
Δεν ήταν ανάγκη να περιμένουμε τον Dow Jones να φθάσει στις 10.000 μονάδες. Ήταν ξεκάθαρο ότι οι μετοχικές αγορές αρχίζουν εκ νέου να μοιάζουν με φούσκα. Επιφανειακά η κατάσταση είναι παρόμοια με το 2003 και το 2004 όταν οι προηγούμενες φούσκες στις πιστώσεις, στη στεγαστική αγορά, στα εμπορεύματα και στις μετοχικές αγορές είχαν αρχίσει να διογκώνονται, βοηθούμενες από τα χαμηλά επιτόκια και από την έλλειψη πληθωρισμού. Όμως, η τρέχουσα φούσκα θα σκάσει πιο νωρίς από τις προηγούμενες.
Πώς γνωρίζουμε ότι πρόκειται για φούσκα;
Στα μέσα Σεπτεμβρίου, εάν κάποιος εξέταζε τους παράγοντες, θα κατέληγε στο συμπέρασμα ότι η αμερικανική αγορά είναι υπερτιμημένη από 45% έως και 60%.
Σε πλήρη, όμως, αντίθεση με το τι συνέβαινε πριν από μία 5ετία, οι κεντρικές τράπεζες έχουν σήμερα έναν διττό ρόλο:
Α) Την άσκηση της νομισματικής πολιτικής αλλά και
Β) Τη στήριξη της σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Οι δύο αυτοί στόχοι, όμως, αλληλοσυγκρούονται ή τουλάχιστον αυτό μπορεί να συμβεί.
Στην Ευρώπη, υπό κανονικές συνθήκες η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) θα είχε προχωρήσει σε αύξηση επιτοκίων.
Δεν τον πράττει τώρα καθώς δεν θέλει να καταστρέψει το εύθραυστο τραπεζικό σύστημα, το οποίο εξαρτάται από αυτήν για να παραμείνει ζωντανό.
Σημειώστε πως το ίδιο ισχύει, σχεδόν, σε κάθε γωνιά της υφηλίου. Πριν προχωρήσει σ’ αυτήν την κίνηση θα προσπαθήσει ή ίδια να τις αντικαταστήσει κεντρικά, πρώτα όμως ή θα ενωθούν σε μια οι δύο μεγαλύτερες κεντρικές τράπεζες του πλανήτη. Ή Ίσως στον κίνδυνο πτώχευσης της μιας θα ενωθεί κάτω από την άλλη.
Έχει ξεκινήσει πιλοτικά ή απ’ ευθείας χρηματοδότηση σε μεγάλες επιχειρήσεις παρακάμπτοντας τις εμπορικές τράπεζες με πρόφαση φθηνότερο χρήμα αλλά επιλεκτικά.
Η τρέχουσα κατάσταση της οικονομίας μπορεί να τροφοδοτήσει δύο σενάρια:
Α) Στο πρώτο οι κεντρικές τράπεζες θα αρχίσουν να αποσύρονται από τα έκτακτα μέτρα στήριξης κάποια στιγμή εντός του 2010, οδηγώντας σε πτώση τις αποτιμήσεις των ριψοκίνδυνων τοποθετήσεων.
Β) Στο δεύτερο σενάριο οι κεντρικές τράπεζες αποφασίζουν να μην αλλάξουν πολιτική και να διατηρήσουν την τρέχουσα κατάσταση για όσο κριθεί αναγκαίο. Με αυτόν τον τρόπο, όμως, θα οδηγήσουν σε καταστροφή μία πολύ σημαντική αγορά: τα ομόλογα.
Με άλλα λόγια, ο κίνδυνος θα εμφανιστεί ό,τι και να πράξουν οι κεντρικές τράπεζες.
Η όλη κατάσταση μοιάζει με το να περπατά κάποιος στην άκρη ενός επικίνδυνου γκρεμού, όπου σε όλες τις πλευρές του υπάρχει το χάος.
Από όσο είμαι σε θέση να ξέρω, δεν υπάρχει όμορφος και κυρίως ανώδυνος τρόπος για να πέσει κάποιος στον γκρεμό…
ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΟΧΘΗ ΤΟΥ ΑΤΛΑΝΤΙΚΟΥ
Το θέμα είναι ότι οι Αμερικανοί πολίτες δεν θα ανεχτούν για πολύ να ξετινάξει η Συνωμοσία της Wall Street" τους επενδυτές και τους φορολογουμένους.
Οικονομικοί αναλυτές αναφέρουν ό,τι: Η Wall Street έχει γίνει πλούσια, φορτώνοντάς μας βουνά από χρέη, που θα βαραίνουν πολλές γενιές ακόμα.
Γι’ αυτό και ο αρθρογράφος του MarketWatch περιμένει ένα μεγάλο ξεκαθάρισμα, μία δεύτερη Αμερικανική Επανάσταση.
Περιμένει το "Μεγάλο Κραχ 2" ίσως κοντά στο 2012 και αμφιβάλλει ότι οι Αμερικανοί φορολογούμενοι θα καθίσουν παθητικοί για άλλη μία φορά, όπως έκαναν το 1930, το 2000, πέρυσι και πρόπερσι.
Την επόμενη φορά, οι ψηφοφόροι θα αντιγράψουν μία σελίδα της Ιστορίας που αφορά σε προηγούμενες επαναστάσεις στις αποικίες της Αμερικής, της Γαλλίας, της Ρωσίας.
Θα ξεσπάσει μια πανίσχυρη καταιγίδα μαζικής διεθνούς πιστωτικής κατάρρευσης, που θα γκρεμίσει τη Wall Street και το σκιώδες κεντρικό τραπεζικό σύστημα το οποίο για να προφυλαχθεί θα περάσει στον έλεγχο της επόμενης κεντρικής τράπεζας δημιουργώντας παγκοσμίως την ΥΠΕΡ ΤΡΑΠΕΖΑ Και οι παράπλευρες απώλειες θα είναι μαζικές και ευρύτατες.
ΤΑ 5 ΣΗΜΕΙΑ ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΥ
Είναι ένας κύκλος, που μπορεί εύκολα να αναλυθεί σε πέντε στάδια, όπως τα ορίζει ο ιστορικός οικονομίας κ. Charles Kindleberger:
1. Μετατόπιση: " των οικονομικών συνθηκών. Μήπως Ισχύει;
2. Ευφορία: "Δημιουργείται μια αυτοτροφοδοτούμενη διαδικασία ροής χρήματος. Μήπως Ισχύει;
3. Μανία και φούσκα: "Οι προοπτικές για εύκολα χρηματιστηριακά κέρδη προσελκύουν ότι έχει απομείνει από επενδυτές, συμπεριλαμβανομένων και των εμπορικών τραπεζών οι οποίοι με τη σειρά τους ενεργοποιούν τα συστήματα που θέλουν να τους ρουφήξουν τα χρήματά τους. Μήπως Ισχύει;
4. Κατάθλιψη: Οι επαΐοντες αντιλαμβανόμενοι ότι τα κέρδη δεν υπάρχει περίπτωση να στοιχειοθετούν στις νέες, εξωφρενικές αξίες που έχουν δημιουργήσει αρχίζουν να ρευστοποιούν κέρδη. Η Wall Street βιώνει ξανά το 2007 - 2008. Μήπως Ισχύει;
5. Μετάπτωση ή απαξίωση: Οι τιμές των ενεργητικών πέφτουν, οι μη επαΐοντες ποδοπατιόνται στις εξόδους και η φούσκα σκάει. Το άγριο 2008 επαναλαμβάνεται το 2010 και το 2011. Μήπως θα Ισχύσει;
Ποιος είναι ο ένοχος; Κατά τον κ. Ferguson, η Κεντρική Αμερικάνικη Τράπεζα Federal Reserve: Αν δεν δημιουργηθεί εύκολη πίστωση, δεν μπορεί να δημιουργηθεί φούσκα. Γι’ αυτό και τόσο πολλές φούσκες έχουν τις ρίζες τους στις αμαρτίες και στις παραλείψεις των κεντρικών τραπεζών. Γι’ αυτό και η επόμενη φούσκα είναι πρακτικώς βέβαιη:
Διότι υπάρχει η έκρηξη χρεών 23,7 τρις. δολ. της Ουάσιγκτον και γι΄ αυτό απαξιώνει το δολάριο με το συνεχές τύπωμα νέου χρήματος.
Έχει σχεδιαστεί πολλά χρόνια πριν και εφαρμόζεται λίγο – λίγο από την πτώση των διδύμων πύργων και μετά, έτσι συμπεραίνουμε πως τα χειρότερα δεν τα είδαμε.
Αν αυτό το σκεπτικό ισχύει τότε βρισκόμαστε σε ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ.
Σκεφθείτε λίγο από πού μπορεί κανείς να αντλήσει σήμερα χρήματα; Ποια είναι η μοναδική πηγή ροής χρήματος στις αγορές; Στρατιωτικά τι θα κάνατε για να χτυπήσετε καίρια τον εχθρό; Μήπως θα χτυπάγατε την μοναδική πηγή ανεφοδιασμού που έχει; Στην περίπτωση μας τις τράπεζες; Αλήθεια αν κατέρρεαν οι τράπεζες διεθνώς πως θα ήμασταν την επόμενη μέρα;
Πολλοί θα τρέξουν να πουν αυτά είναι Σενάρια Επιστημονικής Φαντασίας ίσως αλλά ας προσέξουμε λίγο τα παρακάτω γεγονότα.
Η επόμενη παγκόσμια οικονομική κρίση έχει ήδη ξεκινήσει
Δεν ήταν ανάγκη να περιμένουμε τον Dow Jones να φθάσει στις 10.000 μονάδες. Ήταν ξεκάθαρο ότι οι μετοχικές αγορές αρχίζουν εκ νέου να μοιάζουν με φούσκα. Επιφανειακά η κατάσταση είναι παρόμοια με το 2003 και το 2004 όταν οι προηγούμενες φούσκες στις πιστώσεις, στη στεγαστική αγορά, στα εμπορεύματα και στις μετοχικές αγορές είχαν αρχίσει να διογκώνονται, βοηθούμενες από τα χαμηλά επιτόκια και από την έλλειψη πληθωρισμού. Όμως, η τρέχουσα φούσκα θα σκάσει πιο νωρίς από τις προηγούμενες.
Πώς γνωρίζουμε ότι πρόκειται για φούσκα;
Στα μέσα Σεπτεμβρίου, εάν κάποιος εξέταζε τους παράγοντες, θα κατέληγε στο συμπέρασμα ότι η αμερικανική αγορά είναι υπερτιμημένη από 45% έως και 60%.
Σε πλήρη, όμως, αντίθεση με το τι συνέβαινε πριν από μία 5ετία, οι κεντρικές τράπεζες έχουν σήμερα έναν διττό ρόλο:
Α) Την άσκηση της νομισματικής πολιτικής αλλά και
Β) Τη στήριξη της σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Οι δύο αυτοί στόχοι, όμως, αλληλοσυγκρούονται ή τουλάχιστον αυτό μπορεί να συμβεί.
Στην Ευρώπη, υπό κανονικές συνθήκες η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) θα είχε προχωρήσει σε αύξηση επιτοκίων.
Δεν τον πράττει τώρα καθώς δεν θέλει να καταστρέψει το εύθραυστο τραπεζικό σύστημα, το οποίο εξαρτάται από αυτήν για να παραμείνει ζωντανό.
Σημειώστε πως το ίδιο ισχύει, σχεδόν, σε κάθε γωνιά της υφηλίου. Πριν προχωρήσει σ’ αυτήν την κίνηση θα προσπαθήσει ή ίδια να τις αντικαταστήσει κεντρικά, πρώτα όμως ή θα ενωθούν σε μια οι δύο μεγαλύτερες κεντρικές τράπεζες του πλανήτη. Ή Ίσως στον κίνδυνο πτώχευσης της μιας θα ενωθεί κάτω από την άλλη.
Έχει ξεκινήσει πιλοτικά ή απ’ ευθείας χρηματοδότηση σε μεγάλες επιχειρήσεις παρακάμπτοντας τις εμπορικές τράπεζες με πρόφαση φθηνότερο χρήμα αλλά επιλεκτικά.
Η τρέχουσα κατάσταση της οικονομίας μπορεί να τροφοδοτήσει δύο σενάρια:
Α) Στο πρώτο οι κεντρικές τράπεζες θα αρχίσουν να αποσύρονται από τα έκτακτα μέτρα στήριξης κάποια στιγμή εντός του 2010, οδηγώντας σε πτώση τις αποτιμήσεις των ριψοκίνδυνων τοποθετήσεων.
Β) Στο δεύτερο σενάριο οι κεντρικές τράπεζες αποφασίζουν να μην αλλάξουν πολιτική και να διατηρήσουν την τρέχουσα κατάσταση για όσο κριθεί αναγκαίο. Με αυτόν τον τρόπο, όμως, θα οδηγήσουν σε καταστροφή μία πολύ σημαντική αγορά: τα ομόλογα.
Με άλλα λόγια, ο κίνδυνος θα εμφανιστεί ό,τι και να πράξουν οι κεντρικές τράπεζες.
Η όλη κατάσταση μοιάζει με το να περπατά κάποιος στην άκρη ενός επικίνδυνου γκρεμού, όπου σε όλες τις πλευρές του υπάρχει το χάος.
Από όσο είμαι σε θέση να ξέρω, δεν υπάρχει όμορφος και κυρίως ανώδυνος τρόπος για να πέσει κάποιος στον γκρεμό…
ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΟΧΘΗ ΤΟΥ ΑΤΛΑΝΤΙΚΟΥ
Το θέμα είναι ότι οι Αμερικανοί πολίτες δεν θα ανεχτούν για πολύ να ξετινάξει η Συνωμοσία της Wall Street" τους επενδυτές και τους φορολογουμένους.
Οικονομικοί αναλυτές αναφέρουν ό,τι: Η Wall Street έχει γίνει πλούσια, φορτώνοντάς μας βουνά από χρέη, που θα βαραίνουν πολλές γενιές ακόμα.
Γι’ αυτό και ο αρθρογράφος του MarketWatch περιμένει ένα μεγάλο ξεκαθάρισμα, μία δεύτερη Αμερικανική Επανάσταση.
Περιμένει το "Μεγάλο Κραχ 2" ίσως κοντά στο 2012 και αμφιβάλλει ότι οι Αμερικανοί φορολογούμενοι θα καθίσουν παθητικοί για άλλη μία φορά, όπως έκαναν το 1930, το 2000, πέρυσι και πρόπερσι.
Την επόμενη φορά, οι ψηφοφόροι θα αντιγράψουν μία σελίδα της Ιστορίας που αφορά σε προηγούμενες επαναστάσεις στις αποικίες της Αμερικής, της Γαλλίας, της Ρωσίας.
Θα ξεσπάσει μια πανίσχυρη καταιγίδα μαζικής διεθνούς πιστωτικής κατάρρευσης, που θα γκρεμίσει τη Wall Street και το σκιώδες κεντρικό τραπεζικό σύστημα το οποίο για να προφυλαχθεί θα περάσει στον έλεγχο της επόμενης κεντρικής τράπεζας δημιουργώντας παγκοσμίως την ΥΠΕΡ ΤΡΑΠΕΖΑ Και οι παράπλευρες απώλειες θα είναι μαζικές και ευρύτατες.
ΤΑ 5 ΣΗΜΕΙΑ ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΥ
Είναι ένας κύκλος, που μπορεί εύκολα να αναλυθεί σε πέντε στάδια, όπως τα ορίζει ο ιστορικός οικονομίας κ. Charles Kindleberger:
1. Μετατόπιση: " των οικονομικών συνθηκών. Μήπως Ισχύει;
2. Ευφορία: "Δημιουργείται μια αυτοτροφοδοτούμενη διαδικασία ροής χρήματος. Μήπως Ισχύει;
3. Μανία και φούσκα: "Οι προοπτικές για εύκολα χρηματιστηριακά κέρδη προσελκύουν ότι έχει απομείνει από επενδυτές, συμπεριλαμβανομένων και των εμπορικών τραπεζών οι οποίοι με τη σειρά τους ενεργοποιούν τα συστήματα που θέλουν να τους ρουφήξουν τα χρήματά τους. Μήπως Ισχύει;
4. Κατάθλιψη: Οι επαΐοντες αντιλαμβανόμενοι ότι τα κέρδη δεν υπάρχει περίπτωση να στοιχειοθετούν στις νέες, εξωφρενικές αξίες που έχουν δημιουργήσει αρχίζουν να ρευστοποιούν κέρδη. Η Wall Street βιώνει ξανά το 2007 - 2008. Μήπως Ισχύει;
5. Μετάπτωση ή απαξίωση: Οι τιμές των ενεργητικών πέφτουν, οι μη επαΐοντες ποδοπατιόνται στις εξόδους και η φούσκα σκάει. Το άγριο 2008 επαναλαμβάνεται το 2010 και το 2011. Μήπως θα Ισχύσει;
Ποιος είναι ο ένοχος; Κατά τον κ. Ferguson, η Κεντρική Αμερικάνικη Τράπεζα Federal Reserve: Αν δεν δημιουργηθεί εύκολη πίστωση, δεν μπορεί να δημιουργηθεί φούσκα. Γι’ αυτό και τόσο πολλές φούσκες έχουν τις ρίζες τους στις αμαρτίες και στις παραλείψεις των κεντρικών τραπεζών. Γι’ αυτό και η επόμενη φούσκα είναι πρακτικώς βέβαιη:
Διότι υπάρχει η έκρηξη χρεών 23,7 τρις. δολ. της Ουάσιγκτον και γι΄ αυτό απαξιώνει το δολάριο με το συνεχές τύπωμα νέου χρήματος.
Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2009
Η "επόμενη μέρα"
Όπως προκύπτει με χαρτί και μολύβι, η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ θα πρέπει μέσα στο 2010 να εξοικονομήσει πάνω από 10 δις €, προκειμένου να επαναφέρει το δημοσιονομικό έλλειμμα στο 3% του ΑΕΠ. Πράγμα αδύνατον, άρα βαδίζουμε προς νέα διαπραγμάτευση με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τριετή μάλλον παράταση, που όπως φαίνεται θα μας δοθεί.
Η αύξηση των φορολογικών εσόδων φαντάζει δύσκολη τουλάχιστον για το 2010, καθώς τα εταιρικά κέρδη και οι αμοιβές των ελεύθερων επαγγελματιών του 2009 (που θα φορολογηθούν του χρόνου) θα είναι μειωμένα κατακόρυφα και καθώς οι διεθνείς οργανισμοί προβλέπουν ΑΕΠ είτε αρνητικό είτε στην καλύτερη περίπτωση οριακά θετικό.
Ειδικότερα δε για την οικοδομή, τη λεγόμενη ατμομηχανή της οικονομίας μας, το βέβαιο είναι πως δεν πρόκειται να αρχίσει να ανακάμπτει πριν από το φθινόπωρο της επόμενης χρονιάς.
Επιπλέον, η δομή των δημόσιων δαπανών είναι τέτοιας μορφής ώστε να θεωρείται αδύνατη η ουσιαστική συγκράτησή τους. Να θυμίσουμε ότι και φέτος που δεν δόθηκαν αυξήσεις στους δημοσίους υπαλλήλους οι δαπάνες στο πρώτο εξάμηνο τρέχουν με διψήφιο ποσοστό! Προς τη συγκεκριμένη κατεύθυνση συμβάλλουν -μεταξύ άλλων- τα αλματωδώς αυξανόμενα ανοίγματα του Ασφαλιστικού αλλά και οι ενισχύσεις προς τους ΟΤΑ.
Όλα λοιπόν δείχνουν ότι οι δείκτες του 2010 θα είναι ακόμη πιο δυσμενείς από τους φετινούς,
Το βέβαιο δηλαδή είναι πως τα δημόσια οικονομικά έχουν πάρει την κατηφόρα και η τάση είναι οι ήδη κακοί δείκτες να συνεχίσουν μάλλον να επιδεινώνονται παρά να βελτιώνονται.
Τι θα μπορούσε όμως να σώσει την οικονομία από μία κατρακύλα; Και φυσικά δεν αναφερόμαστε σε παύση πληρωμών του Δημοσίου ή σε έξωση από τη ζώνη του ευρώ στο άμεσο μέλλον, αλλά σε μια κατάσταση που θα προκύψει σε βάθος χρόνου αν δεν ληφθούν σοβαρά μέτρα.
Πού θα κριθεί το "στοίχημα"
Με βάση τις υπάρχουσες δομές, περιθώρια για μείωση των κρατικών δαπανών δεν φαίνεται να υπάρχουν, χωρίς να προκύψουν εντονότατες επιδράσεις για την πραγματική οικονομία.
Άλλωστε, η εφαρμογή σταθεροποιητικών πολιτικών στην Ελλάδα (1990 - 1993) συνοδεύτηκαν από χαρακτηριστική αποτυχία.
Ούτε όμως και μια πολιτική τόνωσης της ζήτησης είναι από μόνη της σε θέση να σώσει τα δημόσια οικονομικά. Γιατί αν τα τελευταία χρόνια, με ετήσια ονομαστική αύξηση (σε τρέχουσες τιμές, όπου δηλαδή συμπεριλαμβάνεται και ο πληθωρισμός) του ΑΕΠ κατά 7% δεν καταφέρναμε να επιτύχουμε διψήφια ποσοστά αύξησης φορολογικών εσόδων, πώς θα το καταφέρουμε στο μέλλον, όταν οι ετήσιες αυξήσεις του ονομαστικού ΑΕΠ προβλέπεται να είναι στην καλύτερη περίπτωση οι μισές;
Άρα λοιπόν, ένα σενάριο διάσωσης και ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας θα πρέπει να περάσει μέσα από:
• Μια τριετή τουλάχιστον παράταση που θα λάβουμε ως χώρα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Κάτι τέτοιο θεωρείται το πιθανότερο σενάριο, καθώς προβλήματα δεικτών έχουν και πολλές άλλες χώρες της ευρωζώνης.
• Μια ουσιαστική άνοδο του ΑΕΠ κατά τα επόμενα χρόνια, μέσα από την εκμετάλλευση της όποιας διεθνούς ανάκαμψης, των προγραμμάτων του ΕΣΠΑ και των μέτρων τόνωσης της πραγματικής οικονομίας.
• Μέσα από την υιοθέτηση ενός φορολογικού νομοσχεδίου αμερικανικού τύπου, όπου θα προβλέπονται αυστηρότατες διατάξεις, βαρύτατες ποινές και πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα σύστημα αντικειμενικών κριτηρίων.
• Μέσα από δραστικό περιορισμό των κρατικών σπαταλών, αφού πολλοί πιστεύουν ότι το κόστος των προμηθειών του Δημοσίου θα μπορούσε να μειωθεί έως και κατά 30%.
• Μέσα από δραστικές τομές στο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας.
Η διάσωση - ανάπτυξη της οικονομίας είναι μεν εφικτή, αλλά υπό την προϋπόθεση δραστικότατων αλλαγών και αποτελεσματικότητας της κρατικής μηχανής σε τομείς όπου μέχρι σήμερα υστερεί χαρακτηριστικά.
Η αύξηση των φορολογικών εσόδων φαντάζει δύσκολη τουλάχιστον για το 2010, καθώς τα εταιρικά κέρδη και οι αμοιβές των ελεύθερων επαγγελματιών του 2009 (που θα φορολογηθούν του χρόνου) θα είναι μειωμένα κατακόρυφα και καθώς οι διεθνείς οργανισμοί προβλέπουν ΑΕΠ είτε αρνητικό είτε στην καλύτερη περίπτωση οριακά θετικό.
Ειδικότερα δε για την οικοδομή, τη λεγόμενη ατμομηχανή της οικονομίας μας, το βέβαιο είναι πως δεν πρόκειται να αρχίσει να ανακάμπτει πριν από το φθινόπωρο της επόμενης χρονιάς.
Επιπλέον, η δομή των δημόσιων δαπανών είναι τέτοιας μορφής ώστε να θεωρείται αδύνατη η ουσιαστική συγκράτησή τους. Να θυμίσουμε ότι και φέτος που δεν δόθηκαν αυξήσεις στους δημοσίους υπαλλήλους οι δαπάνες στο πρώτο εξάμηνο τρέχουν με διψήφιο ποσοστό! Προς τη συγκεκριμένη κατεύθυνση συμβάλλουν -μεταξύ άλλων- τα αλματωδώς αυξανόμενα ανοίγματα του Ασφαλιστικού αλλά και οι ενισχύσεις προς τους ΟΤΑ.
Όλα λοιπόν δείχνουν ότι οι δείκτες του 2010 θα είναι ακόμη πιο δυσμενείς από τους φετινούς,
Το βέβαιο δηλαδή είναι πως τα δημόσια οικονομικά έχουν πάρει την κατηφόρα και η τάση είναι οι ήδη κακοί δείκτες να συνεχίσουν μάλλον να επιδεινώνονται παρά να βελτιώνονται.
Τι θα μπορούσε όμως να σώσει την οικονομία από μία κατρακύλα; Και φυσικά δεν αναφερόμαστε σε παύση πληρωμών του Δημοσίου ή σε έξωση από τη ζώνη του ευρώ στο άμεσο μέλλον, αλλά σε μια κατάσταση που θα προκύψει σε βάθος χρόνου αν δεν ληφθούν σοβαρά μέτρα.
Πού θα κριθεί το "στοίχημα"
Με βάση τις υπάρχουσες δομές, περιθώρια για μείωση των κρατικών δαπανών δεν φαίνεται να υπάρχουν, χωρίς να προκύψουν εντονότατες επιδράσεις για την πραγματική οικονομία.
Άλλωστε, η εφαρμογή σταθεροποιητικών πολιτικών στην Ελλάδα (1990 - 1993) συνοδεύτηκαν από χαρακτηριστική αποτυχία.
Ούτε όμως και μια πολιτική τόνωσης της ζήτησης είναι από μόνη της σε θέση να σώσει τα δημόσια οικονομικά. Γιατί αν τα τελευταία χρόνια, με ετήσια ονομαστική αύξηση (σε τρέχουσες τιμές, όπου δηλαδή συμπεριλαμβάνεται και ο πληθωρισμός) του ΑΕΠ κατά 7% δεν καταφέρναμε να επιτύχουμε διψήφια ποσοστά αύξησης φορολογικών εσόδων, πώς θα το καταφέρουμε στο μέλλον, όταν οι ετήσιες αυξήσεις του ονομαστικού ΑΕΠ προβλέπεται να είναι στην καλύτερη περίπτωση οι μισές;
Άρα λοιπόν, ένα σενάριο διάσωσης και ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας θα πρέπει να περάσει μέσα από:
• Μια τριετή τουλάχιστον παράταση που θα λάβουμε ως χώρα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Κάτι τέτοιο θεωρείται το πιθανότερο σενάριο, καθώς προβλήματα δεικτών έχουν και πολλές άλλες χώρες της ευρωζώνης.
• Μια ουσιαστική άνοδο του ΑΕΠ κατά τα επόμενα χρόνια, μέσα από την εκμετάλλευση της όποιας διεθνούς ανάκαμψης, των προγραμμάτων του ΕΣΠΑ και των μέτρων τόνωσης της πραγματικής οικονομίας.
• Μέσα από την υιοθέτηση ενός φορολογικού νομοσχεδίου αμερικανικού τύπου, όπου θα προβλέπονται αυστηρότατες διατάξεις, βαρύτατες ποινές και πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα σύστημα αντικειμενικών κριτηρίων.
• Μέσα από δραστικό περιορισμό των κρατικών σπαταλών, αφού πολλοί πιστεύουν ότι το κόστος των προμηθειών του Δημοσίου θα μπορούσε να μειωθεί έως και κατά 30%.
• Μέσα από δραστικές τομές στο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας.
Η διάσωση - ανάπτυξη της οικονομίας είναι μεν εφικτή, αλλά υπό την προϋπόθεση δραστικότατων αλλαγών και αποτελεσματικότητας της κρατικής μηχανής σε τομείς όπου μέχρι σήμερα υστερεί χαρακτηριστικά.
Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου 2009
Ο επιχειρηματικός κόσμος έμεινε "Ορφανός"
Επί δύο συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις ο επιχειρηματικός κόσμος «στήριξε» τον εκσυγχρονισμό που ευαγγελίστηκε ο κ. Σημίτης. Επί δύο εκλογικές αναμετρήσεις ο κόσμος «στήριξε» τον Καραμανλή σε μια προσπάθεια ανασυγκρότησης της οικονομίας. Οι επιλογές σήμερα είναι περιορισμένες ως ανύπαρκτες.
1. Έχουν να επιλέξουν μεταξύ μιας κυβέρνησης Καραμανλή που περιγράφει σε ποια κακή οικονομική κατάσταση μας βρήκε η κρίση, αλλά και η ίδια δεν κατάφερε να αντιστρέψει.
2. Του κ. Παπανδρέου, που τους υπόσχεται ότι θα δουλεύουν για την εφορία...
Οι πρόσφατες τοποθετήσεις του κ. Καραμανλή για την Οικονομία είναι απόλυτα σωστές και αυτό δεν μπορεί να το διαψεύσει κάποιος. Η χώρα χρειάζεται βαθιές τομές για να μπορέσει να επιβιώσει μέσα στη λαίλαπα της σημερινής κρίσης.
Ο κ. Παπανδρέου έχει υιοθετήσει μία σκληρή γλώσσα για τα επιχειρηματικά κέρδη, επιχειρώντας να επαναπροσδιορίσει τη σχέση του κόμματός του με τις παραδοσιακές ομάδες των ψηφοφόρων που ανέδειξαν στο παρελθόν το... σοσιαλιστικό ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. Ο λόγος του κ. Παπανδρέου «τρομάζει» τους επιχειρηματίες και όχι αδικαιολόγητα. Διότι έχουν μνήμη από τις κυβερνήσεις της δεκαετίας του ΄80 και από τα συνθήματα του τύπου «Τσοβόλα δώστα όλα».
Ξέρουν, επίσης, πολύ καλά όλοι ότι αυτό που χρειάζεται είναι ένα αποτελεσματικό κράτος που θα λειτουργεί με απόλυτη διαφάνεια με σοβαρή και ευέλικτη δημόσια διοίκηση και όχι περισσότεροι φόροι.
Από την άλλη πλευρά η προοπτική της ακυβερνησίας που έρχεται τρομάζει περισσότερο.
Τα μεγάλα συμφέροντα (Τύπο εκδοτικοί Οίκοι, Τράπεζες, Κατασκευές κλπ) πιέζουν σε μια κυβέρνηση συνεργασίας των δύο μεγάλων κομμάτων τύπου Γερμανίας, αλλά σίγουρα θα ενώσουν τα αρνητικά τους και σε καμία περίπτωση τα θετικά τους σημεία ίσως υλοποιηθεί για ένα μικρό διάστημα, αφού η χώρα δεν έχει περιθώρια για να σέρνεται ακέφαλη σε αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις.
Και για να μη νομίζουν μερικοί ότι καταστροφολογούμε, ιδού τα τεκμήρια:
Τα στοιχεία που δημοσιεύουν αξιόπιστες πηγές, όπως είναι το ΔΝΤ, δεν μπορούν να αμφισβητηθούν από κανέναν! Όπως αρκετές χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης βρίσκονται υπό την επιτήρηση του ΔΝΤ και εφαρμόζουν «Προγράμματα Σωτηρίας», έτσι δρομολογείται και η Ελλάδα να εισέλθει στο ίδιο καθεστώς της ντροπής!
Οι Έλληνες Πολιτικοί Διαχειριστές του Δημόσιου Χρήματος, στην κυριολεξία, ρήμαξαν την Οικονομία μας!
Σε αυτές τις εκλογές χρειάζεται σωφροσύνη, εντιμότητα και αλήθεια στον λαό οι δημοκοπίες δεν ωφελούν απολύτως κανέναν. Οι Πολίτες γνωρίζουν την αλήθεια και τι ακριβώς μπορεί να επιτευχθεί δεν περιμένουν θαύματα αλλά δεν θέλουν και ψέματα, αυτό που θέλουν είναι έντιμη προσπάθεια.
Το έλλειμμα, η έλλειψη επενδύσεων, η ανεργία, το κλείσιμο των επιχειρήσεων, είναι προβλήματα που δεν λύνονται με το να πηγαίνουμε κάθε τρεις και λίγο στην κάλπη. Χρειάζεται:
1. Ισχυρή κυβέρνηση.
2. Φορολογικό Νομοσχέδιο ξεκάθαρο και όχι αλλαγές κατά το δοκούν.
3. Ευέλικτη και προ πάντων Δημιουργική - Αναπτυξιακή δημόσια διοίκηση
4. Ελληνική Παιδεία
5. Ανάληψη ευθυνών από τους εταίρους μας και ξεκάθαρη θέση σε όλα
6. Απελευθέρωση της Βουλής και του Δικαστικού Σώματος από την άλωση της κάθε Κυβέρνησης.
7. Απελευθέρωση της Εισαγγελικής εξουσίας ειδικότερα σε δημόσια πρόσωπα και πολιτικούς
8. Πλήρη Αποκομματικοποίηση του Ελληνικού Κράτους!
9. Μη συμμετοχή των δημοσίων υπαλλήλων στα κοινά της χώρας, εκτός αν υποβάλλουν την οριστική παραίτηση τους.
Η λύση πρέπει να αναδείξει μια κυβέρνηση που θα αναλάβει να κάνει πράξη την πραγματική σύγκλιση με την Ευρώπη, αλλά και στους Ευρωπαίους θα πρέπει να ξεκαθαρίσει τις υποχρεώσεις τους και να αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι σε μια χώρα μέλος, παραδείγματος χάριν δεν μπορεί από τη μια να ζητάει σύγκλιση οικονομική και από την άλλη να ζητάει να τους παραγγέλνουμε να μας προμηθεύσουν όπλα για την ασφάλεια μας δυσβάσταχτης αξίας (Γιατί οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν ανέπτυξαν την υπάρχουσα αλλά αποψίλωσαν την βιομηχανία παραγωγής οπλικών συστημάτων στην χώρα μας; Γιατί τα Ναυπηγεία μας που πολλά πολεμικά πλοία μας κατασκευάστηκαν έκλεισαν; ) και την οικονομία της.
Η Ενέργεια, όπως ο αγωγός Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη που αδιαμφισβήτητα έφερε την χώρα να ωφελείτε και να είναι και ένας καλός και έντιμος παίκτης στην Ενέργεια, έτσι και τα γεωπολιτικά συμφέροντα της χώρας να είναι μπροστά και να μην υποκύπτουμε σε εκβιασμούς συμμάχων.
Είναι αλήθεια ότι ως λαός έχουμε πολλές φορές δείξει ότι διαθέτουμε έντονο το στοιχείο της αυτοκαταστροφής. Όπως και σε άλλες περιπτώσεις έχουμε κατορθώσει να κάνουμε τα αδύνατα δυνατά. Ίσως ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία μας το να φτάνουμε στο χείλος του γκρεμού για να προσπαθούμε μετά το... ακατόρθωτο. Αλλά κάθε φορά όλη αυτή η διαδικασία είναι πραγματικά εξοντωτική...
Ο μηδενισμός δεν προσφέρει απολύτως τίποτα σε κανένα. Αν λοιπόν έχουν μία επιλογή οι χιλιάδες επιχειρηματίες για να στηρίξουν τα συμφέροντά τους είναι
Σε περιόδους πολιτικής κρίσης, παρατεταμένης πολιτικής αστάθειας, περιόδους που αναμένεται ριζική αλλαγή του πολιτικού σκηνικού, η ανανέωση προσώπων είναι δεδομένη.
Η πολιτική ιστορία διδάσκει ότι σε τέτοιες περιόδους κρίσης άφθαρτοι νέοι άνθρωποι με ήθος εμπειρίες και διάθεση για προσφορά στον τόπο αναλαμβάνουν τα ηνία της πολιτικής. Μέσα στο πλαίσιο αυτό λοιπόν και εδώ στην Κέρκυρα να κάνουμε τη προσπάθεια η ρήξη με το παρελθόν να είναι οριστική. Να δώσουμε την δυνατότητα σε νέους ανθρώπους, δοκιμασμένους, που υπηρετούν αρχές και αξίες , χωρίς κομματικές περιχαρακώσεις, θα πρέπει να τους εμπιστευθούμε το μέλλον του τόπου μας.
Άνθρωποι που θα μπορούν να μεταπείσουν στη συνέχεια τους συναδέλφους τους στη βουλή ότι η επιχειρηματικότητα δεν ευθύνεται για τα δεινά του τόπου και ότι είναι προς το συμφέρον της χώρας.
1. Έχουν να επιλέξουν μεταξύ μιας κυβέρνησης Καραμανλή που περιγράφει σε ποια κακή οικονομική κατάσταση μας βρήκε η κρίση, αλλά και η ίδια δεν κατάφερε να αντιστρέψει.
2. Του κ. Παπανδρέου, που τους υπόσχεται ότι θα δουλεύουν για την εφορία...
Οι πρόσφατες τοποθετήσεις του κ. Καραμανλή για την Οικονομία είναι απόλυτα σωστές και αυτό δεν μπορεί να το διαψεύσει κάποιος. Η χώρα χρειάζεται βαθιές τομές για να μπορέσει να επιβιώσει μέσα στη λαίλαπα της σημερινής κρίσης.
Ο κ. Παπανδρέου έχει υιοθετήσει μία σκληρή γλώσσα για τα επιχειρηματικά κέρδη, επιχειρώντας να επαναπροσδιορίσει τη σχέση του κόμματός του με τις παραδοσιακές ομάδες των ψηφοφόρων που ανέδειξαν στο παρελθόν το... σοσιαλιστικό ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. Ο λόγος του κ. Παπανδρέου «τρομάζει» τους επιχειρηματίες και όχι αδικαιολόγητα. Διότι έχουν μνήμη από τις κυβερνήσεις της δεκαετίας του ΄80 και από τα συνθήματα του τύπου «Τσοβόλα δώστα όλα».
Ξέρουν, επίσης, πολύ καλά όλοι ότι αυτό που χρειάζεται είναι ένα αποτελεσματικό κράτος που θα λειτουργεί με απόλυτη διαφάνεια με σοβαρή και ευέλικτη δημόσια διοίκηση και όχι περισσότεροι φόροι.
Από την άλλη πλευρά η προοπτική της ακυβερνησίας που έρχεται τρομάζει περισσότερο.
Τα μεγάλα συμφέροντα (Τύπο εκδοτικοί Οίκοι, Τράπεζες, Κατασκευές κλπ) πιέζουν σε μια κυβέρνηση συνεργασίας των δύο μεγάλων κομμάτων τύπου Γερμανίας, αλλά σίγουρα θα ενώσουν τα αρνητικά τους και σε καμία περίπτωση τα θετικά τους σημεία ίσως υλοποιηθεί για ένα μικρό διάστημα, αφού η χώρα δεν έχει περιθώρια για να σέρνεται ακέφαλη σε αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις.
Και για να μη νομίζουν μερικοί ότι καταστροφολογούμε, ιδού τα τεκμήρια:
Τα στοιχεία που δημοσιεύουν αξιόπιστες πηγές, όπως είναι το ΔΝΤ, δεν μπορούν να αμφισβητηθούν από κανέναν! Όπως αρκετές χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης βρίσκονται υπό την επιτήρηση του ΔΝΤ και εφαρμόζουν «Προγράμματα Σωτηρίας», έτσι δρομολογείται και η Ελλάδα να εισέλθει στο ίδιο καθεστώς της ντροπής!
Οι Έλληνες Πολιτικοί Διαχειριστές του Δημόσιου Χρήματος, στην κυριολεξία, ρήμαξαν την Οικονομία μας!
Σε αυτές τις εκλογές χρειάζεται σωφροσύνη, εντιμότητα και αλήθεια στον λαό οι δημοκοπίες δεν ωφελούν απολύτως κανέναν. Οι Πολίτες γνωρίζουν την αλήθεια και τι ακριβώς μπορεί να επιτευχθεί δεν περιμένουν θαύματα αλλά δεν θέλουν και ψέματα, αυτό που θέλουν είναι έντιμη προσπάθεια.
Το έλλειμμα, η έλλειψη επενδύσεων, η ανεργία, το κλείσιμο των επιχειρήσεων, είναι προβλήματα που δεν λύνονται με το να πηγαίνουμε κάθε τρεις και λίγο στην κάλπη. Χρειάζεται:
1. Ισχυρή κυβέρνηση.
2. Φορολογικό Νομοσχέδιο ξεκάθαρο και όχι αλλαγές κατά το δοκούν.
3. Ευέλικτη και προ πάντων Δημιουργική - Αναπτυξιακή δημόσια διοίκηση
4. Ελληνική Παιδεία
5. Ανάληψη ευθυνών από τους εταίρους μας και ξεκάθαρη θέση σε όλα
6. Απελευθέρωση της Βουλής και του Δικαστικού Σώματος από την άλωση της κάθε Κυβέρνησης.
7. Απελευθέρωση της Εισαγγελικής εξουσίας ειδικότερα σε δημόσια πρόσωπα και πολιτικούς
8. Πλήρη Αποκομματικοποίηση του Ελληνικού Κράτους!
9. Μη συμμετοχή των δημοσίων υπαλλήλων στα κοινά της χώρας, εκτός αν υποβάλλουν την οριστική παραίτηση τους.
Η λύση πρέπει να αναδείξει μια κυβέρνηση που θα αναλάβει να κάνει πράξη την πραγματική σύγκλιση με την Ευρώπη, αλλά και στους Ευρωπαίους θα πρέπει να ξεκαθαρίσει τις υποχρεώσεις τους και να αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι σε μια χώρα μέλος, παραδείγματος χάριν δεν μπορεί από τη μια να ζητάει σύγκλιση οικονομική και από την άλλη να ζητάει να τους παραγγέλνουμε να μας προμηθεύσουν όπλα για την ασφάλεια μας δυσβάσταχτης αξίας (Γιατί οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν ανέπτυξαν την υπάρχουσα αλλά αποψίλωσαν την βιομηχανία παραγωγής οπλικών συστημάτων στην χώρα μας; Γιατί τα Ναυπηγεία μας που πολλά πολεμικά πλοία μας κατασκευάστηκαν έκλεισαν; ) και την οικονομία της.
Η Ενέργεια, όπως ο αγωγός Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη που αδιαμφισβήτητα έφερε την χώρα να ωφελείτε και να είναι και ένας καλός και έντιμος παίκτης στην Ενέργεια, έτσι και τα γεωπολιτικά συμφέροντα της χώρας να είναι μπροστά και να μην υποκύπτουμε σε εκβιασμούς συμμάχων.
Είναι αλήθεια ότι ως λαός έχουμε πολλές φορές δείξει ότι διαθέτουμε έντονο το στοιχείο της αυτοκαταστροφής. Όπως και σε άλλες περιπτώσεις έχουμε κατορθώσει να κάνουμε τα αδύνατα δυνατά. Ίσως ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία μας το να φτάνουμε στο χείλος του γκρεμού για να προσπαθούμε μετά το... ακατόρθωτο. Αλλά κάθε φορά όλη αυτή η διαδικασία είναι πραγματικά εξοντωτική...
Ο μηδενισμός δεν προσφέρει απολύτως τίποτα σε κανένα. Αν λοιπόν έχουν μία επιλογή οι χιλιάδες επιχειρηματίες για να στηρίξουν τα συμφέροντά τους είναι
Σε περιόδους πολιτικής κρίσης, παρατεταμένης πολιτικής αστάθειας, περιόδους που αναμένεται ριζική αλλαγή του πολιτικού σκηνικού, η ανανέωση προσώπων είναι δεδομένη.
Η πολιτική ιστορία διδάσκει ότι σε τέτοιες περιόδους κρίσης άφθαρτοι νέοι άνθρωποι με ήθος εμπειρίες και διάθεση για προσφορά στον τόπο αναλαμβάνουν τα ηνία της πολιτικής. Μέσα στο πλαίσιο αυτό λοιπόν και εδώ στην Κέρκυρα να κάνουμε τη προσπάθεια η ρήξη με το παρελθόν να είναι οριστική. Να δώσουμε την δυνατότητα σε νέους ανθρώπους, δοκιμασμένους, που υπηρετούν αρχές και αξίες , χωρίς κομματικές περιχαρακώσεις, θα πρέπει να τους εμπιστευθούμε το μέλλον του τόπου μας.
Άνθρωποι που θα μπορούν να μεταπείσουν στη συνέχεια τους συναδέλφους τους στη βουλή ότι η επιχειρηματικότητα δεν ευθύνεται για τα δεινά του τόπου και ότι είναι προς το συμφέρον της χώρας.
Πέμπτη 20 Αυγούστου 2009
Η ΣΥΝΟΜΩΣΙΑ
Η συνωμοσία των ΗΠΑ Tο Νέο 2ο Μεγάλο ΚΡΑΧ
Σίγουρα θα αναρωτιέστε πως γίνεται ενώ όλοι οι επαΐοντες μιλάνε πως τελείωσε η κρίση και ξεκινάει η ανάκαμψη, αναφερόμενοι μάλιστα σε κέρδη και πως έχουμε μπει σε νέα πορεία ανάπτυξης; Γιατί εμείς μέσα από αυτή την στήλη συνεχίζουμε να μιλάμε για το 2ο ΜΕΓΑΛΟ ΚΡΑΧ;
Εμείς γνωρίζοντας και γράφοντας συνέχεια για το 2ο Μεγάλο Κραχ τονίζουμε με έμφαση πως θα είναι <<¨Ένα ΚΡΑΧ που η παγκόσμια κοινότητα δεν θα έχει ξαναζήσει στην Νεότερη Ιστορία>>.
Σ’ αυτό το άρθρο θα προσπαθήσουμε να σας δώσουμε μια εικόνα πως σκέπτονται και πως κινούνται και κάποιοι άλλοι στην απέναντι όχθη του Ατλαντικού
Ελπίζω όμως και σεις να νιώθετε πως "Κάτι υπάρχει στον αέρα… Το νιώθεις… Έρχεται… Ένας νέος αέρας φυσάει. Στο Χρηματιστήριο μιλάμε για Ταύρους Θα είναι ένας ταύρος μαινόμενος, ο οποίος θα αφήσει πίσω του κι άλλα συντρίμμια". Αυτό πιστεύει και ο κ. Paul B. Farrell. Προσθέτοντας τη χρηματιστηριακή "θεωρία συνωμοσίας" Ο αρθρογράφος του Market Watch, κ. Paul B. Farrell προβλέπει ότι το απόλυτο οικονομικό και κοινωνικό κραχ θα επέλθει σε τρία χρόνια.
ΝΕΟΣ ΤΑΥΡΟΣ, ΝΕΑ ΦΟΥΣΚΑ, ΝΕΟ ΚΡΑΧ
Ο αναλυτής εκτιμά ότι ένας κύκλος φούσκας έχει ήδη αρχίσει να σχηματίζεται. "Νιώθεις την ένταση της ενέργειας να φουσκώνει, όπως ήταν πριν από τα γκρεμίσματα του 1998, του 2000 και του 2007. Τα προβλήματα της παράνοιας των dot-com, δεν τα λύσαμε ποτέ. Κάναμε τα πράγματα χειρότερα, γαλουχώντας την καταστροφή των subprime πιστωτικών παραγώγων με φθηνό χρήμα, την οικονομική ιδεολογία 'Reaganomics' και δύο δαπανηρούς πολέμους. Δεν μάθαμε ποτέ το μάθημά μας, δεν λύσαμε κανένα πρόβλημα. Σήμερα, η κατάσταση συνεχίζει να επιδεινώνεται".
Μέσα στη φασαρία, τονίζει ο αναλυτής, η συνωμοσία της Wall Street έχει φορτώσει τους φορολογουμένους με 23,7 τρισ. δολάρια σε καινούργια χρέη, από διασώσεις. Ο λογαριασμός θα πρέπει κάποια στιγμή να πληρωθεί. Για την ώρα, η φούσκα φουσκώνει, χάρη στις τράπεζες της Wall Street που αποδεικνύονται, όχι "πολύ μεγάλες για να καταρρεύσουν", αλλά "πολύ άπληστες για να καταρρεύσουν".
Οι ΗΠΑ κινδυνεύουν με χρεοκοπία
Μπορεί οι αγορές να στρέφουν το ενδιαφέρον τους στην εν γενέσει ανάκαμψη της αμερικανικής οικονομίας, όμως, το εντυπωσιακό χρέος της χώρας εξακολουθεί να "προσφέρει" τεράστιες ανησυχίες, όπως υποστηρίζει ο κ. Jeremy Batstone-Carr, επικεφαλής μονάδας επενδύσεων της Charles Stanley.
Το συνολικό χρέος των ΗΠΑ, βάσει του "βασικού" ΑΕΠ έχει φθάσει στο 350% και μπορεί να διπλασιαστεί εάν σε αυτό προστεθούν και οι μελλοντικές δαπάνες για παροχή συντάξεων, όπως υποστηρίζει.
"Το να χρηματοδοτήσεις ένα τέτοιο γιγάντιο χρέος σαφώς αποτελεί τεράστιο πρόβλημα", υπογραμμίζει. "Παρά τις πρόσφατες δηλώσεις ότι η ζήτηση για ομόλογα του αμερικανικού δημοσίου εξακολουθεί να είναι ισχυρή -όπως αποδεικνύουν οι δημοπρασίες- η πικρή αλήθεια είναι ότι ο βασικός αγοραστής δεν είναι άλλος από τη Fed (Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ). Οι αμερικανικές αρχές ουσιαστικά δεν προσπαθούν να σώσουν την οικονομία, αλλά απλά να παρατείνουν το διάστημα το οποίο χρειάζεται πριν η χώρα αναγκαστεί να κηρύξει πτώχευση", προσθέτει.
Ο κ. Batstone-Carr υποστηρίζει ότι η πραγματική ζήτηση αμερικανικών ομολόγων από ξένους επενδυτές βρίσκεται σε πορεία υποχώρησης και ότι το "τύπωμα νέου χρήματος" έχει φτάσει σε επίπεδα που δεν έχουν λάβει χώρα στο παρελθόν
(κάτι τέτοιο ισχύει και στην Ευρώπη τα χρήμα σε λίγο καιρό δεν θα έχει αξία γνώμη μας είναι να επενδύσετε σε ακίνητες αξίες)
Πόσο ζωντανή και πραγματική είναι η ανάκαμψη όταν τόσο η κυβέρνηση όσο και οι καταναλωτές βυθίζονται στα χρέη; Όταν τα φορολογικά έσοδα έχουν καταρρεύσει; Όταν καταναλωτική εμπιστοσύνη αλλά και δαπάνες βρίσκονται στον πάτο; Όταν στον δανεισμό έχουν πρόσβαση μόνο όσοι διαθέτουν εντυπωσιακή αξιολόγηση;", τονίζει.
(Ακριβώς η ίδια εικόνα είναι στην χώρα μας τα έσοδα έπιασαν πάτο, οι πρόσβαση στον δανεισμό είναι για λίγους, οι επιδοτήσεις και διάφορες ενισχύσεις βλ ΤΕΜΠΕ ήταν για λίγους, και ο υπέρ- δανεισμός της χώρας καθώς και οι ασύδοτες και ανεξέλεγκτες δαπάνες του δημοσίου έχουν φέρει την χώρα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας πράγματι υπάρχει Θεός διότι δεν εξηγείτε από κανέναν διεθνή οργανισμό πως επιβιώνουμε ακόμη ως χώρα )
"Θεωρούμε ότι ο κίνδυνος οι ΗΠΑ να χρεοκοπήσουν δεν έχει απομακρυνθεί, κάτι το οποίο εάν συμβεί θα οδηγήσει σε κατάρρευση του δολαρίου, υπερ-πληθωρισμό και μία μακρά περίοδο οικονομικής στασιμότητας", καταλήγει.
Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΧ
Το θέμα είναι ότι οι Αμερικανοί δεν θα ανεχτούν για πολύ να ξετινάξει η "Συνωμοσία της Wall Street" τους επενδυτές και τους φορολογουμένους. Η Wall Street έχει γίνει πλούσια, φορτώνοντάς μας βουνά από χρέη, που θα βαραίνουν πολλές γενιές ακόμα.
Γι’ αυτό και ο αρθρογράφος του MarketWatch περιμένει ένα μεγάλο ξεκαθάρισμα, μία δεύτερη Αμερικανική Επανάσταση. Περιμένει το "Μεγάλο Κραχ 2" περί το 2012 και αμφιβάλλει ότι οι Αμερικανοί φορολογούμενοι θα καθίσουν παθητικοί για άλλη μία φορά, όπως έκαναν το 1930, το 2000, πέρυσι και πρόπερσι.
"Την επόμενη φορά, οι ψηφοφόροι θα αντιγράψουν μία σελίδα της Ιστορίας που αφορά σε προηγούμενες επαναστάσεις στις αποικίες της Αμερικής, της Γαλλίας, της Ρωσίας.
Θα ξεσπάσει μια πανίσχυρη καταιγίδα μαζικής διεθνούς πιστωτικής κατάρρευσης, που θα γκρεμίσει τη Wall Street και το σκιώδες κεντρικό τραπεζικό σύστημα των 670 τρις. δολ. Και οι παράπλευρες απώλειες θα είναι μαζικές και ευρύτατες
Η στήλη μας πιστεύει ότι το σκιώδες σύστημα όπως το αποκαλούν οι ίδιο οι Αμερικανοί μεθοδεύει μέσω του 2ου ΚΡΑΧ την οικονομική κατάρρευση όλων των κρατών του κόσμου περισσότερες πληροφορίες θα δοθούν σε επόμενα άρθρα
Σίγουρα θα αναρωτιέστε πως γίνεται ενώ όλοι οι επαΐοντες μιλάνε πως τελείωσε η κρίση και ξεκινάει η ανάκαμψη, αναφερόμενοι μάλιστα σε κέρδη και πως έχουμε μπει σε νέα πορεία ανάπτυξης; Γιατί εμείς μέσα από αυτή την στήλη συνεχίζουμε να μιλάμε για το 2ο ΜΕΓΑΛΟ ΚΡΑΧ;
Εμείς γνωρίζοντας και γράφοντας συνέχεια για το 2ο Μεγάλο Κραχ τονίζουμε με έμφαση πως θα είναι <<¨Ένα ΚΡΑΧ που η παγκόσμια κοινότητα δεν θα έχει ξαναζήσει στην Νεότερη Ιστορία>>.
Σ’ αυτό το άρθρο θα προσπαθήσουμε να σας δώσουμε μια εικόνα πως σκέπτονται και πως κινούνται και κάποιοι άλλοι στην απέναντι όχθη του Ατλαντικού
Ελπίζω όμως και σεις να νιώθετε πως "Κάτι υπάρχει στον αέρα… Το νιώθεις… Έρχεται… Ένας νέος αέρας φυσάει. Στο Χρηματιστήριο μιλάμε για Ταύρους Θα είναι ένας ταύρος μαινόμενος, ο οποίος θα αφήσει πίσω του κι άλλα συντρίμμια". Αυτό πιστεύει και ο κ. Paul B. Farrell. Προσθέτοντας τη χρηματιστηριακή "θεωρία συνωμοσίας" Ο αρθρογράφος του Market Watch, κ. Paul B. Farrell προβλέπει ότι το απόλυτο οικονομικό και κοινωνικό κραχ θα επέλθει σε τρία χρόνια.
ΝΕΟΣ ΤΑΥΡΟΣ, ΝΕΑ ΦΟΥΣΚΑ, ΝΕΟ ΚΡΑΧ
Ο αναλυτής εκτιμά ότι ένας κύκλος φούσκας έχει ήδη αρχίσει να σχηματίζεται. "Νιώθεις την ένταση της ενέργειας να φουσκώνει, όπως ήταν πριν από τα γκρεμίσματα του 1998, του 2000 και του 2007. Τα προβλήματα της παράνοιας των dot-com, δεν τα λύσαμε ποτέ. Κάναμε τα πράγματα χειρότερα, γαλουχώντας την καταστροφή των subprime πιστωτικών παραγώγων με φθηνό χρήμα, την οικονομική ιδεολογία 'Reaganomics' και δύο δαπανηρούς πολέμους. Δεν μάθαμε ποτέ το μάθημά μας, δεν λύσαμε κανένα πρόβλημα. Σήμερα, η κατάσταση συνεχίζει να επιδεινώνεται".
Μέσα στη φασαρία, τονίζει ο αναλυτής, η συνωμοσία της Wall Street έχει φορτώσει τους φορολογουμένους με 23,7 τρισ. δολάρια σε καινούργια χρέη, από διασώσεις. Ο λογαριασμός θα πρέπει κάποια στιγμή να πληρωθεί. Για την ώρα, η φούσκα φουσκώνει, χάρη στις τράπεζες της Wall Street που αποδεικνύονται, όχι "πολύ μεγάλες για να καταρρεύσουν", αλλά "πολύ άπληστες για να καταρρεύσουν".
Οι ΗΠΑ κινδυνεύουν με χρεοκοπία
Μπορεί οι αγορές να στρέφουν το ενδιαφέρον τους στην εν γενέσει ανάκαμψη της αμερικανικής οικονομίας, όμως, το εντυπωσιακό χρέος της χώρας εξακολουθεί να "προσφέρει" τεράστιες ανησυχίες, όπως υποστηρίζει ο κ. Jeremy Batstone-Carr, επικεφαλής μονάδας επενδύσεων της Charles Stanley.
Το συνολικό χρέος των ΗΠΑ, βάσει του "βασικού" ΑΕΠ έχει φθάσει στο 350% και μπορεί να διπλασιαστεί εάν σε αυτό προστεθούν και οι μελλοντικές δαπάνες για παροχή συντάξεων, όπως υποστηρίζει.
"Το να χρηματοδοτήσεις ένα τέτοιο γιγάντιο χρέος σαφώς αποτελεί τεράστιο πρόβλημα", υπογραμμίζει. "Παρά τις πρόσφατες δηλώσεις ότι η ζήτηση για ομόλογα του αμερικανικού δημοσίου εξακολουθεί να είναι ισχυρή -όπως αποδεικνύουν οι δημοπρασίες- η πικρή αλήθεια είναι ότι ο βασικός αγοραστής δεν είναι άλλος από τη Fed (Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ). Οι αμερικανικές αρχές ουσιαστικά δεν προσπαθούν να σώσουν την οικονομία, αλλά απλά να παρατείνουν το διάστημα το οποίο χρειάζεται πριν η χώρα αναγκαστεί να κηρύξει πτώχευση", προσθέτει.
Ο κ. Batstone-Carr υποστηρίζει ότι η πραγματική ζήτηση αμερικανικών ομολόγων από ξένους επενδυτές βρίσκεται σε πορεία υποχώρησης και ότι το "τύπωμα νέου χρήματος" έχει φτάσει σε επίπεδα που δεν έχουν λάβει χώρα στο παρελθόν
(κάτι τέτοιο ισχύει και στην Ευρώπη τα χρήμα σε λίγο καιρό δεν θα έχει αξία γνώμη μας είναι να επενδύσετε σε ακίνητες αξίες)
Πόσο ζωντανή και πραγματική είναι η ανάκαμψη όταν τόσο η κυβέρνηση όσο και οι καταναλωτές βυθίζονται στα χρέη; Όταν τα φορολογικά έσοδα έχουν καταρρεύσει; Όταν καταναλωτική εμπιστοσύνη αλλά και δαπάνες βρίσκονται στον πάτο; Όταν στον δανεισμό έχουν πρόσβαση μόνο όσοι διαθέτουν εντυπωσιακή αξιολόγηση;", τονίζει.
(Ακριβώς η ίδια εικόνα είναι στην χώρα μας τα έσοδα έπιασαν πάτο, οι πρόσβαση στον δανεισμό είναι για λίγους, οι επιδοτήσεις και διάφορες ενισχύσεις βλ ΤΕΜΠΕ ήταν για λίγους, και ο υπέρ- δανεισμός της χώρας καθώς και οι ασύδοτες και ανεξέλεγκτες δαπάνες του δημοσίου έχουν φέρει την χώρα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας πράγματι υπάρχει Θεός διότι δεν εξηγείτε από κανέναν διεθνή οργανισμό πως επιβιώνουμε ακόμη ως χώρα )
"Θεωρούμε ότι ο κίνδυνος οι ΗΠΑ να χρεοκοπήσουν δεν έχει απομακρυνθεί, κάτι το οποίο εάν συμβεί θα οδηγήσει σε κατάρρευση του δολαρίου, υπερ-πληθωρισμό και μία μακρά περίοδο οικονομικής στασιμότητας", καταλήγει.
Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΧ
Το θέμα είναι ότι οι Αμερικανοί δεν θα ανεχτούν για πολύ να ξετινάξει η "Συνωμοσία της Wall Street" τους επενδυτές και τους φορολογουμένους. Η Wall Street έχει γίνει πλούσια, φορτώνοντάς μας βουνά από χρέη, που θα βαραίνουν πολλές γενιές ακόμα.
Γι’ αυτό και ο αρθρογράφος του MarketWatch περιμένει ένα μεγάλο ξεκαθάρισμα, μία δεύτερη Αμερικανική Επανάσταση. Περιμένει το "Μεγάλο Κραχ 2" περί το 2012 και αμφιβάλλει ότι οι Αμερικανοί φορολογούμενοι θα καθίσουν παθητικοί για άλλη μία φορά, όπως έκαναν το 1930, το 2000, πέρυσι και πρόπερσι.
"Την επόμενη φορά, οι ψηφοφόροι θα αντιγράψουν μία σελίδα της Ιστορίας που αφορά σε προηγούμενες επαναστάσεις στις αποικίες της Αμερικής, της Γαλλίας, της Ρωσίας.
Θα ξεσπάσει μια πανίσχυρη καταιγίδα μαζικής διεθνούς πιστωτικής κατάρρευσης, που θα γκρεμίσει τη Wall Street και το σκιώδες κεντρικό τραπεζικό σύστημα των 670 τρις. δολ. Και οι παράπλευρες απώλειες θα είναι μαζικές και ευρύτατες
Η στήλη μας πιστεύει ότι το σκιώδες σύστημα όπως το αποκαλούν οι ίδιο οι Αμερικανοί μεθοδεύει μέσω του 2ου ΚΡΑΧ την οικονομική κατάρρευση όλων των κρατών του κόσμου περισσότερες πληροφορίες θα δοθούν σε επόμενα άρθρα
Δευτέρα 8 Ιουνίου 2009
Ο ΤΟΛΜΩΝ ΝΙΚΑ
Το Βερολίνο αναφέρεται με φόβο στα τεράστια ποσά ρευστότητας που έχουν διατεθεί και θα συνεχίσουν να διαθέτουν στις αγορές μέσω της Ε Κ Τ.
Αλήθεια που είναι αυτά τα τεράστια ποσά που είναι παρκαρισμένα; Ποιοι τα απορροφούν; Εμείς μπορούμε να απορροφήσουμε; και Πως; Ποιοι τα διαχειρίζονται γιατί δεν είναι στην πραγματική οικονομία;
Οι προσπάθειες της ΕΚΤ επικεντρώνονται κυρίως στη διοχέτευση απεριόριστης ρευστότητας στο τραπεζικό σύστημα της ευρωζώνης, για όλο και μεγαλύτερες περιόδους.
Δείτε πως γίνεται αυτό. Η ΕΚΤ ανακοίνωσε ότι έχει καταρχήν συμφωνήσει να αγοράσει 60 δισ. ευρώ σε "καλυμμένα ομόλογα" τα οποία εκδίδουν οι τράπεζες και καλύπτονται από δάνεια του δημόσιου τομέα ή από στεγαστικά.
Οι αγορές καλυμμένων ομολόγων, συμφωνήθηκε έπειτα από εκτενείς συνομιλίες στο 22μελές συμβούλιο της ΕΚΤ. Σύμφωνα με μία εκδοχή για τη σύνοδο του Μαΐου, το συμβούλιο συζήτησε και πρόγραμμα αγοράς ενεργητικών 125 δισ. ευρώ, που θα περιλάμβανε και άλλα ενεργητικά του ιδιωτικού τομέα, αλλά συμφωνήθηκαν μόνο οι αγορές καλυμμένων ομολόγων.
Λεπτομέρειες του σχεδίου αγοράς καλυμμένων ομολόγων θα ανακοινωθούν από την ΕΚΤ μετά τη συνεδρίαση του Ιουνίου, την Πέμπτη. Παράλληλα, η ΕΚΤ αναμένεται ευρύτατα να κρατήσει το βασικό επιτόκιο αμετάβλητο στο 1%, στο χαμηλότερο επίπεδο στην ιστορία της
Έτσι εμφανίζουν κέρδη.
Οι τράπεζες παίρνουν τα χρήματα από την Ε Κ Τ. τα δανείζουν στο δημόσιο με 4,5-5,5% και με τα ομόλογα αυτά αντλούν ρευστότητα με κόστος 1% από την ΕΚΤ.
Επιχειρηματίες ενώ εσείς δυσκολεύεστε να βρείτε χρήματα οι τράπεζες εκδίδουν ομόλογα και παίρνουν ζεστό χρήμα με 1% και με εγγύηση των φορολογουμένων δηλαδή εμάς και τα προσφέρουν σ’ εμάς με 10% - 20% και στο δημόσιο με 4,5 - 5,5%
Δυσεύρετα και με υψηλά επιτόκια και τον Απρίλιο τα δάνεια των τραπεζών
Σε χαμηλά επίπεδα παρέμεινε η χρηματοδότηση επιχειρήσεων και νοικοκυριών και τον Απρίλιο του 2009, ενώ ο ετήσιος ρυθμός ανόδου παρουσίασε περαιτέρω μείωση, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος.
Η ίδια περίπου εικόνα εμφανίζεται και από τα προσωρινά στοιχεία του Μαΐου. Από τον Οκτώβριο του 2008 που κορυφώθηκε η κρίση στο χρηματοπιστωτικό σύστημα έχουν περάσει ήδη 7 μήνες. Στο διάστημα αυτό ενισχύθηκε σημαντικά η ρευστότητα του ελληνικού τραπεζικού συστήματος από την ΕΚΤ, από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) και από το ελληνικό δημόσιο με το πακέτο των 28 δισ. ευρώ, από το οποίο έχουν απορροφηθεί περίπου 15 δισ. Τα επιτόκια της ΕΚΤ μειώθηκαν κατά 3 ποσοστιαίες μονάδες και τα επιτόκια της διατραπεζικής (Euribor 3 μηνών) κατά περίπου 4 ποσοστιαίες μονάδες.
Όμως, με βάση τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, τα επιτόκια των δανείων παραμένουν σχετικά υψηλά και η πιστωτική επέκταση γίνεται με το σταγονόμετρο, γεγονός που δημιουργεί για τις τράπεζες την αγανάκτηση του επιχειρηματικού κόσμου και συνολικά της κοινής γνώμης.
Το ερώτημα που παραμένει είναι πού πήγε η σημαντική αύξηση της ρευστότητας, αφού, υπήρξαν σημαντικές εισροές από την ΕΤΕπ, από το πακέτο των 28 δισ. και από τιτλοποιήσεις δανείων.
Οι τράπεζες αύξησαν το 2008 σημαντικά τη ρευστότητα και την ενίσχυση της κεφαλαιακής επάρκειας (TIER II), αύξηση που ανήλθε περίπου σε 17 δισ.
Επίσης αρκετές μεγάλες τράπεζες χρησιμοποιούν τη ρευστότητα τους για την αγορά ομολόγων του ελληνικού δημοσίου. Δανείζουν το δημόσιο με 4,5-5,5% και με τα ομόλογα αυτά αντλούν ρευστότητα με κόστος 1% από την ΕΚΤ. Έτσι εμφανίζουν κέρδη. Όμως μέρος από τα κεφάλαια αυτά λείπουν από την πραγματική οικονομία. Επίσης, κανένας δεν γνωρίζει με ακρίβεια τι γίνεται με τα ανοίγματα των μεγάλων τραπεζών στην Ν.Α. Ευρώπη.
Αγαπητοί Αναγνώστες και Επιχειρηματίες. Φτιάξτε μια καθαρά Κερκυραϊκή Τράπεζα. Η κρίση για την ελληνική οικονομία είναι μπροστά μας. Έρχονται πολύ χειρότερες μέρες η κρίση θα επιδεινωθεί και χωρίς εργαλεία στήριξης είστε σίγουρα χαμένοι.
Το Χρήμα είναι το οξυγόνο της Οικονομίας και η Ροή του προς τους Πολίτες, τους Επιχειρηματίες, και τα κράτη θα πρέπει να είναι μόνιμα εφικτή, με ελεγχόμενες ταχύτητες και ποσότητες για να μην γίνεται εύκολα η Κατάχρηση του ή η Σπατάλη του.
Τα Υπερβολικά <<Άμεσα Τραπεζικά Κόστη>> Τόκοι, Έξοδα, και άλλες Πονηρές Χρονικές Διαδικασίες, με τα οποία οι Τράπεζες επιβαρύνουν τον Πολίτη, την Επιχείρηση και το κράτος, μεταφέρονται αλυσιδωτά στο <<Κόστος Επιβίωσης>> του Απροστάτευτου Πολίτη – Καταναλωτή και Κοστίζουν πολλαπλάσια από το αρχικό << Άμεσο Τραπεζικό Κόστος >>!
Είναι Ανάγκη οι Επιχειρηματίες αλλά και οι απλοί Πολίτες της Κέρκυρας να ιδρύσουν την δική τους Τράπεζα (Μην ξεχνάτε η Κέρκυρα ίδρυσε την πρώτη τράπεζα της Ελλάδος) με Μοναδικό Σκοπό όχι τις Αμοιβές και τα κέρδη των μετόχων του Συλλόγου όσο την Διευκόλυνση τους στις Χρηματικές τους Ανάγκες δεδομένου ότι οι Τραπεζικές υπηρεσίες <<δεν προσφέρουν καμία πρόσθετη αξία στην οικονομία της χώρας πέρα από τα κέρδη των Μετόχων>>. Μια τράπεζα καθαρή νέα χωρίς επισφάλειες και χρέη. Μια τράπεζα που θα προσφέρει τα μέγιστα στην ανάπτυξη των Κερκυραϊκών Επιχειρήσεων!
Το τελευταίο πράγμα που θα έπρεπε να απασχολεί τους Έντιμους και Αξιόπιστους Κερκυραίους Επιχειρηματίες είναι η εξεύρεση και το Υπερβολικό κόστος του Χρήματος. Δεν τους αρκούν του κόσμου τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν; Θα έχουν τώρα να αντιμετωπίσουν και την έλλειψη ΟΞΥΓΟΝΟΥ της Επιχείρησης, το οποίο έφθασε να είναι τελείως ΑΣΥΜΦΟΡΟ!!!
Οι Καταχρήσεις των τραπεζών έφτασαν στο σημείο να Παραλύσουν την ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ!!!
Όσοι γνωρίζουν απλά Μαθηματικά καταλαβαίνουν τι σημαίνει μια πάγια επιβάρυνση 10% - 20% επί της τελικής τιμής του κόστους του Εμπορεύματος, χωρίς αυτό να αποκτά πρόσθετη Αξία!!! Και με μια παρατήρηση: Να Πληρώνεις τις δόσεις στην ώρα τους, με στρατιωτική πειθαρχία.
Καλώς εχόντων των πραγμάτων τα επιτόκια των Συλλογικών αυτών τραπεζών δεν θα πρέπει να ξεπερνούν το 1% - 1,5% και το αντίστοιχο των καταναλωτών από 2% - 2,5% Όλες δε οι επιπλέον χρεώσεις εξόδων στους Πελάτες, καταθέτες, και Δανειολήπτες θα πρέπει να καταργηθούν.
Εδώ πρέπει να σημειώσω πως όλοι οι φορείς με μπροστάρη το Επιμελητήριο, το οποίο Ύψιστε Θεέ προϋπολόγισε πληρωμές προς τρίτα πρόσωπα 480.000 € εκ των οποίων μόνον για τις δημόσιες σχέσεις του 275.000 € ούτε η Εθνική τράπεζα της Αγγλίας δεν έχει τέτοιο προϋπολογισμό για δημόσιες σχέσεις, που μόνον οι 480.000 € ήταν ικανές να δημιουργήσουν την δυναμική ίδρυσης της Τράπεζας και σίγουρα θα ακολουθήσουν άπαντες οι Κερκυραίοι γιατί αγαπούν τον τόπο τους και θέλουν ανάπτυξη.
Ο ΤΟΛΜΩΝ ΝΙΚΑ ενωθείτε πριν είναι αργά. Ξαναγράψτε ιστορία δημιουργείστε την δική σας Τράπεζα. Και για να χρησιμοποιήσω τα τελευταία διαφημιστικά μηνύματα σας λέω μηνακούτε τα παπαγαλάκια ότι αυτά στην Κέρκυρα δεν γίνονται. Να είστε βέβαιοι ότι όλα γίνονται αν το θέλετε.
Αλήθεια που είναι αυτά τα τεράστια ποσά που είναι παρκαρισμένα; Ποιοι τα απορροφούν; Εμείς μπορούμε να απορροφήσουμε; και Πως; Ποιοι τα διαχειρίζονται γιατί δεν είναι στην πραγματική οικονομία;
Οι προσπάθειες της ΕΚΤ επικεντρώνονται κυρίως στη διοχέτευση απεριόριστης ρευστότητας στο τραπεζικό σύστημα της ευρωζώνης, για όλο και μεγαλύτερες περιόδους.
Δείτε πως γίνεται αυτό. Η ΕΚΤ ανακοίνωσε ότι έχει καταρχήν συμφωνήσει να αγοράσει 60 δισ. ευρώ σε "καλυμμένα ομόλογα" τα οποία εκδίδουν οι τράπεζες και καλύπτονται από δάνεια του δημόσιου τομέα ή από στεγαστικά.
Οι αγορές καλυμμένων ομολόγων, συμφωνήθηκε έπειτα από εκτενείς συνομιλίες στο 22μελές συμβούλιο της ΕΚΤ. Σύμφωνα με μία εκδοχή για τη σύνοδο του Μαΐου, το συμβούλιο συζήτησε και πρόγραμμα αγοράς ενεργητικών 125 δισ. ευρώ, που θα περιλάμβανε και άλλα ενεργητικά του ιδιωτικού τομέα, αλλά συμφωνήθηκαν μόνο οι αγορές καλυμμένων ομολόγων.
Λεπτομέρειες του σχεδίου αγοράς καλυμμένων ομολόγων θα ανακοινωθούν από την ΕΚΤ μετά τη συνεδρίαση του Ιουνίου, την Πέμπτη. Παράλληλα, η ΕΚΤ αναμένεται ευρύτατα να κρατήσει το βασικό επιτόκιο αμετάβλητο στο 1%, στο χαμηλότερο επίπεδο στην ιστορία της
Έτσι εμφανίζουν κέρδη.
Οι τράπεζες παίρνουν τα χρήματα από την Ε Κ Τ. τα δανείζουν στο δημόσιο με 4,5-5,5% και με τα ομόλογα αυτά αντλούν ρευστότητα με κόστος 1% από την ΕΚΤ.
Επιχειρηματίες ενώ εσείς δυσκολεύεστε να βρείτε χρήματα οι τράπεζες εκδίδουν ομόλογα και παίρνουν ζεστό χρήμα με 1% και με εγγύηση των φορολογουμένων δηλαδή εμάς και τα προσφέρουν σ’ εμάς με 10% - 20% και στο δημόσιο με 4,5 - 5,5%
Δυσεύρετα και με υψηλά επιτόκια και τον Απρίλιο τα δάνεια των τραπεζών
Σε χαμηλά επίπεδα παρέμεινε η χρηματοδότηση επιχειρήσεων και νοικοκυριών και τον Απρίλιο του 2009, ενώ ο ετήσιος ρυθμός ανόδου παρουσίασε περαιτέρω μείωση, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος.
Η ίδια περίπου εικόνα εμφανίζεται και από τα προσωρινά στοιχεία του Μαΐου. Από τον Οκτώβριο του 2008 που κορυφώθηκε η κρίση στο χρηματοπιστωτικό σύστημα έχουν περάσει ήδη 7 μήνες. Στο διάστημα αυτό ενισχύθηκε σημαντικά η ρευστότητα του ελληνικού τραπεζικού συστήματος από την ΕΚΤ, από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) και από το ελληνικό δημόσιο με το πακέτο των 28 δισ. ευρώ, από το οποίο έχουν απορροφηθεί περίπου 15 δισ. Τα επιτόκια της ΕΚΤ μειώθηκαν κατά 3 ποσοστιαίες μονάδες και τα επιτόκια της διατραπεζικής (Euribor 3 μηνών) κατά περίπου 4 ποσοστιαίες μονάδες.
Όμως, με βάση τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, τα επιτόκια των δανείων παραμένουν σχετικά υψηλά και η πιστωτική επέκταση γίνεται με το σταγονόμετρο, γεγονός που δημιουργεί για τις τράπεζες την αγανάκτηση του επιχειρηματικού κόσμου και συνολικά της κοινής γνώμης.
Το ερώτημα που παραμένει είναι πού πήγε η σημαντική αύξηση της ρευστότητας, αφού, υπήρξαν σημαντικές εισροές από την ΕΤΕπ, από το πακέτο των 28 δισ. και από τιτλοποιήσεις δανείων.
Οι τράπεζες αύξησαν το 2008 σημαντικά τη ρευστότητα και την ενίσχυση της κεφαλαιακής επάρκειας (TIER II), αύξηση που ανήλθε περίπου σε 17 δισ.
Επίσης αρκετές μεγάλες τράπεζες χρησιμοποιούν τη ρευστότητα τους για την αγορά ομολόγων του ελληνικού δημοσίου. Δανείζουν το δημόσιο με 4,5-5,5% και με τα ομόλογα αυτά αντλούν ρευστότητα με κόστος 1% από την ΕΚΤ. Έτσι εμφανίζουν κέρδη. Όμως μέρος από τα κεφάλαια αυτά λείπουν από την πραγματική οικονομία. Επίσης, κανένας δεν γνωρίζει με ακρίβεια τι γίνεται με τα ανοίγματα των μεγάλων τραπεζών στην Ν.Α. Ευρώπη.
Αγαπητοί Αναγνώστες και Επιχειρηματίες. Φτιάξτε μια καθαρά Κερκυραϊκή Τράπεζα. Η κρίση για την ελληνική οικονομία είναι μπροστά μας. Έρχονται πολύ χειρότερες μέρες η κρίση θα επιδεινωθεί και χωρίς εργαλεία στήριξης είστε σίγουρα χαμένοι.
Το Χρήμα είναι το οξυγόνο της Οικονομίας και η Ροή του προς τους Πολίτες, τους Επιχειρηματίες, και τα κράτη θα πρέπει να είναι μόνιμα εφικτή, με ελεγχόμενες ταχύτητες και ποσότητες για να μην γίνεται εύκολα η Κατάχρηση του ή η Σπατάλη του.
Τα Υπερβολικά <<Άμεσα Τραπεζικά Κόστη>> Τόκοι, Έξοδα, και άλλες Πονηρές Χρονικές Διαδικασίες, με τα οποία οι Τράπεζες επιβαρύνουν τον Πολίτη, την Επιχείρηση και το κράτος, μεταφέρονται αλυσιδωτά στο <<Κόστος Επιβίωσης>> του Απροστάτευτου Πολίτη – Καταναλωτή και Κοστίζουν πολλαπλάσια από το αρχικό << Άμεσο Τραπεζικό Κόστος >>!
Είναι Ανάγκη οι Επιχειρηματίες αλλά και οι απλοί Πολίτες της Κέρκυρας να ιδρύσουν την δική τους Τράπεζα (Μην ξεχνάτε η Κέρκυρα ίδρυσε την πρώτη τράπεζα της Ελλάδος) με Μοναδικό Σκοπό όχι τις Αμοιβές και τα κέρδη των μετόχων του Συλλόγου όσο την Διευκόλυνση τους στις Χρηματικές τους Ανάγκες δεδομένου ότι οι Τραπεζικές υπηρεσίες <<δεν προσφέρουν καμία πρόσθετη αξία στην οικονομία της χώρας πέρα από τα κέρδη των Μετόχων>>. Μια τράπεζα καθαρή νέα χωρίς επισφάλειες και χρέη. Μια τράπεζα που θα προσφέρει τα μέγιστα στην ανάπτυξη των Κερκυραϊκών Επιχειρήσεων!
Το τελευταίο πράγμα που θα έπρεπε να απασχολεί τους Έντιμους και Αξιόπιστους Κερκυραίους Επιχειρηματίες είναι η εξεύρεση και το Υπερβολικό κόστος του Χρήματος. Δεν τους αρκούν του κόσμου τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν; Θα έχουν τώρα να αντιμετωπίσουν και την έλλειψη ΟΞΥΓΟΝΟΥ της Επιχείρησης, το οποίο έφθασε να είναι τελείως ΑΣΥΜΦΟΡΟ!!!
Οι Καταχρήσεις των τραπεζών έφτασαν στο σημείο να Παραλύσουν την ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ!!!
Όσοι γνωρίζουν απλά Μαθηματικά καταλαβαίνουν τι σημαίνει μια πάγια επιβάρυνση 10% - 20% επί της τελικής τιμής του κόστους του Εμπορεύματος, χωρίς αυτό να αποκτά πρόσθετη Αξία!!! Και με μια παρατήρηση: Να Πληρώνεις τις δόσεις στην ώρα τους, με στρατιωτική πειθαρχία.
Καλώς εχόντων των πραγμάτων τα επιτόκια των Συλλογικών αυτών τραπεζών δεν θα πρέπει να ξεπερνούν το 1% - 1,5% και το αντίστοιχο των καταναλωτών από 2% - 2,5% Όλες δε οι επιπλέον χρεώσεις εξόδων στους Πελάτες, καταθέτες, και Δανειολήπτες θα πρέπει να καταργηθούν.
Εδώ πρέπει να σημειώσω πως όλοι οι φορείς με μπροστάρη το Επιμελητήριο, το οποίο Ύψιστε Θεέ προϋπολόγισε πληρωμές προς τρίτα πρόσωπα 480.000 € εκ των οποίων μόνον για τις δημόσιες σχέσεις του 275.000 € ούτε η Εθνική τράπεζα της Αγγλίας δεν έχει τέτοιο προϋπολογισμό για δημόσιες σχέσεις, που μόνον οι 480.000 € ήταν ικανές να δημιουργήσουν την δυναμική ίδρυσης της Τράπεζας και σίγουρα θα ακολουθήσουν άπαντες οι Κερκυραίοι γιατί αγαπούν τον τόπο τους και θέλουν ανάπτυξη.
Ο ΤΟΛΜΩΝ ΝΙΚΑ ενωθείτε πριν είναι αργά. Ξαναγράψτε ιστορία δημιουργείστε την δική σας Τράπεζα. Και για να χρησιμοποιήσω τα τελευταία διαφημιστικά μηνύματα σας λέω μηνακούτε τα παπαγαλάκια ότι αυτά στην Κέρκυρα δεν γίνονται. Να είστε βέβαιοι ότι όλα γίνονται αν το θέλετε.
Πέμπτη 7 Μαΐου 2009
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
Κεφάλαιο ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ενωθείτε πριν είναι αργά
Η Αμερική είναι καζάνι που βράζει…….. Αλλά και στην Αγγλία η κρίση σιγοβράζει, η Ευρώπη είναι ανίκανη να συνεννοηθεί και να αντιδράσει. Είναι μαθηματικά βέβαιο ότι έρχεται Δεύτερο (2ο) κύμα κρίσης . Σύμφωνα πάντως με τον δισεκατομμυριούχο “γκουρού” των αγορών Warren Buffett , δεν υπάρχουν ενδείξεις ανάκαμψης ούτε και στις λιανικές πωλήσεις…
Η ανεργία έχει αυξηθεί πολύ και οι κυβερνήσεις της ευρωζώνης φοβούνται ένα καλοκαίρι κοινωνικών αναταραχών. Και βέβαια κανείς δεν μιλά ακόμη στην Ευρώπη για ενδείξεις οικονομικής ανάκαμψης.
Θα σταθεί τελικά η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) στο ύψος των περιστάσεων;
Καθώς τα οικονομικά προβλήματα στην ευρωζώνη επιδεινώνονται, αρκετοί οικονομολόγοι πιστεύουν ότι η ΕΚΤ θα βρεθεί υπό πίεση για να κλιμακώσει την απάντησή της στην κρίση. Και ξέρει ότι η φήμη της διακυβεύεται.
<<Με αυτά τα δεδομένα, ο πειρασμός να πιστέψει κανείς, ότι τα χειρότερα πέρασαν και να επενδύσει άφοβα ενόψει της νέας bull market είναι πολύ ισχυρός. Παρά ταύτα, ο καθηγητής Νούριελ Ρουμπίνι, ακόμη και χθες, προειδοποιούσε ότι το το bear market rally θα διακοπεί εντός των επόμενων μηνών, όχι μόνο γιατί αναμένονται νέα δυσμενή μακροοικονομικά στοιχεία ή απογοητευτικές επιδόσεις από μεγάλες εταιρείες, αλλά και επειδή θα υπάρξουν ακόμη πιο δυσάρεστες εκπλήξεις από τον τραπεζικό κλάδο. «Θα ανακαλύψουμε ότι υπάρχουν κι άλλα οικονομικά σοκ που πρέπει να αντιμετωπίσουμε. Οι αγορές μπορεί να τρέχουν, αλλά μάλλον έχουν ξεπεράσει τον εαυτό τους. Θα πρέπει να προετοιμαστούμε για νέες αρνητικές εκπλήξεις στα επόμενα τρίμηνα», τόνισε ο κος Ρουμπίνι>>
Κέρκυρα
Εδώ στα τοπικά μας η αγορά έχει αρχίσει να δυσκολεύεται ευχόμαστε το καλοκαίρι να είναι ικανοποιητικό ειδάλλως είμαστε έτοιμοι να παρακολουθήσουμε δράματα συναδέλφων, και εδώ θα πρέπει να γίνει μια σύσκεψη από το Επιμελητήριο αλλά και τους εμπορικούς συλλόγους να αποφασισθεί μια σειρά μέτρων ή ένα μέτρο προστασίας διότι σήμερα είναι ο ένας συνάδελφος σε πρόβλημα αύριο είμαστε όλοι εμείς. Επιμελητήριο, Ομοσπονδίες, Εμπορικοί σύλλογοι, αλλά και εργαζόμενοι δείξτε ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ενωθείτε πριν είναι αργά. Ίσως είναι ή ώρα να δημιουργηθεί από όλους κεφάλαιο ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ. Ενδεικτικά αναφέρω σε Ραδιοφωνική εκπομπή στις 4 Μαΐου 2009 αναφέρθηκε περιστατικό συναδέλφου να έχει κλειστεί στην φυλακή λόγω χρέους για 5000 € !!!!!! στο ΤΕΒΕ. Είναι λυπηρό το γεγονός ότι ζητήθηκε από τον Πρόεδρο του Επιμελητηρίου βοήθεια από την Ομοσπονδία των Εμπόρων και
1. Ενώ δεσμεύθηκε για βοήθεια δεν την έδωσε
2. Ενώ όπως είπε ο δημοσιογράφος υπάρχει οφειλή του Επιμελητηρίου στον σύλλογο τους περίπου 15.000 € δεν τα απέδωσε.
3. Έχει πρόβλεψη ο προϋπολογισμός του Επιμελητηρίου για το 2009 480.000 € δαπάνες προς τρίτα πρόσωπα και εξ αυτών τα 275.000€ είναι δημόσιες σχέσεις. Τι είναι 5000 € για έναν συνάδελφο; Και για πού προορίζονται τόσα χρήματα που είναι των συναδέλφων.
4. Έχει βοηθήσει τον Δήμο Κερκυραίων σε αγορά κάδων για σκουπίδια. Έχει βοηθήσει φιλαρμονικές αλλά και πολλούς άλλους σκοπούς που δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με τους επιχειρηματίες και τις εισφορές τους πως δεν μπορείς να βοηθήσεις ένα μέλος σου έναν συνάδελφο που βρέθηκε σε δύσκολη θέση;
5. Γιατί δεν έκανε τίποτα έστω μια ανακοίνωση μια πίεση στις αρμόδιες αρχές όταν έχουν είδη αναγγελθεί μέτρα από τον κο Δένδια αρμόδιο Υπουργό ΜΗ ΠΡΟΣΩΠΟΚΡΑΤΗΣΗΣ για χρέη στο δημόσιο; Έως 20.000 €
6. Γιατί ενώ διαθέτει Νομικό σύμβουλο δεν βοηθήθηκε ο συνάδελφος ανταποδοτικά ως προς τα τέλη που πληρώνει; ( Έχει εξαγγελθεί από όλες τις παρατάξεις βοήθεια στα μέλη μας ΝΟΜΙΚΗ & ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ) Μπορώ να γράφω μέρες αλλά σταματώ εδώ ΕΙΝΑΙ ΛΥΠΗΡΟ
Η πρόταση μου (που δεν είναι παρότρυνση) είναι να δημιουργηθεί ένα κεφάλαιο ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ από όλους τους επιχειρηματίες για την αντιμετώπιση της κρίσης
Η Αμερική είναι καζάνι που βράζει…….. Αλλά και στην Αγγλία η κρίση σιγοβράζει, η Ευρώπη είναι ανίκανη να συνεννοηθεί και να αντιδράσει. Είναι μαθηματικά βέβαιο ότι έρχεται Δεύτερο (2ο) κύμα κρίσης . Σύμφωνα πάντως με τον δισεκατομμυριούχο “γκουρού” των αγορών Warren Buffett , δεν υπάρχουν ενδείξεις ανάκαμψης ούτε και στις λιανικές πωλήσεις…
Η ανεργία έχει αυξηθεί πολύ και οι κυβερνήσεις της ευρωζώνης φοβούνται ένα καλοκαίρι κοινωνικών αναταραχών. Και βέβαια κανείς δεν μιλά ακόμη στην Ευρώπη για ενδείξεις οικονομικής ανάκαμψης.
Θα σταθεί τελικά η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) στο ύψος των περιστάσεων;
Καθώς τα οικονομικά προβλήματα στην ευρωζώνη επιδεινώνονται, αρκετοί οικονομολόγοι πιστεύουν ότι η ΕΚΤ θα βρεθεί υπό πίεση για να κλιμακώσει την απάντησή της στην κρίση. Και ξέρει ότι η φήμη της διακυβεύεται.
<<Με αυτά τα δεδομένα, ο πειρασμός να πιστέψει κανείς, ότι τα χειρότερα πέρασαν και να επενδύσει άφοβα ενόψει της νέας bull market είναι πολύ ισχυρός. Παρά ταύτα, ο καθηγητής Νούριελ Ρουμπίνι, ακόμη και χθες, προειδοποιούσε ότι το το bear market rally θα διακοπεί εντός των επόμενων μηνών, όχι μόνο γιατί αναμένονται νέα δυσμενή μακροοικονομικά στοιχεία ή απογοητευτικές επιδόσεις από μεγάλες εταιρείες, αλλά και επειδή θα υπάρξουν ακόμη πιο δυσάρεστες εκπλήξεις από τον τραπεζικό κλάδο. «Θα ανακαλύψουμε ότι υπάρχουν κι άλλα οικονομικά σοκ που πρέπει να αντιμετωπίσουμε. Οι αγορές μπορεί να τρέχουν, αλλά μάλλον έχουν ξεπεράσει τον εαυτό τους. Θα πρέπει να προετοιμαστούμε για νέες αρνητικές εκπλήξεις στα επόμενα τρίμηνα», τόνισε ο κος Ρουμπίνι>>
Κέρκυρα
Εδώ στα τοπικά μας η αγορά έχει αρχίσει να δυσκολεύεται ευχόμαστε το καλοκαίρι να είναι ικανοποιητικό ειδάλλως είμαστε έτοιμοι να παρακολουθήσουμε δράματα συναδέλφων, και εδώ θα πρέπει να γίνει μια σύσκεψη από το Επιμελητήριο αλλά και τους εμπορικούς συλλόγους να αποφασισθεί μια σειρά μέτρων ή ένα μέτρο προστασίας διότι σήμερα είναι ο ένας συνάδελφος σε πρόβλημα αύριο είμαστε όλοι εμείς. Επιμελητήριο, Ομοσπονδίες, Εμπορικοί σύλλογοι, αλλά και εργαζόμενοι δείξτε ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ενωθείτε πριν είναι αργά. Ίσως είναι ή ώρα να δημιουργηθεί από όλους κεφάλαιο ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ. Ενδεικτικά αναφέρω σε Ραδιοφωνική εκπομπή στις 4 Μαΐου 2009 αναφέρθηκε περιστατικό συναδέλφου να έχει κλειστεί στην φυλακή λόγω χρέους για 5000 € !!!!!! στο ΤΕΒΕ. Είναι λυπηρό το γεγονός ότι ζητήθηκε από τον Πρόεδρο του Επιμελητηρίου βοήθεια από την Ομοσπονδία των Εμπόρων και
1. Ενώ δεσμεύθηκε για βοήθεια δεν την έδωσε
2. Ενώ όπως είπε ο δημοσιογράφος υπάρχει οφειλή του Επιμελητηρίου στον σύλλογο τους περίπου 15.000 € δεν τα απέδωσε.
3. Έχει πρόβλεψη ο προϋπολογισμός του Επιμελητηρίου για το 2009 480.000 € δαπάνες προς τρίτα πρόσωπα και εξ αυτών τα 275.000€ είναι δημόσιες σχέσεις. Τι είναι 5000 € για έναν συνάδελφο; Και για πού προορίζονται τόσα χρήματα που είναι των συναδέλφων.
4. Έχει βοηθήσει τον Δήμο Κερκυραίων σε αγορά κάδων για σκουπίδια. Έχει βοηθήσει φιλαρμονικές αλλά και πολλούς άλλους σκοπούς που δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με τους επιχειρηματίες και τις εισφορές τους πως δεν μπορείς να βοηθήσεις ένα μέλος σου έναν συνάδελφο που βρέθηκε σε δύσκολη θέση;
5. Γιατί δεν έκανε τίποτα έστω μια ανακοίνωση μια πίεση στις αρμόδιες αρχές όταν έχουν είδη αναγγελθεί μέτρα από τον κο Δένδια αρμόδιο Υπουργό ΜΗ ΠΡΟΣΩΠΟΚΡΑΤΗΣΗΣ για χρέη στο δημόσιο; Έως 20.000 €
6. Γιατί ενώ διαθέτει Νομικό σύμβουλο δεν βοηθήθηκε ο συνάδελφος ανταποδοτικά ως προς τα τέλη που πληρώνει; ( Έχει εξαγγελθεί από όλες τις παρατάξεις βοήθεια στα μέλη μας ΝΟΜΙΚΗ & ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ) Μπορώ να γράφω μέρες αλλά σταματώ εδώ ΕΙΝΑΙ ΛΥΠΗΡΟ
Η πρόταση μου (που δεν είναι παρότρυνση) είναι να δημιουργηθεί ένα κεφάλαιο ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ από όλους τους επιχειρηματίες για την αντιμετώπιση της κρίσης
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
